I SA/Ke 341/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta i Gminy S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 9 kwietnia 2013 r., nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia odrzucić skargę. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej jako "ustawa p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zatem podmiot uprawniony do wniesienia skargi musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej" rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu podmiotowi. W niniejszej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Kolegium z 9 kwietnia 2013 r. uchylającą decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z 18 stycznia 2013 r. i umarzającą postępowanie w sprawie wznowienia postępowania w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2012 w kwocie 180 zł, złożył Burmistrz Miasta i Gminy S. Wymaga wyjaśnienia, że jednostka samorządu terytorialnego jako osoba prawna może być stroną postępowania podatkowego i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy Ordynacji podatkowej przyznają stronom postępowania. Ustawa może jednak wyznaczyć organowi jednostki samorządu terytorialnego, jak w niniejszej sprawie, rolę organu podatkowego w rozumieniu art. 13 § 1 Ordynacji podatkowej. Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie skarga wniesiona przez organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji, niemający legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu. Sąd podziela pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z 20 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 527/12 (dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl), że nie może być dopuszczalna sytuacja, którą ocenić należałoby jako kuriozum, że ten sam podmiot - gmina (jej organ) - raz występuje w sprawie jako organ administracji wykonujący swoje władztwo, a raz - gdy uzna, że jest to dla niego korzystne - jako strona domagająca się ochrony w istocie przed działaniami organu administracji wyższego stopnia. W związku z powyższym skoro Burmistrz Miasta i Gminy S. wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, to nie ma on legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Na marginesie należy wskazać, że w przypadku gdy strony postępowania administracyjnego nie są zainteresowane poddaniem kontroli przez sąd administracyjny decyzji organu odwoławczego, a w ocenie organu pierwszej instancji zachodzą przesłanki niezgodności z prawem tej decyzji, skargę na podstawie art. 8 ustawy p.p.s.a. mogą wnieść prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym żadne uregulowania prawne nie stoją na przeszkodzie temu, aby takie zawiadomienie tych organów w takiej sytuacji pochodziło od organu podatkowego (por. wyrok NSA z 21 kwietnia 2006r., sygn. akt. II OSK 780/05 lex nr 209459). Z tych względów skargę Burmistrza Miasta i Gminy S., jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., należało odrzucić.