I SA/Ke 300/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w dniu 18 września 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi A.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego p o s t a n a w i a na podstawie art.125 § 1 pkt 1 zawiesić postępowanie. Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z [...] r. nr [...] określił A. S. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w kwocie 120 zł z tytułu nielegalnie pobranej energii elektrycznej w lipcu 2013 r. Organ ustalił, że w toku przeprowadzonej 23 lipca 2013 r. kontroli w miejscu zamieszkania A. S. sprawdzono prawidłowość eksploatacji i działania układów pomiarowych oraz rozliczeń zużycia energii elektrycznej. Stwierdzono nielegalny pobór energii elektrycznej dokonanej przez A. S. w lipcu 2013 r. w ilości 6,000 MWh. W związku z tym PGE Dystrybucja S.A. Oddział R. wystawiła notę obciążeniową z 30 sierpnia 2013 r. z kwotą do zapłaty za nielegalny pobór energii elektrycznej. A. S. nie złożyła wymaganej deklaracji podatkowej. Organ wyjaśnił, że jeśli dochodzi do pobierania energii elektrycznej bez zawarcia umowy z dostawcą, z całkowitym albo częściowym pominięciem układu pomiarowo- rozliczeniowego lub poprzez ingerencję w ten układ, mającą wpływ na zafałszowanie pomiarów dokonywanych przez układ pomiarowo-rozliczeniowy, to tym samym spełniony zostaje warunek braku wcześniejszego opodatkowania zużytej energii elektrycznej. Ponadto organ wskazał, że w prowadzonym postępowaniu podatkowym uzyskał z Sądu Rejonowego w Rzeszowie odpis nakazu zapłaty o sygn. akt XI Nc 3628/14 z 17 października 2014 r. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego wyliczył podatek akcyzowy w wysokości 120 zł. Na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. A. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K.. Zakwestionowała stanowisko organu, że dokonywała nielegalnego poboru energii. W jej ocenie, postępowanie w sprawie winno ulec zawieszeniu z uwagi na toczącą się sprawę w tym samym przedmiocie przed Sądem Rejonowym w Rzeszowie I Wydział Cywilny sygn. akt XI Nc 3628/14, która nie została jeszcze prawomocnie zakończona. Rozstrzygnięcie w tej sprawie będzie miało znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracyjny. Decyzja organu odwoławczego jest zatem przedwczesna. W dniu 7 września 2015 r. pracownik tut. Sądu ustalił, że w sprawie o sygn. akt XI Nc 3628/14 został wydany nakaz zapłaty z 17 października 2014 r. Orzeczenie nie jest prawomocne, ponieważ wpłynął sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego. Rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania, jeżeli rozstrzygnięcie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania (kwestia prejudycjalna). Przyjęte rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. W rozpoznawanej sprawie występuje tego rodzaju zależność. W ocenie Sądu, okoliczności objęte postępowaniem cywilnym, stały się podstawą czynienia ustaleń w postępowaniu w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Wobec tego, prawomocne rozstrzygnięcie sporu co do faktu ilości poboru energii przez skarżącą stanowić będzie faktyczną podstawę do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 czerwca 2015 r. sygn. akt I GSK 656/13, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.