I SA/Ke 25/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października 2012 r. postanawia: odrzucić skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 14 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Ke 43/18 odrzucił skargę E. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października 2012 r., a to z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi w zakresie podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Skarżąca wywiodła zażalenie na w/w postanowienie, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 19 grudnia 2018 r. sygn. akt I FZ 305/18 uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że Sąd pierwszej instancji, nie mając wiedzy z winy organu o nowym adresie do doręczeń skarżącej, wezwanie do uzupełnienia braku wysłał na stary adres strony, tj. [...]. Przesyłka była dwukrotnie awizowana, a następnie Sąd pierwszej instancji uznał, że korespondencja została doręczona stronie. Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, że skarżąca nie może ponosić negatywnych konsekwencji zaniedbań organu i dlatego mimo braku wiedzy Sądu pierwszej instancji o zmianie adresu do doręczeń skarżącej w chwili nadania wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, uznać należało, że wezwanie zostało wysłane na niewłaściwy adres skarżącej. Zatem nie mogło być uznane za skutecznie doręczone w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia przewodniczącego z 16 stycznia 2019 r., pismem z dnia 17 stycznia 2019 r. skarżąca E. D. została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie zostało nadane za pośrednictwem operatora pocztowego pod wskazany przez skarżącą aktualny adres: [...]. W/w adres skarżąca wskazała w piśmie skierowanym [...] do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. Przesyłka z wezwaniem była dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy 25 stycznia 2019 r. i powtórnie 4 lutego 2019 r. Zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej umieszczono w skrzynce oddawczej. Skarżąca nie odebrała przesyłki. Przesyłka z adnotacją o niepodjęciu w terminie została zwrócona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa. Stosownie do art. 215 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim zgodnie z art. 230 § 2 ustawy p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 231 ustawy p.p.s.a.). Braki formalne pism strony, w tym skargi, skutkują, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej o ich uzupełnienie. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. E.D. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października 2012 r., jednakże nie podała wartości przedmiotu zaskarżenia. W związku z powyższym, skarżąca pismem z 17 stycznia 2019 r. została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało nadane za pośrednictwem operatora pocztowego pod wskazany przez skarżącą adres: [...]. Przesyłka była dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy 25 stycznia 2019 r. i powtórnie 4 lutego 2019 r. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej umieszczono w skrzynce oddawczej. Skarżąca nie odebrała przesyłki. Zgodnie z treścią art. 73 § 1-4 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa powyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, na który pismo złożono w placówce pocztowej. Mając na uwadze treść art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a., za dzień doręczenia przesyłki z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi należało uznać 8 lutego 2019 r. Termin do uzupełnienia w/w braku skargi upływał zatem 15 lutego 2019 r. Skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi w postaci podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.