I SA/Ke 253/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za kwiecień 2016 r. postanawia: odrzucić skargę; Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z [...]nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K.z [...]nr [...], wydaną wobec S.R. w przedmiocie podatku akcyzowego za kwiecień 2016 r. Decyzja Dyrektora Izby Celnej w K. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach została prawidłowo doręczona podatnikowi 7 lutego 2017 r. Na decyzję tę skarżący złożył skargę nadając ją w placówce pocztowej 9 marca 2017 r. Jako adresata przesyłki wskazał Naczelnika Ś. Urzędu Celno-Skarbowego. Skarga wpłynęła do Ś. Urzędu Celno-Skarbowego [...] (prezentata na egzemplarzu skargi), a następnie została przekazana do właściwego organu (Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.) 21 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718 ze zm.) dalej "ustawa p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z powyższego wynika, że wniesienie skargi do niewłaściwego organu jest bezskuteczne i skutkuje koniecznością jej przekazania właściwemu organowi. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z 12 lutego 2015 r. sygn. akt II GSK 99/15; z 27 kwietnia 2017 r. sygn. akt II FZ 54/17; dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie za datę wniesienia skargi do Sądu należało uznać datę przekazania skargi do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K., tj. 21 marca 2017 r. Termin zaś do wniesienia skargi upływał 9 marca 2017 r. Skarga została zatem wniesiona po terminie. Warunkiem skuteczności nadania skargi za pośrednictwem poczty jest więc zaadresowanie pisma do właściwego organu. W niniejszej sprawie skarżący nadał skargę w placówce pocztowej z zachowaniem 30-dniowego terminu, jednak wysłał ją na adres Naczelnika Ś. Urzędu Celno-Skarbowego, a więc na adres organu niewłaściwego. Nadanie skargi na błędny adres wykluczyło terminowe doręczenie skargi organowi, za pośrednictwem którego skarga powinna być złożona. Jako że skarga wpłynęła do organu pierwszej instancji 13 marca 2017 r., organ ten nie miał możliwości przekazania jej Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w K., tak aby omawiany termin został zachowany. Dodatkowo wymaga wyjaśnienia, że w zaskarżonej decyzji organ prawidłowo pouczył skarżącego o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w K.. Zastosowanie się przez podatnika do tego pouczenia nie wywołałoby dla niego negatywnych skutków prawnych, również w przypadku nadania skargi, jak w niniejszej sprawie, po 1 marca 2017 r. W dniu 1 marca 2017 r. weszły w życie przepisy ustanawiające Krajową Administrację Skarbową, tj. ustawa z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U.2016.1947) oraz ustawa – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U.2016.1948), które zniosły dyrektorów izb celnych (art. 160 ust. 1 pkt 4 przepisów wprowadzających). Jednocześnie organem odwoławczym od decyzji naczelnika urzędu skarbowego albo naczelnika urzędu celno-skarbowego ustanowiono dyrektora izby administracji skarbowej (art. 13 § 1 ust. 2 a Ordynacji podatkowej). Stosownie zaś do art. 13 § 1 ust. 1 Ordynacji podatkowej, naczelnik urzędu celno-skarbowego, do którego strona zaadresowała skargę, jest organem pierwszej instancji. Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, podejmując decyzję o złożeniu skargi w sposób odmienny od otrzymanego pouczenia, i jego zdaniem uwzględniający nowe regulacje, dla skutecznego złożenia skargi, powinien zastosować je w sposób prawidłowy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, należało orzec jak w sentencji postanowienia.