I SA/Ke 339/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Banach Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak Asesor WSA Andrzej Mącznik (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Michał Gajda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2025 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w K. M. Ł. sprawy ze skargi Ł. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Ł. P. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze ("Kolegium") decyzją z 16 czerwca 2025 r., nr [...] po rozpatrzeniu odwołania Ł. P. utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Starosty [...] ("Starosta"), nr [...] z 28 kwietnia 2025 r., orzekającą o skierowaniu Ł. P. ("Strona") na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego w zakresie kategorii B prawa jazdy. Kolegium wyjaśniło, że skierowanie Strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego nastąpiło na skutek wystąpienia przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w związku z przekroczeniem przez Stronę 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Decyzja organu pierwszej instancji została doręczona Stronie 30 kwietnia 2025 r. Zachowując ustawowy termin, Strona reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, zaskarżając ją w całości. Organ odwoławczy rozpoznając odwołanie, powołał przepis art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami oraz art. 18 ustawy z 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.2021.2328) i wyjaśnił, że decyzja wydawana na ww. podstawie prawnej jest decyzją o charakterze związanym, a organ prowadzący postępowanie nie ma kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego, jest natomiast informacją o liczbie punktów związany. Ustalił, że z akt administracyjnych sprawy wynika, że w ewidencji prowadzonej przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. ("Komendant") ujawniono od dnia 19 listopada 2023 r. do dnia 6 kwietnia 2025 r. pięć naruszeń przepisów ruchu drogowego, za które Ł. P. otrzymał łącznie 28 punktów karnych, tj.: - 19 listopada 2023 r. - 7 punktów, przekroczenie dopuszczalnej prędkości, - 21 sierpnia 2024 r. - 8 punktów, naruszenie powodujące zagrożenie bezpieczeństwa innej osoby poza drogą publiczną, strefą zamieszkania i strefą ruchu, - 24 listopada 2024 r. - 3 punkty, przekroczenie dopuszczalnej prędkości, - 10 grudnia 2024 r. - 5 punktów, przekroczenie dopuszczalnej prędkości, - 6 kwietnia 2025 r. - 5 punktów, przekroczenie dopuszczalnej prędkości. Nadto organ ten podał, że wpisy do ewidencji mają charakter wpisów ostatecznych. Organ odwoławczy stwierdził, że wniosek Komendanta zobowiązywał Starostę do wszczęcia postępowania, a w konsekwencji do skierowania Strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Do odwołania strona załączyła zaświadczenie nr [...] z 16 kwietnia 2025 r. o odbyciu w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w K. szkolenia, o którym mowa w art. 17 ust. 6a ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw. Kolegium wyjaśniło, że warunki i sposób prowadzenia ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi, motorowerami oraz tramwajami naruszających przepisy ruchu drogowego oraz sposób punktowania i liczbę punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym lub motorowerem określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 września 2023 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego (Dz.U.2023.1897). Ewidencja jest prowadzona w formie elektronicznej w systemach teleinformatycznych Policji. Ewidencję prowadzi komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kierującego wpisanego do ewidencji, a w przypadku osoby niemającej miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - komendant wojewódzki Policji właściwy dla miejsca popełnienia ostatniego z naruszeń wpisanych do ewidencji. W ewidencji dokonuje się wpisu ostatecznego lub wpisu tymczasowego. Wpisu ostatecznego w ewidencji dokonuje się, jeżeli naruszenie zostało stwierdzone prawomocnym: 1) rozstrzygnięciem sądu; 2) mandatem karnym; 3) orzeczeniem organu orzekającego w sprawie o naruszenie w postępowaniu dyscyplinarnym. Następnie Kolegium wyjaśniło, że szkolenie odbyte 16 kwietnia 2025 r., a więc już po przekroczeniu 6 kwietnia 2025 r. przez Stronę liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego nie mogło doprowadzić do zmniejszenia liczby punktów otrzymanych przez Stronę. Powyższe wynika wprost z treści art. 17 ust. 6f ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2021.2328), którą organ przytoczył. Końcowo podkreślił, że decyzja Starosty została wydana na wniosek Komendanta w związku z przekroczeniem przez Stronę liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniósł, reprezentowany przez pełnomocnika, Ł. P.. