I SA/Ke 354/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie : Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 15 października 2009r. odmawiające przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]., nr [...]., w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2007r. postanawia odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia 15 października 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmówił B. B. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone skarżącej w dniu 20 października 2009r., na ręce ustanowionego przez skarżącą pełnomocnika do doręczeń. W dniu 9 listopada 2009r. do Sądu wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie; do wniosku dołączono zażalenie. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał, że jego mocodawczyni nie mogła złożyć zażalenia w ustawowym 7 dniowym terminie, ponieważ w okresie od 3 października 2009r. do 3 listopada 2009r. przebywała za granicą, gdzie otrzymała przedmiotowe postanowienie pocztą elektroniczną od pełnomocnika do doręczeń. Dodatkowo z pouczenia o środku zaskarżenia skarżąca wywnioskowała, że do złożenia zażalenia na otrzymane postanowienie konieczne jest udzielenie pełnomocnictwa adwokatowi polskiemu lub radcy prawnemu analogicznie do brzmienia art.194 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i uznała, że nie jest w stanie udzielić takiego pełnomocnictwa w ciągu 7 dni będąc poza granicami kraju. Zdaniem skarżącej przeszkoda do złożenia zażalenia ustała dopiero 3 listopada 2009r., a więc 7 dniowy termin rozpoczął swój bieg 4 listopada 2009r. Dodatkowo wskazała, że dopiero w dniu 6 listopada 2009r. mogła zapoznać się z aktami sprawy i stwierdzić, że przyczyną wydania postanowienia z 15 października 2009r. była błędna interpretacja materiału dowodowego i fakt popełnienia przestępstwa przez nieznaną osobę, na którą to okoliczność skarżąca złożyła stosowne zawiadomienie na Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest zatem brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie tej przesłanki należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tylko w takich warunkach można przyjąć brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zob. też postanowienie NSA z 4 czerwca 2008r., I OZ 357/08, LEX nr 493881). Oceniając podnoszone przez skarżącą okoliczności przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, stwierdzić należy, iż skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Nie wykazała, a i z przedmiotowej sprawy nie wynika, by w okresie od 3 października 2009r. do 3 listopada 2009r. zaistniały niezależne od niej przyczyny, które stanowiłyby przeszkodę w dokonaniu czynności w terminie. Z przytoczonych we wniosku argumentów wynika, że przeszkodą, która uniemożliwiła stronie dotrzymanie terminu był jej pobyt w A. oraz błędne odczytanie pouczenia sądowego. W ocenie Sądu okoliczności te nie usprawiedliwiają braku działania skarżącej i uchybienia terminu. Należy wskazać, że w dzisiejszych czasach, w dobie Internetu oraz rozwoju różnych innych technik porozumiewania się i komunikacji na odległość pobyt za granicą nie stanowi przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia choćby dla złożenia pisma na poczcie czy w polskim urzędzie konsularnym w W.. Takich starań jednakże skarżąca nie podjęła. Przy czym skarżąca nie kwestionuje dostarczenia jej postanowienia sądu. Mając zaś świadomość możliwości zaistnienia takiej sytuacji z uwagi na częste wyjazdy za granicę oraz zmiany miejsca pobytu w kraju skarżąca dokonała pewnych aktów zapobiegliwości ustanawiając pełnomocnika do doręczeń w kraju, który czego również skarżąca nie kwestionuje, sumiennie wywiązał się ze swoich obowiązków przesyłając jej odebraną korespondencję, w tym przedmiotowe postanowienie sądu. Nie stanowi również okoliczności przemawiającej za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu mylne zrozumienie przez skarżącą pouczenia o sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Należy wskazać, że otrzymane przez skarżącą pouczenie o trybie i sposobie złożenia zażalenia na postanowienie było jednoznaczne i obiektywnie zrozumiałe. Przedmiotem tegoż postanowienia, co w ocenie Sądu jest oczywiste, nie była kwestia odrzucenia skargi kasacyjnej, a odmowa przywrócenia terminu. Przy tym, jak wynika z całości akt sprawy skarżąca jest osobą prowadzącą od wielu lat w sposób profesjonalny swoje sprawy związane z zarządzaniem nieruchomościami. Nie można jej przypisać więc nieporadności, która w jakikolwiek sposób ograniczałaby ją w podejmowaniu decyzji. Prawidłowe odczytanie pouczenia sądu nie wykracza zaś poza granice zwykłej staranności. Jeśli natomiast skarżąca miała problem ze zrozumieniem treści pouczenia, nic nie stało na przeszkodzie by bezzwłocznie zwrócić się do Sądu o udzielenie stosownych wyjaśnień, co mogła uczynić telefonicznie. Nie było również przeszkód, które uniemożliwiłyby kontakt z profesjonalną pomocą prawną. Odnosząc się natomiast do podniesionego faktu możliwości popełnienia przestępstwa polegającego na uiszczeniu zamiast skarżącej opłaty od złożonej skargi, należy stwierdzić, że fakt ten pozostaje bez znaczenia przy ocenie ustawowych przesłanek do przywrócenia terminu. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia.