I SA/Ke 278/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku pełnomocnika W. K. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w sprawie ze skargi W.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach z dnia 26 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach - na rzecz doradcy podatkowego A. B. kwotę 17.712,00 (siedemnaście tysięcy siedemset dwanaście) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kwotę 3.312,00 (trzy tysiące trzysta dwanaście) złotych tytułem podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 8 czerwca 2015 r. przyznał wynagrodzenia doradcy podatkowemu A. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 15.498 zł w tym 2.988 zł VAT. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2015 r. sygn. akt II FZ 585/15 uchylił zaskarżone postanowienie w przedmiocie przyznania doradcy podatkowemu wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. W motywach rozstrzygnięcia NSA wskazał, że referendarz sądowy postanowieniem z dnia 12 września 2012 r. w ramach przyznania prawa pomocy ustanowił dla skarżącego pełnomocnika, którym wyznaczony został doradca podatkowy A.B. Pełnomocnik skarżącego wniósł w dniu 29 października 2012 r. skargę kasacyjną od wyroku WSA w Kielcach z dnia 28 czerwca 2012 r., a następnie wziął udział w rozprawie przed Sądem odwoławczym. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2015 r. Po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania pełnomocnik brał udział w rozprawie w dniu 6 maja 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny uznał za nieprawidłowe przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w wysokości 75% kwoty. Sąd pierwszej instancji, w ocenie NSA pominął, że pełnomocnik przystąpił na etapie drugiej instancji tym samym zgodnie z zapisem § 3 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U nr 31, poz.153) zwanego dalej "rozporządzenie" - wynagrodzenie wynosi 100 % kwoty, jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Mając na uwadze treść art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej zwana "ustawa p.p.s.a." oraz stanowisko NSA zawarte w postanowieniu z dnia 4 sierpnia 2015 r. sygn. akt II FZ 584/15, należy wskazać, że zgodnie z art. 250 ustawy p.p.s.a. w związku z § 3 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % kwoty wynagrodzenia określonego w ust.1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy - 100 % tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stosownie zaś do § 3 ust 1 pkt 1 lit g) rozporządzenia kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji, w sprawach w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200 000 zł -7200 zł. W pierwszej instancji strona nie była reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik przystąpił do sprawy na etapie postępowania przed sądem drugiej instancji i sporządził skargę kasacyjną oraz wziął udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym w § 4 ust. 2 rozporządzenia, pełnomocnik we wniosku o przyznanie wynagrodzenia zawarł oświadczenie, że wynagrodzenie nie zostało uiszczone w żadnej części. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w związku z § 3 ust. 2 pkt 1 i § 3 ust. 1 pkt 1 lit.g) rozporządzenia, Sąd przyznał wynagrodzenie orzekając, jak w sentencji postanowienia.