I SA/Ke 351/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.) Sędzia WSA Dorota Pędziwilk- Moskal Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 4 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wyłączenie sędziego WSA Mirosława Surmę, sędziego WSA Ewę Rojek, sędziego WSA Artura Adamca w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2013 r. postanawia: oddalić wniosek. J. K. w piśmie z dnia 22 sierpnia 2013 r. zawarł wniosek o wyłączenie sędziego WSA Mirosława Surmę, oraz pozostałych sędziów składu orzekającego tj sędziego WSA Ewę Rojek, sędziego WSA Artura Adamca od orzekania w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2013 r. Skład orzekający wynika z zarządzenia o wyznaczeniu rozprawy z dnia 22 lipca 2013 r. Skarżący wskazał, że złożył wniosek "z uwagi na bezstronność sprawy, którą pan przewodniczący SSR Surma dwukrotnie rozpatrywał tą samą sprawę i umorzył ją". Odnośnie pozostałych sędziów podał, że ich nie zna. Sędziowie objęci wnioskiem skarżącego o ich wyłączenie złożyli pisemne oświadczenia o braku w rozpoznawanej sprawie po ich stronie okoliczności wskazanych w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "ustawą p.p.s.a." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: W myśl art. 19 ustawy p.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 tej ustawy, tj. dotyczących przypadków wyłączenia sędziego od orzekania w danej sprawie z mocy samej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Stosownie do treści art. 20 ustawy p.p.s.a., strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Sąd stwierdził, że wniosek J. K. nie zasługuje na uwzględnienie. Wyrażając wątpliwości co do bezstronności sędziów, skarżący nie wskazał bowiem na żadne okoliczności uzasadniające jego obawy, iż sędziowie będą prowadzić proces wadliwie, nieobiektywnie czy stronniczo. Takiej okoliczności nie stanowi fakt rozpoznawania przez sędziego WSA Mirosława Surmę innych spraw sądowoadministracyjnych, w których stroną postępowania był skarżący. W stosunku do sędziów Ewy Rojek oraz Artura Adamca J. K. nie wskazał na żadne okoliczności, uzasadniające wątpliwość co do ich bezstronności. Okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczające samo powołanie się przez stronę na istnienie wątpliwości bądź utratę wiarygodności w bezstronność sędziego wynikające z niesprecyzowanych obaw. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania co do bezstronności sędziego. Wobec powyższego wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji we wniosku (por. postanowienie NSA z 15 września 2008 r., sygn. akt II FZ 397/08, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Okoliczności powołane we wniosku w żaden sposób nie prowadzą do stwierdzenia, że w rozpoznawanej sprawie sędziowie ci pozbawieni są bezstronności. Istotne ponadto jest, że sędziowie objęci wnioskiem o wyłączenie złożyli stosowne oświadczenia, z których wynika, że nie zachodzą żadne okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że skoro sędzia, którego wniosek dotyczy, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 9 października 2012 r. sygn. akt I OZ 664/12, z dnia 10 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 749/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro sformułowane przez wnioskodawcę zarzuty nie znajdują potwierdzenia w konkretnych okolicznościach świadczących o braku bezstronności sędziów w sprawie, wniosek nie może być uwzględniony i na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. podlega oddaleniu.