I SA/Ke 240/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu 14 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym, zażalenia H. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 31 maja 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 240/16 w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w sprawie ze skargi H. C. na postanowienie Dyrektora Ś.Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenie terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić zażalenie. H. C. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Postanowieniem z 31 maja 2016 r. sygn. akt. I SA/Ke 240/16 Sąd oddalił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Postanowienie Sądu doręczono skarżącej prawidłowo 2 czerwca 2016 r. wraz z pouczeniem, o sposobie i terminie wniesienia zażalenia. H. C. 8 czerwca 2016 r. złożyła zażalenie na postanowienie Sądu z 31 maja 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 240/16 w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z 23 czerwca 2016 r. Sąd odrzucił zażalenie. Na postanowienie to skarżąca złożyła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 28 września 2016 r. sygn. akt II GZ 911/16 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia sądowi pierwszej instancji. W ocenie NSA ocena, że zażalenie H. C. było niedopuszczalne albowiem wywiedziono je od nieistniejącego postanowienia WSA w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jest przedwczesna. Sąd I instancji winien w pierwszej kolejności wezwać skarżącą do sprecyzowania zażalenia z 7 czerwca 2016 r. Chodzi tu o wyjaśnienie czy pismo to stanowi środek zaskarżenia od postanowienia WSA z 31 maja 2016 r., w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, czy też od wskazanego w tytule pisma postanowienia w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Po otrzymaniu odpowiedzi strony można jednoznacznie przesądzić o charakterze pisma z 7 czerwca 2016 r., i w dalszej kolejności zbadać dopuszczalność wniesionego zażalenia. Sąd II instancji podkreślił przy tym, że skarżąca w toku postępowania sądowoadministracyjnego wielokrotnie podkreślała, że nie posiada wykształcenia prawniczego. Między innymi ta kwestia legła u podstaw następczego ustanowienia dla skarżącej pełnomocnika (adwokata) przez Sąd I instancji. Niezależnie od powyższego analiza pisma skarżącej z 7 czerwca 2016 r. wskazuje, że w jego petitum zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Już ta okoliczność winna doprowadzić do wezwania skarżącej (działającej wówczas bez profesjonalnego pełnomocnika) do sprecyzowania swego środka zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Dla oceny dopuszczalności zażalenia zasadnicze znaczenie ma fakt, że sprawa była już przedmiotem rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd ten uznał zasadność zażalenia, uchylając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2016.718), dalej jako "ustawa p.p.s.a", postanowienie Sądu z 23 czerwca 2016 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Sądu z 31 maja 2013 r. Zgodnie z art. 190 ustawy p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez NSA. Działając więc w konwencji procesowej związania zaleceniami postanowienia NSA z 28 września 2016 r., skarżąca została wezwana do złożenia oświadczenia czy zażalenie z 7 czerwca 2016 r. stanowi środek zaskarżenia od postanowienia WSA w Kielcach z 31 maja 2016 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, czy też od wskazanego w tytule pisma postanowienia w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania pod rygorem odrzucenia zażalenia. W zakreślonym terminie skarżąca (reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy), złożyła oświadczenie, że przedmiotowe zażalenie stanowi środek zaskarżenia w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z 31 maja 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 240/16 w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Zdaniem Sądu zażalenie to jest niedopuszczalne, ponieważ postanowienie będące przedmiotem zażalenia nie zostało wydane przez Sąd. Wprawdzie 31 maja 2016 r. w sprawie, o sygn. I SA/Ke 240/16 Sąd wydał postanowienie, to jednak przedmiotem tego postanowienia był wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Agencji w Kielcach z 11 marca 2016 r. Z oświadczenia skarżącej, złożonej na wezwanie Sądu, bezsprzecznie bowiem wynika, że dotyczy ono wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Taki zaś wniosek nigdy nie był przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu. Z kolei kwestia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, stanowiąca przedmiot skargi H. C., nie była jeszcze poddana kontroli sądowej. Z tych względów zażalenie skarżącej należało uznać za niedopuszczalne, czego konsekwencją, stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a, jest jego odrzucenie. Stosownie do powołanej regulacji wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne (...).