I SA/Ke 394/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenie nienależnie pobranej płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego postanawia: oddalić wniosek. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenie nienależnie pobranej płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego, M. M. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek uzasadniła zagrożeniem wyrządzenia jej rażącej szkody poprzez realizację zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z 18 lipca 2016 r. wnioskodawczyni dodatkowo wskazała, że na obecną chwilę nie dysponuje środków finansowymi na zwrot zaskarżonej kwoty zaś otrzymaną płatność z programu rolnośrodowiskowego przeznaczyła na zakup nasion, środków ochrony roślin oraz paliwo do ciągnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te strona powinna we wniosku wykazać. Nie jest w tym zakresie wystarczające powoływanie się na przesłanki z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. bez poparcia twierdzeń strony konkretnymi faktami (zob. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FZ 314/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazane wyżej pojęcia nieostre tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają bowiem skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy (zob. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009r., II FZ 39/09, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zadaniem sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za uwzględnieniem jej wniosku. W orzecznictwie podkreśla się, że strona skarżąca jest wręcz zobligowana do przedstawienia argumentów i uzasadniających je dokumentów pozwalających sądowi na wszechstronną analizę przesłanek skorzystania z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z 6 lutego 2009 r., II FZ 39/09 i z 18 marca 2010 r., II FSK 502/09; dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu argumentacja przedstawiona w rozpoznawanym wniosku nie spełnia powyższych wymagań. Skarżąca nie wskazała danych istotnych z punktu widzenia przesłanek wstrzymania z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Wprawdzie wniosek uzasadniła ogólnie brakiem środków pieniężnych na zwrot zaskarżonej kwoty nie mniej jednak nie podała informacji dotyczących osiąganych dochodów, posiadanego majątku, oszczędności czy stanu rachunków bankowych. Nie przedstawiła również jakichkolwiek dokumentów źródłowych odzwierciedlających jej sytuację. W związku z tym nie można ustalić, w jakim stopniu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a Sąd nie może tych okoliczności domniemywać. Tym samym ocena możliwości zarobkowych i majątkowych wnioskodawczyni okazała się niemożliwa. Materiał zgromadzony w sprawie również nie zawiera informacji umożliwiających Sądowi ocenę i ewentualne uwzględnienie wniosku. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego nie można przy tym utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków, bowiem świadczenie pieniężne ze swej natury jest zwrotne. Podsumowując należy wskazać, że strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna przekonać Sąd o tym, że wykonanie tego aktu lub czynności, bez wątpienia, zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania dla niej trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie ogólna argumentacja zawarta we wniosku nie doprowadziła Sądu do takiego przekonania. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.