I SA/Ke 310/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu 31 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. P., E. Z., I.D., M. D., E. M., J. C.i M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...]. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości na rok 2012 postanawia odrzucić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 3 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Ke 310/17 odrzucił skargę M.D., I. D., J. C. i E. Z , z powodu wniesienia jej po terminie (art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej "ustawa p.p.s.a."). Odpis postanowienia z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi J.C. – I. D. 6 lipca 2017 r. W dniu 13 lipca 2017 r. pełnomocnik skarżącej złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek wskazała, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy, bowiem w okresie od 17 lutego 2017 r. do 18 kwietnia 2017 r. musiała opiekować się chorą córką K. (po kilku hospitalizacjach), która wymagała i nadal wymaga stałej i ciągłej opieki, nie będąc zdolną do samodzielnej egzystencji i z tej niezależnej przyczyny nie była w stanie złożyć skargi w terminie. Podniosła, że nie wniosła skargi w terminie z przyczyn od niej niezależnych. Tą niezależną przyczyną była choroba 3 i pół rocznej córki K. P., która w lutym jak i marcu br. była hospitalizowana z powodu przewlekłej choroby. Wnioskodawczyni w sposób ciągły musiała opiekować się dzieckiem, które wymaga takiej opieki, gdyż nie było w stanie samodzielnie egzystować, na dowód czego do sprawy sygn. akt I SA/Ke 314/17 przedłożyła zaświadczenie lekarskie z 17 lutego 2017 r., kartę informacyjną leczenia szpitalnego, uzupełnienie karty informacyjnej, paragon z badania. Wskazała, że jest samotnie wychowującą matką dwojga małoletnich dzieci. Ojciec chorego pracuje poza miejscem zamieszkania i nie był w stanie zastępować jej i wyręczać z tej opieki w tym okresie. Po ostatnim wyjściu ze szpitala dziecka nie można było opuszczać go nawet na chwilę, gdyż w kwietniu stan zdrowia się pogorszył. Choroba dziecka przesłoniła wnioskodawczyni wszystkie inne sprawy życiowe i zawodowe. W ocenie strony nieuwzględnienie wniosku zamknie jej drogę do sądu i uniemożliwi dochodzenie swoich praw w sprawie podatkowej, ważnej nie tylko dla strony, ale również dla jej krewnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: W sprawie bezsporne jest, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 4 ustawy p.p.s.a.). Z powołanych przepisów wynika, że wniosek o przywrócenie terminu badany jest dwuetapowo. Najpierw ocenia się, czy został złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 ustawy p.p.s.a.). Dopiero w kolejnym etapie bada się, czy wskazywana przez stronę przyczyna uchybienia terminowi była niezawiniona. Istotne przy tym jest, że w sprawach, w których stronę reprezentuje pełnomocnik, zaniedbania pełnomocnika obciążają samą stronę, a zatem nie uwalniają jej od winy oraz skutków procesowych niedokonania czynności w ustawowym bądź wyznaczonym terminie. Z tych względów w przypadku wniosku o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik, należy wykazać brak winy po stronie pełnomocnika. Przytoczone przez pełnomocnika strony argumenty wskazują, że przeszkodą, która uniemożliwiła dotrzymanie terminu była opieka nad chorą córką w okresie od 17 lutego 2017 r. do 18 kwietnia 2017 r., której problemy zdrowotne potwierdza załączona do wniosku dokumentacja lekarska. Bezsporne ponadto jest, że 19 kwietnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej złożył skargę. Z powyższego wynika, że przyczyna uchybienia terminu (opieka nad chorą córką) ustała 18 kwietnia 2017 r. W konsekwencji siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi zaczął biec od 19 kwietnia 2017 r. i upływał 25 kwietnia 2017 r. W tej sytuacji Sąd stwierdził, że wniosek skarżącej złożony 13 lipca 2017 r. jest spóźniony, został bowiem złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 88 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.