I SA/Ke 274/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec,, Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi B.-B. B. sp. j. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2010 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie. Decyzją z dnia 9 kwietnia 2014 r. nr [..] Dyrektor Izby Celnej w Kielcach utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego K. z dnia 16 października 2013 r. nr [...] określającą A. sp.j. (dalej: skarżący) zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiąc lipiec 2010 r. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ podał, że skarżący A. sp.j., dokonując sprzedaży oleju opałowego pobranych od osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą oświadczeń nie załączyła do kopii faktury, (oświadczenia nie znalazły się też na fakturze), ponadto pobrane oświadczenia nie zawierały wszystkich danych o których mowa w art. 89 ust 6 u.p.a. Przy sprzedaży dla nabywców nieprowadzących działalności gospodarczej cztery oświadczenia nie zostały załączone do kopii paragonu lub innego dokumentu sprzedaży, a w dwóch przypadkach oświadczenia nie zawierają danych określonych w art. 89 ust 8 u.p.a., Ponadto stwierdzono, że miesięczne zestawienie oświadczeń wyrobów akcyzowych sprzedanych w lipcu 2010 r. posiada nieprawidłowości w postaci daty i miejsca sporządzenia zestawienia, informacji o rodzaju i przeznaczeniu wyrobów których oświadczenie dotyczy. Wskazane uchybienia skutkują niemożnością skorzystania z preferencji opodatkowania i stanowią podstawę określenia zobowiązania w podatku akcyzowym. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji poprzedzającej, podniósł zarzut naruszenia prawa materialnego przez nieprawidłową wykładnię art. 89 ust 16 u.p.a. w zw. z art. 89 ust 14 tej ustawy przez błędną interpretację polegającą na pominięciu celu dla których przepisy ustanowiono, co doprowadziło do określenia zobowiązania podatkowego przy nieistotnych błędach w oświadczeniach oraz w zestawieniach, mimo, że olej był wykorzystywany przez nabywców zgodnie z przeznaczeniem, oraz naruszenie art. 89 ust 16 u.p.a. w zw. z art. 21 ust 1 Dyrektywy Rady 2003/96/WE wskazując, że decydujące znaczenie powinno mieć wykorzystanie produktu energetycznego a nie terminowość czy poprawność realizowania obowiązków sprawozdawczych przez zobowiązanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. 2013 r. sygn. akt I SA/Wr 562/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej "TSUE") pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: Czy art. 5 w zw. z art. 2 ust 3 i w zw. z art. 21 ust 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, str 51 i nast. dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatki akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust 14 -15 u.p.a. Czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe. Czy zgodna z zasada proporcjonalności jest sankcja przewidziana w art. 89 ust 16 u.p.a., polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust 14-15 u.p.a. Z treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że zawieszenie postępowania z przyczyn określonych w tym przepisie ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, z tym, że rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracynego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. To, że w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, nie przesądza o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne jeżeli zagadnienie będące przedmiotem rozstrzygnięcia przez Trybunał, będzie miało wpływ na wynik sprawy zawieszanej. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Podnieść należy, że wpływ na wynik postępowania sądowego nie musi być rzeczywisty, może to być wpływ potencjalny. Dla zawieszenia postępowania nie jest konieczna identyczność (tożsamość) stanu faktycznego i stanu prawnego. Jakkolwiek przepis art. 89 ust 16 w zw. z art. 89 ust 14 u.p.a. był przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. P 24/12 nie stwierdził jego niezgodności z Konstytucją RP, to wskazać należy na zasadę pierwszeństwa prawa wspólnotowego, zgodnie z którą prawo krajowe może być stosowane jedynie w zakresie, w jakim nie jest sprzeczne z normami wspólnotowymi, polskie organy i sądy mają zaś obowiązek uwzględniania dorobku orzecznictwa TSUE. (por. postanowienie NSA z 23 maja 2014 r. sygn. akt I FZ 138/14). Odpowiedź Trybunału na przytoczone wyżej pytanie prejudycjalne w ocenie Sądu będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy z uwagi na tożsamość przedstawionego w nim zagadnienia i kwestii spornej między stronami Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.