I SA/Ke 292/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2009r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia T. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 31 lipca 2008r. sygn. akt I SA/Ke 292/07 w przedmiocie odrzucenia wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia wyroku WSA w Kielcach z dnia 27 września 2007r. w sprawie ze skargi T. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 15 listopada 2007r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym postanawia: odrzucić zażalenie. W dniu 12 sierpnia 2008r. T. P. złożył zażalenie na wydane w sprawie niniejszej postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 31 lipca 2008r. w przedmiocie odrzucenia wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia wyroku tego Sądu z dnia 27 września 2007r. Strona nie uiściła wpisu od powyższego zażalenia, dlatego też zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 grudnia 2008r. skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty sądowej w kwocie 100 zł., które to zarządzenie T. P. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd drugiej instancji postanowieniem z dnia 18 marca 2009r. sygn. akt I FZ 11/09 oddalił zażalenie skarżącego. W związku z uprawomocnieniem się zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 grudnia 2008r. skarżący został w dniu 7 kwietnia 2009r. ponownie wezwany do uiszczenia wskazanej opłaty sądowej w kwocie 100 zł. w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie wraz z pouczeniem doręczono stronie w dniu 10 kwietnia 2009r. W wyznaczonym terminie powyższy wpis nie został uiszczony. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 , ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) powoływanej jako ustawa p.p.s.a., zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z podniesionych względów, na podstawie powołanego przepisu prawa, należało orzec jak w sentencji postanowienia.