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1. naruszenie art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i skierowanie Skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, podczas gdy przedmiotowa decyzja nie została w jakimkolwiek stopniu uzasadniona, w szczególności organy nie dokonały własnych ustaleń stanu faktycznego sprawy, jak również nie wskazały na konkretne zastrzeżenia uzasadniające sprawdzenie kwalifikacji Skarżącego, zgodnie z treścią ww. normy; 2. naruszenie przepisów prawa procesowego, a to art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego oraz nieustalenie pełnego stanu faktycznego sprawy, a w szczególności pominięcie okoliczności wprowadzenia przez funkcjonariusza Policji kierującego pojazdem w błąd co do rzeczywistej ilości posiadanych przez niego punktów karnych za wykroczenia drogowe, co warunkowało fakt przyjęcia przez Skarżącego mandatu karnego w dniu 6 kwietnia 2025 r., który pozostawał w uzasadnionym przekonaniu o nieprzekroczeniu ustawowej ilości 24 punktów karnych; 3. naruszenie przepisów prawa procesowego, a to art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego i wydanie przedmiotowych decyzji, pomimo, iż uprzednio pismem z dnia 14 kwietnia 2025 r. Starosta zobowiązał Skarżącego do poddania się badaniu psychologicznemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami i przedstawienia właściwego orzeczenia psychologicznego w nieprzekraczalnym terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia pisma, który to termin nie minął, bowiem wezwanie to zostało doręczone odwołującemu się 16 kwietnia 2025 r., dlatego też decyzja organu I instancji była wydana przedwcześnie, a powyższe naruszenie zostało powielone przez organ II instancji. W oparciu o tak sformułowane zarzuty Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 dalej: p.p.s.a.) uchylenie decyzji Kolegium oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty oraz zasądzenie od organu administracyjnego na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, na podstawie art. 200 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi podkreślono, że organy pominęły okoliczność wprowadzenia w błąd przez funkcjonariusza Policji kierującego pojazdem, co do rzeczywistej ilości posiadanych przez niego punktów karnych za wykroczenia drogowe, co warunkowało fakt przyjęcia przez Skarżącego mandatu karnego 6 kwietnia 2025 r., który pozostawał w uzasadnionym przekonaniu o nieprzekroczeniu ustawowej ilości punktów karnych. Bezpośrednim świadkiem powyższej sytuacji był R. P., który był pasażerem kierującego pojazdem Ł. P. (dowód z oświadczenia R. P. został złożony do odwołania). Wyjaśnił, że będąc przekonany, iż liczba punktów karnych ustawowo dopuszczalnych nie została przekroczona, zapisał się na szkolenie, o którym mowa w art. 17 ust. 6a ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw. Konsekwencją powyższych naruszeń, było uchybienie przepisu art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i skierowanie Skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego, podczas gdy przedmiotowa decyzja nie została w jakimkolwiek zakresie uzasadniona, w szczególności organy administracji nie dokonały własnych ustaleń stanu faktycznego sprawy, jak również nie wskazały na konkretne zastrzeżenia uzasadniające sprawdzenie kwalifikacji Skarżącego, zgodnie z treścią ww. normy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W dniu 28 października 2025 r. udział w sprawie jako uczestnik postępowania zgłosił Prokurator Prokuratury Okręgowej w K., który na rozprawie w dniu 20 listopada 2025 r. wniósł o uwzględnienie skargi. Na rozprawie pełnomocnik Skarżącego poparł skargę i dodatkowo podniósł, że przychyla się do stanowiska wyrażonego przez WSA w Kielcach w wyroku z 15 października 2025 r. w sprawie I SA/Ke 338/25 ze skargi Ł. P. na decyzję kolegium w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga zasługiwała na uwzględnienie, albowiem zdaniem sądu, wydając zaskarżoną decyzję Kolegium naruszyło przepisy postępowania administracyjnego w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli sądu była decyzja Kolegium z 16 czerwca 2025 r., utrzymująca w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Starosty, orzekającą o skierowaniu Strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego w zakresie kategorii B prawa jazdy. Zgodnie z treścią art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego podlega osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem w razie uzasadnionych zastrzeżeń co do jej kwalifikacji. Ponadto, w ustawie z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r., poz. 2328 ze zm.) w art. 18 pkt 1 przewidziano, że do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14 