I SA/Ke 312/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ś. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia 8 czerwca 2009r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego za 2002r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach J. Ś. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia 8 czerwca 2009r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego za 2002r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Uzasadnił go wysokością spornej kwoty oraz możliwością wyrządzenia nieodwracalnej szkody majątkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady. Przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie użyte w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. pojęcia nieostre tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy (postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009r., II FZ 39/09, LEX 489786). W przypadku wniosku o wstrzymanie nie wystarczy powołanie się na możliwość spowodowania szkody przez wykonanie decyzji, lecz konieczne jest wykazanie przez stronę w czym upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody ewentualnie trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, ze w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. W niniejszej sprawie skarżący nie podał żadnych okoliczności na uzasadnienie tezy, że zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie stanowi uzasadnienia ogólnikowe powołanie się na wysoką kwotę spornego zobowiązania oraz możliwość wyrządzenia skarżącemu nieodwracalnej szkody majątkowej. W świetle powołanych wyżej przepisów prawa, strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna przekonać Sąd o tym, że wykonanie tego aktu lub czynności, bez wątpienia, zrodzi niebezpieczeństwo wystąpienia skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. W niniejszej sprawie nie zawierający dokładnego i wyczerpującego uzasadnienia wniosek, jak również analiza akt sprawy, nie doprowadziła Sądu do takiego przekonania. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.