I SA/Ke 382/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych za 2014 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W następstwie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję, Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych za 2014 r., A.Z. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu zakończenia postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca nie wymaga jednak udowodnienia bezpośredniego związku pomiędzy wykonaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a zaistnieniem znacznej szkody lub innych trudnych do odwrócenia skutków. Dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wystarczy zatem, by z całości przedstawionych przez wnioskującego okoliczności wynikało, że w jego przypadku zachodzi wskazane w ustawie niebezpieczeństwo. W rozpatrywanej sprawie, jakkolwiek skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, Sąd wziął pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącego we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Sąd rozpoznając wniosek ocenia bowiem nie tylko twierdzenia w nim zawarte, ale też wszelkie okoliczności i dokumenty znane sądowi z urzędu (zob. postanowienie NSA z 10 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OZ 209/08, lex nr 1043585). Ze złożonego prze stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z konkubiną. Utrzymuje się z prowadzonego gospodarstwa rolnego o powierzchni 3,59 ha, które przynosi znikome dochody zależne od warunków atmosferycznych. Skarżący wskazał na klęski żywiołowe, jakie dotknęły prowadzone przez niego gospodarstwo od 2010 r.tj: gradobicia, deszcze, susze, utratę klaczy. Podniósł, że skutkiem złych warunków atmosferycznych w bieżącym roku są straty w uprawach truskawki, czereśni oraz w użytkach zielonych. Powyższe okoliczności miały wpływ na brak dochodów i rosnące zadłużenie wnioskodawcy oraz będą mieć wpływ na dochody w bieżącym roku. Jako zobowiązania i stałe opłaty wskazał wydatki za leki w wysokości 70 zł miesięcznie, ubezpieczenie gospodarstwa, opłaty za media, całoroczne utrzymanie, które oszacował na kwotę około 10.000 zł. Ponadto wnioskodawca wskazał na zadłużenie u innych osób w wysokości 16.000 zł. Rozpatrując wniosek skarżącego, Sąd miał na uwadze, ustaloną wielkość nienależnie pobranych płatności w wysokości 2 898,20 zł W związku z powyższymi okolicznościami, zdaniem Sądu, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Z przedstawionych danych wynika bowiem, że uiszczenie, ustalonej w decyzji kwoty z tytułu nienależnie pobranych płatności, może spowodować dla niego "znaczną szkodę". Przesłanka "znacznej szkody" oznacza także szkodę niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania zaś "trudne do odwrócenia skutki" to takie, które wprowadzają istotne i trwałe zmiany w rzeczywistości tak, że nie będzie możliwe przywrócenie stanu poprzedniego. Będzie to miało miejsce m.in. wtedy gdyby doszło do pozbawienia skarżącego środków materialnych niezbędnych do jego egzystencji. Skarżący podał, że posiada zadłużenie oraz ze względu na licznie klęski żywiołowe mające miejsce od 2010 r., poniósł straty, które mogą się pogłębić w związku ze szkodami w uprawach roślin w roku bieżącym. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.