I SA/Ke 299/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym, wniosku K. W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych postanawia: oddalić wniosek. K.W. wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiocie odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek wskazał, że pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną i dwiema córkami w wieku 11 i 9 lat. Dochód jego rodziny stanowią: wynagrodzenie za pracę – żony w kwocie 2730 zł brutto miesięcznie oraz skarżącego w kwocie 420 zł (1/4 etatu) brutto miesięcznie. Skarżący nie wykazał majątku. Podniósł, że wraz z rodziną mieszka u rodziców. Jest współwłaścicielem wraz z matką samochodu osobowego C. z 1999 r. Miesięczne koszty utrzymania rodziny skarżący przedstawił następująco: 1200 zł wyżywienie, 200 zł leki uodparniające dla dzieci, około 350 zł odzież i przybory szkolne dla dzieci, 50 zł telefon, 100 zł ubezpieczenie pracownicze oraz 400 zł utrzymanie mieszkania. Ponadto skarżący wskazał, że korzysta z pomocy radcy prawnego, który zobowiązał się wykonywać swoje czynności w zakresie postępowania sądowego nieodpłatnie. Do wniosku skarżący dołączył kserokopię dowodu rejestracyjnego samochodu osobowego C. rok prod. 1999, kserokopię zaświadczenia o zatrudnieniu, z którego wynika że od dnia 1 lipca 2013 r. wnioskodawca zatrudniony jest w firmie "M." A.W. należącej do ojca skarżącego, kserokopię dokumentu z Centralnej Ewidencji Informacji o Działalności Gospodarczej, z której wynika, że K. W. rozpoczął wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie obróbki mechanicznej elementów metalowych (przeważająca działalność gospodarcza) w dniu 1 lutego 2007 r., a zaprzestał w dniu 30 czerwca 2013 r., kserokopie wyciągów z rachunków bankowych skarżącego. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. oddalił wniosek skarżącego. W sprzeciwie od tego postanowienia wnioskodawca wniósł o zmianę skarżonego postanowienia poprzez przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od ponoszenia kosztów wpisu sądowego, względnie z opłaty od skargi w części ponad kwotę 100 zł. W ocenie skarżącego jego sytuacji nie można nazwać stabilną. W przeliczeniu na jednego członka rodziny, miesięczny dochód wynosi 785 zł. W takich warunkach każdy niespodziewany wydatek (np. choroba) zakłóca równowagę budżetu. Podobnie ciężka dla skarżącego i jego rodziny jest sytuacja, w której pozostawieni zostali przed koniecznością uiszczenia opłaty sądowej od skargi, która w przedmiotowej sprawie wynosi 186 zł. Pozornie nie jest to kwota znacząca, jednak należy wziąć pod uwagę, że w Sądzie toczy się również drugie postępowanie ze skargi wnioskodawcy (sygn. akt I SA/Ke 298/14). Zdaniem skarżącego ponadto bezpodstawne są twierdzenia, że mógł zaoszczędzić odpowiednią kwotę na postępowanie, ponieważ nie mógł przewidzieć, że zostanie zobligowany decyzją dyrektora izby skarbowej do zapłaty odsetek w kwocie 4649 zł. W kwestii podejmowania prób polepszenia sytuacji finansowej rodziny poprzez podjęcie dodatkowej pracy lub pracy w pełnym wymiarze wnioskodawca wskazał, że z uwagi na aktualne realia panujące na rynku pracy, działanie takie mogą nie spotkać się z natychmiastowym powodzeniem. Ponadto czas, który spędza w domu poświęca wychowaniu dzieci. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "ustawa p.p.s.a." w razie wniesienia sprzeciwu na zarządzenie lub postanowienie referendarza w przedmiocie prawa pomocy, orzeczenie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 199 ustawy p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy jako odstępstwo od tej zasady, może być zastosowane kiedy zostanie wykazane w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 ustawy p.p.s.a. Zgodnie z § 1 tego artykułu, instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W przedmiotowej sprawie skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. o zwolnienie od wpisu od skargi ewentualnie o zwolnienie od wpisu od skargi ponad kwotę 100 zł . Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania. K. W., jak i pozostająca z nim w gospodarstwie domowym żona posiadają bowiem stałe źródło utrzymania w postaci wynagrodzenia za pracę miesięcznie w łącznej kwocie brutto 3150 zł. Wprawdzie kwota ta pokrywa prawie zupełnie ich miesięczne niezbędne wydatki (wyżywienie, mieszkanie, odzież i pomoce szkolne dla dzieci, telefon), to jednak należy zauważyć, że wydatki na pomoce szkolne dla dzieci, zwłaszcza w perspektywie zbliżających się wakacji, są wydatkami sporadycznymi. Istotne także jest, że w drugiej ze spraw skarżącego toczących się przed Sądem (sygn. akt I SA/Ke 298/14 ), wnioskodawca został zwolniony od wpisu ponad kwotę 400 zł. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że po dokonaniu przez skarżącego niezbędnych wydatków do jego dyspozycji pozostaną wolne środki pozwalające na uiszczenie wpisu od skargi w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu uprawnionym jest więc wniosek, że poniesienie przez skarżącego pełnych kosztów postępowania nie spowoduje uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla niego i jego rodziny. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 260 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.