I SA/Ke 398/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu 10 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. H. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bowiem obecnie nie posiada już żadnego majątku, a zajęcie egzekucyjne przez komornika, spowoduje wzrost kosztów postępowania egzekucyjnego. Sygnalizując swoją ciężką sytuacją materialną i osobistą, wnioskodawca wskazał, że w związku z odebraniem mu renty strukturalnej pozostał bez środków do życia, i nie ma żadnych dochodów. Nie posiada żadnego majątku ruchomego, który mógłby spieniężyć, by pozyskać środki do życia. Obecnie ze względu na stan zdrowia, obydwoje z żoną mają orzeczony stopień niepełnosprawności umiarkowany. Małżonka skarżącego od wielu lat leczy się na dolegliwości związane z tarczycą, chorobami tzw. kobiecymi, sam skarżący zaś leczy się na nadciśnienie, bóle reumatyczne, choroby związane z układem krążenia oraz depresję. Skarżący wskazał, że zamieszkuje w jednym pokoju, w domu córki, i obecnie nie pokrywa rachunków za media z uwagi na brak środków. Pozostał bez środków do życia i nie jest w stanie wnieść żadnych środków, w celu uregulowania należności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2012.270), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca nie wymaga jednak udowodnienia bezpośredniego związku pomiędzy wykonaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a zaistnieniem znacznej szkody lub innych trudnych do odwrócenia skutków. Dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wystarczy zatem, by z całości przedstawionych przez wnioskującego okoliczności wynikało, że w jego przypadku zachodzi wskazane w ustawie niebezpieczeństwo. Sąd rozpoznając wniosek ocenia nie tylko twierdzenia w nim zawarte, ale też wszelkie okoliczności i dokumenty znane sądowi z urzędu (zob. postanowienie NSA z 10 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OZ 209/08, lex nr 1043585). Zdaniem Sądu, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Uwzględniając wniosek skarżącego, Sąd miał na uwadze, ustaloną wielkość nienależnie pobranych płatności w wysokości 78.804 zł. W kontekście faktów powołanych w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wskazujących na trudną sytuację materialną i zdrowotną zobowiązanego i jego żony Sygnalizując swoją ciężką sytuacją materialną i osobistą, oraz treści postanowienia Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 lipca 2016 r. zwalniającego skarżącego od kosztów sądowych i ustanawiającego dla niego adwokata, stwierdzić należy, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby dla strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W konsekwencji Sąd uznał, że we wniosku skarżącego przedstawiono argumenty przemawiające za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji w postaci powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.