I SA/Ke 294/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu 23 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Związku Międzygminnego "N." w S.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Związku Międzygminnego "N." w S.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2010 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Związek Międzygminny "N. [...]" w S. K. ("Związek") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. nr ‘[[...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na rok 2010 w kwocie 236.907 zł. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek uzasadnił niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody majątkowej, w sytuacji gdyby organ przystąpił do egzekwowania podatku wraz z odsetkami. Skarżący związany jest dyscypliną finansów publicznych oraz uchwalonym budżetem, w którym nie przewidziano tak znacznego wydatku. Wnioskodawca nie posiada również wolnych środków, które mógłby przeznaczyć na zapłatę tej kwoty. Konieczność uiszczenia tak znacznych kwot, wliczając odsetki spowodowałaby znaczne kłopoty finansowe skarżącego, zmuszając go do sięgania do źródeł zewnętrznych, tj. pożyczek, kredytów, co wiąże się z koniecznością poniesienia dodatkowych nakładów finansowych w postaci odsetek i prowizji. Do wniosku skarżący załączył oświadczenie skarbnika/głównego księgowego o sytuacji finansowej Związku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2012.270 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca nie wymaga jednak udowodnienia bezpośredniego związku pomiędzy wykonaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a zaistnieniem znacznej szkody lub innych trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Związek uprawdopodobnił bowiem w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Wymaga wyjaśnienia, że co do zasady świadczenie pieniężne jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty spornej należności wraz z odsetkami należało mieć na uwadze, że jest to kwota znaczna i trudna do zebrania. Na dochody związku składają się bowiem wpłaty gmin członkowskich oraz opłaty z tytułu zaopatrzenia w wodę. Wnioskodawca nie posiada wolnych środków, które umożliwiłyby natychmiastową wypłatę zobowiązań. Sąd miał na uwadze, że skarżący jest specyficzną instytucją działającą na podstawie i w granicach określonych przepisami prawa oraz uchwałą budżetową, a zatem jego swoboda w dysponowaniu środkami pieniężnymi jest znacznie ograniczona i odmienna niż w przypadku przedsiębiorstw prywatnych działających w ramach swobody działalności gospodarczej (por. postanowienia NSA z 27 lipca 2011 r. sygn. akt II GZ 371/11, z 26 lutego 2013 r., sygn. akt II GZ 72/13; dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec ww. specyfiki skarżącego oraz oświadczenia, że nie dysponuje żadnymi wolnymi środkami na pokrycie należności objętej zaskarżoną decyzją, Sąd uznał, że obowiązek natychmiastowego uregulowania tej kwoty spowodowałby zakłócenie w finansach Związku. Sytuacja wymagałaby dokonania istotnych przesunięć w budżecie ewentualnie zaciągania zobowiązań finansowych, czego konsekwencją byłoby zachwianie płynności finansowej skarżącego. Nie ulega również wątpliwości, że potencjalna egzekucja należności w sytuacji wnioskodawcy, związanego przecież dyscypliną budżetową, mogłaby pozbawić skarżącego środków na wykonywanie zadań oraz doprowadzić do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W konsekwencji Sąd uznał, że we wniosku skarżącego przedstawiono argumenty przemawiające za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji w postaci powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.