I SA/Ke 295/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Pismem z dnia 4 maja 2011r. strona skarżąca złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej, opisaną w osnowie niniejszego postanowienia. W skardze zawarła, wniosek o wstrzymanie wykonania "zaskarżonej decyzji", na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.. wskazując, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody a także możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne akty administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala zatem na uniknięcie wywołania niekorzystnych dla skarżącego skutków aktu, jeżeli nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne. Skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania "zaskarżonej decyzji". Z akt sprawy wynika, że Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] nr [...], rozstrzygnął co do istoty sprawy. Odwołanie od wskazanej decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu. Przedmiotem skargi złożonej przez skarżącą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] nr [...] Z zacytowanego wyżej przepisu art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a jednoznacznie wynika, iż przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania może być wyłącznie akt będący przedmiotem skargi. Skoro przedmiotem rozpoznania przez Sąd nie jest wskazana decyzja, wniosek w przedmiocie wstrzymania jej wykonania wobec treści art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a, nie może być uwzględniony. Nie może być uwzględniony także wniosek o wstrzymanie wykonania będącego przedmiotem skargi postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia 31 marca 2011r . Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą bowiem być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny (lub doprowadzenie w trybie egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 25 maja 2009 r., II OZ 455/09, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Do wykonania nie nadają się więc wszelkie odmowne akty administracyjne (por. T. Woś: Komentarz do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2008, s. 338). Wstrzymanie bowiem wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Nie można natomiast mówić o wykonaniu aktu - postanowienia odmownego, ponieważ nie ma on przedmiotu wykonania. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu poprzez spowodowanie stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w akcie. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia