I SA/Ke 316/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Rojek,, Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu w dniu 30 października 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi Zakładu Usług Budowlano - Handlowych "N." A.N., E.B. Spółka Jawna w . na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2007r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie. Zakład Usług Budowlano-Handlowych "N." A. N., E.B. Spółka Jawna reprezentowana przez doradców podatkowych R. C. i M. C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z [...] znak: [...] określającą w podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2007r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy oraz ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że przepis art. 109 ust 5 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm. stanowiący podstawę wydania decyzji ustalającej dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług jest niezgodny z prawem wspólnotowym. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 lipca 2007r. w sprawie I FSK 1062/06 na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską skierował do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego, tj. kwestii, czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, w przypadku stwierdzenia, że podatnik od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej, czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 Szóstej Dyrektywy, z uwagi na swój cel i charakter mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego, a także wykładni art. 33 Szóstej Dyrektywy poprzez wskazanie, czy w uprawnieniu przewidzianym w tym przepisie mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi na przytoczone pytanie prejudycjalne nie pozostanie bez wpływu na rozstrzygnięcie skargi podatnika. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) cyt dalej jako p. p .s. a., sąd może zawiesić postępowanie jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo- administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. postępowanie w sprawie zawiesił.