starosta wydaje decyzję o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w razie przekroczenia 24 punktów – na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji. Art. 17 ust. 1 i 5 ww. ustawy zmieniającej z 2021 r. stanowi natomiast, że "Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, Policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi, motorowerami oraz tramwajami naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym, motorowerem lub tramwajem przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje się ją do tej ewidencji.". W myśl natomiast ust. 5 "Ewidencja, o której mowa w ust. 1, obejmuje także naruszenia przepisów ruchu drogowego, o których mowa w art. 130 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, popełnione przed dniem wejścia w życie art. 14 pkt 2 niniejszej ustawy. Do tych naruszeń w zakresie liczby przypisanych punktów oraz ich usuwania stosuje się przepisy dotychczasowe.". W dacie wydania przez Starostę decyzji nie doszło do określenia przez Ministra Cyfryzacji terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach. Stąd też fakt przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów w wyniku naruszeń przepisów ruchu drogowego jest przesłanką do wydania przez starostę decyzji o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, na podstawie wyżej wymienionych przepisów obowiązującego prawa. W realiach sprawy doszło natomiast, zdaniem sądu, do naruszenia przez organ odwoławczy przepisów postępowania administracyjnego tj. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 17 ust. 2 i 3 ustawy zmieniającej z 2021 r. oraz art. 98 ust. 5 pkt 1 i 1a ustawy o kierujących pojazdami, poprzez zaniechanie wyjaśnienia okoliczności braku usunięcia względem Skarżącego 7 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w dniu 19 listopada 2023 r., podczas gdy obowiązujące od 17 września 2023 r. ww. przepisy przewidują roczny termin usunięcia punktów karnych z ewidencji liczony od daty opłacenia mandatu, lub uprawomocnienia się rozstrzygnięcia wydanego w sprawie o naruszenie. Sąd rozpoznający sprawę podziela ugruntowany w orzecznictwie pogląd, że decyzja wydawana w sprawie jest decyzją o charakterze związanym, a organ prowadzący postępowanie nie ma uprawnień do samodzielnej weryfikacji przypisanej kierowcy liczby punktów (por. np. wyrok WSA w Poznaniu z 26 marca 2025 r., III SA/Po 622/24 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 października 2024 r., II GSK 1139/24; wyrok WSA we Wrocławiu z 11 kwietnia 2024 r., III SA/Wr 261/23 i wymienione w nich orzeczenia; dostępne w CBOSA na stronie internetowej NSA). Jednakże, nawet w tak określonych warunkach, organ ma obowiązek wyjaśniać zaistniałe w sprawie wątpliwości, szczególnie gdy rodzą się one w związku z treścią obowiązujących przepisów prawa materialnego, a ich wyjaśnienie ma istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż determinuje zasadność skierowania Skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego. Przedmiotowe postępowanie dotyczące skierowania Skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego zostało wszczęte na skutek wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. informującego o wielokrotnym naruszeniu przez Skarżącego przepisów ruchu drogowego od dnia 19 listopada 2023 r. do dnia 6 kwietnia 2025 r. i uzyskania liczby 28 punktów karnych. Jednakże należy zwrócić uwagę, że najwcześniej popełnione naruszenie miało miejsce 19 listopada 2023 r. i Skarżący otrzymał za przekroczenie dopuszczalnej prędkości 7 punktów karnych, ostatnie zaś 6 kwietnia 2025 r., również za przekroczenie dopuszczalnej prędkości, za które otrzymał 5 punktów. Zdaniem Komendanta, to ostatnie naruszenie doprowadziło do przekroczenia limitu 24 punktów karnych i uzyskania przez Skarżącego łącznie 28 punktów karnych (odpowiednio: 7+8+3+5+5). Należy podkreślić, że w dacie "najstarszego" naruszenia obowiązywał już roczny termin usunięcia punktów karnych z ewidencji liczony od daty opłacenia mandatu, lub uprawomocnienia się rozstrzygnięcia wydanego w sprawie o naruszenie, który został wprowadzony od 17 września 2023 r. Uprzednio obowiązujący termin do dokonania tej czynności wynosił 2 lata. Uległ on jednak skróceniu do okresu 1 roku. Nastąpiło to mocą ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r., poz. 1123). W art. 8 ww. ustawy zmieniono brzmienie art. 17 ust. 2 i 3 ustawy zmieniającej z 2021 r., który od 17 września 2023 r. stanowi, że punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od daty uprawomocnienia się rozstrzygnięcia, wydanego w sprawie o naruszenie (ust 2); jeżeli w sprawie o naruszenie, o którym mowa w ust 1, nałożono grzywnę w drodze mandatu karnego stanowiącą dochód budżetu