I SA/Ke 314/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu 6 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I.D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A.P., E. Z., I.D., M.D., E. M., J.C. i M.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [,..]. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie podatku od nieruchomości na rok 2016 postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 2 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Ke 314/17 odrzucił skargę M.D., I. D., J. C. i E.Z., z powodu wniesienia jej po terminie (art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) dalej "ustawa p.p.s.a."). Odpis postanowienia z uzasadnieniem został doręczony I. D.13 czerwca 2017 r. W dniu 19 czerwca 2017 r. I. D. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek wskazała, że uchybienie terminowi nastąpiło bez mojej winy, bowiem w okresie od 17 lutego 2017 r. do 18 kwietnia 2017 r. musiała opiekować się chorą córką K. (po kilku hospitalizacjach), która wymagała i nadal wymaga stałej i ciągłej opieki, nie będąc zdolną do samodzielnej egzystencji i z tej niezależnej przyczyny nie była w stanie złożyć skargi w terminie. Podniosła, że nie wniosła skargi w terminie z przyczyn od niej niezależnych. Tą niezależną przyczyną była choroba 3 i pół rocznej córki K.P., która w lutym jak i marcu br. była hospitalizowana z powodu przewlekłej choroby. Wnioskodawczyni w sposób ciągły musiała opiekować się dzieckiem, które wymaga takiej opieki, gdyż nie było w stanie samodzielnie egzystować, na dowód czego przedłożyła zaświadczenie lekarskie z 17 lutego 2017 r., kartę informacyjną leczenia szpitalnego, uzupełnienie karty informacyjnej, paragon z badania. Wskazała, że jest samotnie wychowującą matką dwojga małoletnich dzieci. Ojciec chorego pracuje poza miejscem zamieszkania i nie był w stanie zastępować jej i wyręczać z tej opieki w tym okresie. Po ostatnim wyjściu ze szpitala dziecka nie można było opuszczać go nawet na chwilę, gdyż w kwietniu stan zdrowia się pogorszył. Choroba dziecka przesłoniła wnioskodawczyni wszystkie inne sprawy życiowe i zawodowe. W ocenie strony nieuwzględnienie wniosku zamknie jej drogę do sądu i uniemożliwi dochodzenie swoich praw w sprawie podatkowej, ważnej nie tylko dla strony, ale również dla jej krewnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t .Dz.U.2016.718 ze zm.), zwanej dalej "ustawa p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 4 ustawy p.p.s.a.). W sprawie bezsporne jest, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a. Przyczyna uchybienia terminu ustała bowiem 13 czerwca 2017 r. (doręczenie postanowienia o odrzuceniu skargi), a wniosek został złożony 19 czerwca 2017 r. Wnioskodawczyni ponadto przedłożyła skargę. W sprawie, nie budzi więc zastrzeżeń dopełnienie przez stronę wymogów formalnych wniosku, lecz okoliczność spełnienia merytorycznej przesłanki przywrócenia terminu, o jakiej mowa w art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a. Z treści tego przepisu wynika, że pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Wymaga przy tym podkreślenia, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tylko w takich warunkach można przyjąć brak winy w uchybieniu terminu. Przytoczone przez stronę argumenty wskazują, że przeszkodą, która uniemożliwiła dotrzymanie terminu była opieka na chorą córką, której problemy zdrowotne potwierdza załączona do wniosku dokumentacja lekarska. W ocenie Sądu powołane przez wnioskodawczynię okoliczności uprawdopodabniają brak winy w niedochowaniu terminu do złożenia skargi. Z wniosku skarżącej oraz zaświadczenia lekarskiego wynika, że córka strony choruje na ciężką chorobę i wymaga pomocy od urodzenia oraz że w zasadzie potrzebna jest chorej stała pomoc, którą dodatkowo uzasadnia jej wiek (3,5 l.). Dziewczynka jest często hospitalizowana, w tym w szpitalach znajdujących się poza jej miejscem zamieszkania. Wprawdzie choroba ma charakter przewlekły, to jednak zdarzają się nagłe pogorszenia stanu zdrowia. I tak z karty informacyjnej leczenia szpitalnego wynika, że chora została wypisana 20 marca 2017 r. w stanie ogólnym dobrym. Wnioskodawczyni podała natomiast, że już w kwietniu nastąpiło pogorszenia stanu zdrowia. Termin do wniesienia skargi dla wnioskodawczyni upływał natomiast właśnie w kwietniu. Dodatkowo o braku winy strony w niedochowaniu terminu świadczy fakt, że samotnie opiekuje się dwójką małoletnich dzieci. W ocenie Sądu skoro do złożenia skargi po terminie doszło z przyczyny niezależnej od wnioskodawczyni, tj. bez jej winy, to wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługiwał na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.