I SA/Ke 308/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego K. z dnia [...] r. nr [...] określającą K. K. prowadzącemu działalność pod firmą - Firma Handlowo Usługowa "T.T." K. K. (dalej: skarżący) zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiąc kwiecień 2011 r. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ podał, że skarżący w kontrolowanym okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2011 r. prowadząc działalność w zakresie obrotu benzynami, olejami napędowymi, smarowymi i olejami przeznaczonymi do celów opałowych składał do Urzędu Celnego w K., w ustawowym terminie, zestawienia oświadczeń nabywców oleju opałowego za poszczególne miesiące. Stwierdzono, że skarżący w zestawieniu oświadczeń złożonym za miesiąc kwiecień 2011 r. nie ujął sprzedaży oleju opałowego w ilości 1300 litrów, udokumentowanej fakturą F/0499/11 z dnia 15 kwietnia 2011 r. i oświadczeniem nabywcy o przeznaczeniu zakupionego oleju. W ocenie organu wskazane uchybienie skutkuje niemożnością skorzystania z preferencji opodatkowania i stanowi podstawę określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc kwiecień 2011 r. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji poprzedzającej, zarzucił, że przepisy nie wprowadzają sankcji w przypadku niekompletności danych zawartych w zestawieniu. Zastosowanie stawki podstawowej, zgodnie z art. 89 ust. 16 ustawy, uzasadnia wyłącznie niezłożenie zestawienia w terminie. Podniósł także zarzut niekonstytucyjności zapisów art. 89 ust. 16 ustawy akcyzowej, zarzucając, że nie uwzględnia sytuacji w których naruszenie obowiązku nastąpiło na skutek zdarzeń lub okoliczności których zobowiązany nie mógł przewidzieć. Ponadto rozmiar sankcji jest niewspółmierny do celu, jaki jest realizowany przez wykonanie obowiązku przedłożenia organowi wymaganej dokumentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 562/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej "TSUE") pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: Czy art. 5 w zw. z art. 2 ust 3 i w zw. z art. 21 ust 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, str 51 i nast. dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatki akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust 14 -15 u.p.a. Czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe. Czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w art. 89 ust 16 u.p.a., polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust 14-15 u.p.a. Z treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że zawieszenie postępowania z przyczyn określonych w tym przepisie ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, z tym, że rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. To, że w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, nie przesądza o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne jeżeli zagadnienie będące przedmiotem rozstrzygnięcia przez Trybunał, będzie miało wpływ na wynik sprawy zawieszanej. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Podnieść należy, że wpływ na wynik postępowania sądowego nie musi być rzeczywisty, może to być wpływ potencjalny. Dla zawieszenia postępowania nie jest konieczna identyczność (tożsamość) stanu faktycznego i stanu prawnego. Jakkolwiek przepis art. 89 ust 16 w zw. z art. 89 ust 14 u.p.a. był przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. P 24/12 nie stwierdził jego niezgodności z Konstytucją RP, to wskazać należy na zasadę pierwszeństwa prawa wspólnotowego, zgodnie z którą prawo krajowe może być stosowane jedynie w zakresie, w jakim nie jest sprzeczne z normami wspólnotowymi, polskie organy i sądy mają zaś obowiązek uwzględniania dorobku orzecznictwa TSUE. (por. postanowienie NSA z 23 maja 2014 r. sygn. akt I FZ 138/14). Z uwagi na tożsamość przedstawionego w nim zagadnienia i kwestii spornej między stronami odpowiedź Trybunału na przytoczone wyżej pytanie prejudycjalne w ocenie Sądu będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.