państwa lub gdy grzywnę nałożył w drodze mandatu karnego organ Inspekcji Transportu Drogowego, punkty przypisane temu naruszeniu usuwa się z ewidencji po upływie 1 roku od daty uiszczenia grzywny za naruszenie. Jednocześnie w art. 5 pkt 16 ustawy dokonano zmiany art. 98 ust 5 pkt 1 i 1a ustawy o kierujących pojazdami, który obecnie brzmi: informacje o otrzymanej liczbie punktów zgromadzone w centralnej ewidencji kierowców usuwa się: 1) z upływem 1 roku od daty uprawomocnienia się rozstrzygnięcia, pod warunkiem uzyskania informacji o uiszczeniu grzywny za naruszenie, o którym mowa w ust. 1, w sposób, o którym mowa w art. 98 § 3a ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2025 r. poz. 860), albo w terminie, o którym mowa w art. 98 § 5 tej ustawy, o ile taka grzywna została nałożona; 1a) z upływem 1 roku od daty uiszczenia grzywny za naruszenie, o którym mowa w ust. 1, w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1, o ile taka grzywna została nałożona. Zestawienie daty najwcześniejszego naruszenia (19 listopada 2023 r.) oraz obowiązywania 1 rocznego terminu usuwania punktów karnych z ewidencji, liczonego od wskazanych wyżej zdarzeń, poddaje w wątpliwość prawidłowość zaliczenia 7 punktów otrzymanych za to naruszenie do łącznej liczby punktów otrzymanych przez Skarżącego do 6 kwietnia 2025 r. włącznie. Innymi słowy wyjaśnienia wymagało, czy zasadnie liczbę punktów karnych za naruszenie z 19 listopada 2023 r. "doliczono" do punktów otrzymanych za dalsze naruszenia, w tym w dniu 6 kwietnia 2025 r. Należy przy tym zauważyć, że odjęcie (nieuwzględnienie) właśnie tej liczby punktów (7), powodowałoby, że w dniu ostatniego naruszenia – 6 kwietnia 2025 r. Skarżący miałby zgromadzone 16 punktów. Znamienne jest, że w trakcie trwającego postępowania administracyjnego skarżący konsekwentnie utrzymywał, że właśnie o takiej liczbie posiadanych punktów został poinformowany przez policjanta, podczas kontroli prędkości pojazdu w dniu 6 kwietnia 2025 r. Zdaniem sądu organ odwoławczy winien zatem wystąpić do Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. o wyjaśnienie, czy punkty karne otrzymane przez Skarżącego w konsekwencji naruszenia przepisów w dniu 19 listopada 2023 r., są aktywne w związku ze zmianą terminu ich usuwania z ewidencji z 2 lat do 1 roku, na podstawie wyżej przywołanych przepisów. Informacja ta jest niezbędna dla oceny zaistnienia przesłanki skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, jaką jest przekroczenie określonego limitu punktów karnych. Uzyskanie stanowiska we wskazanym zakresie jest możliwe w ramach dodatkowego postępowania uzupełniającego, prowadzonego przez organ odwoławczy na podstawie art. 136 § 1 k.p.a. (sprowadza się bowiem do jednej czynności), dlatego sąd uwzględniając skargę, uchylił jedynie zaskarżoną decyzję. Należy przy tym zauważyć, że organ (działając w konwencji związanego charakteru wydawanej decyzji w przedmiocie sprawdzenia kwalifikacji) prowadził jednak postępowanie dowodowe w zakresie wyjaśnienia wpływu odbytego przez Stronę szkolenia, na łączną liczbę uzyskanych punktów karnych, występując o ocenę tej okoliczności przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w K.. Charakter wydawanej decyzji nie stoi zatem na przeszkodzie wyjaśnianiu okoliczności faktycznie otrzymanej przez Skarżącego liczby punktów karnych i ich "aktywności" na konkretną datę. Pozwoli to bowiem jednoznacznie określić, czy Skarżący przekroczył limit punktów, czego konsekwencją administracyjną jest skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego. Prowadząc ponownie postępowanie odwoławcze, Kolegium zwróci się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. o wyjaśnienie, czy w świetle aktualnego od 17 września 2023 r. brzmienia przepisów art. 17 ust. 2 i 3 ustawy zmieniającej z 2021 r. oraz art. 98 ust 5 pkt 1 i 1a ustawy o kierujących pojazdami, punkty karne przyznane Skarżącemu za naruszenie przepisów w dniu 19 listopada 2023 r. były aktywne na dzień 6 kwietnia 2025 r., a tym samym, czy prawidłowo zostały doliczone do łącznej liczby punktów karnych posiadanych przez Skarżącego na ten dzień. Stosownie do uzyskanej informacji, Kolegium wyda następnie rozstrzygnięcie w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. O kosztach postępowania, Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji wyroku, na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. Na zasądzoną na rzecz strony skarżącej kwotę 697 zł składają się: kwota 200 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego, kwota 480 zł. tytułem kosztów wynagrodzenia pełnomocnika, którego wysokość ustalono na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1935) oraz kwota 17 zł tytułem uiszczonej opłaty od pełnomocnictwa.