I SA/Ke 412/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie : Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. N. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. M. N. w dniu 21 lipca 2011r. (data stempla pocztowego) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania. Wraz ze skargą wniósł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia W uzasadnieniu wniosku wskazano, że dniu 27 stycznia 2011r. z uwagi na planowany na dzień 28 stycznia 2011r. wyjazd urlopowy, skarżący udał się do urzędu pocztowego, celem odbioru przesyłek. Ze swojej skrzynki bowiem skarżący odebrał dwa druki awizo. Pracownik poczty stwierdził, że oba druki awizo dotyczą tej samej przesyłki z Izby Skarbowej w K. i wydał skarżącemu jedynie przesyłkę z postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej znak [...] z dnia [...]. awizowaną w dniu 24 stycznia 2011r. Po zapewnieniu pracownika poczty, że wszystkie awizowane przesyłki zostały odebrane, skarżący uznał sprawę za załatwioną. Skarżący wskazał, że od dnia 28 stycznia 2011r. do dnia 9 lutego 2011r. przebywał na urlopie wypoczynkowym w A.. Tym samym nie miał możliwości odbioru powtórnie awizowanej w dniu 28 stycznia 2011r. przesyłki z postanowieniem znak [...]. Po powrocie z wyjazdu znalazł w skrzynce nadawczej dokument powtórnego awizo. Był przekonany, że w związku z odebraniem przed wyjazdem wszystkich przesyłek, powtórne awizo przesyłki, dotyczy odebranej w dniu 27 stycznia 2011r. przesyłki [...]. Przesyłka z postanowieniem ND.3/820-22/10 była bowiem awizowana w dniu 20 stycznia 2011r., zaś odebrana w ostatnich godzinach urzędowania placówki pocztowej w dniu 27 stycznia 2011r. Skarżący podniósł, że w takich sytuacjach poczta często ponownie awizuje odebraną już przesyłkę, bowiem w praktyce dyspozycje dla listonoszy odnośnie powtórnej awizacji są wydawane 7 dni po pierwszej awizacji. Zdaniem skarżącego w związku z powyższymi okolicznościami bez swojej winy nie odebrał przesyłki z postanowieniem [...]. Podniósł, że nie miał żadnego racjonalnego motywu, aby nie odbierać jednej przesyłki z Izby Skarbowej, jednocześnie odbierając w dniu 27 stycznia 2011r. drugą z postanowieniem [...] pochodzącą od tego samego organu. W ocenie skarżącego zaistniała sytuacja świadczy o pomyłce pracownika poczty, który prawdopodobnie zauważając tę samą datę nadania przesyłki oraz podobny znak postanowienia na obu przesyłkach uznał, iż ma do czynienia jedynie z jedną przesyłką. Skarżący wskazał, że wiedzę o wydaniu przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. przedmiotowego postanowienia powziął w związku z telefoniczną informacją z I Urzędu Skarbowego w K. przekazaną spółce E. P. sp. z o. o. S. K. A. W związku z powziętą informacją w dniu 14 lipca 2011r. skarżący udał się do Izby Skarbowej w K., gdzie uzyskałem odpis postanowienia [...] Zdaniem skarżącego w tym samym w dniu [...] w związku z otrzymaniem odpisu postanowienia [...] ustała przyczyna uchybienia terminowi. W ocenie skarżącego w przedmiotowej sprawie nie doszło do skutecznego doręczenia, bowiem z uwagi na uchybienie pracownika poczty skarżący nie otrzymał przesyłki, mimo że w dniu 27 stycznia 2011r. był w placówce pocztowej z właściwym dokumentem awizo. Wskazał także, że o braku jego winy w nieodebraniu przesyłki przesądza okoliczność, iż w okresie pierwszej awizacji przesyłki z postanowieniem [...], odebrał przesyłkę [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Bezspornym w sprawie jest, że skarżący M. N. uchybił terminowi do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że decyzja została skarżącemu doręczona, w trybie art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej, w dniu 3 lutego 2011r. Na podstawie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zatem termin ten w przedmiotowej sprawie upłynął w dniu 8 marca 2011r. Skarga została natomiast przez skarżącego wniesiona w dniu 21 lipca 2011r. (data stempla pocztowego). Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest zatem brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie tej przesłanki należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tylko w takiej sytuacji można przyjąć brak winy w uchybieniu terminu. Oceniając podnoszone przez stronę skarżącą okoliczności, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, stwierdzić należy, iż nie uprawdopodobniono braku winy w uchybieniu terminu. Nie wykazano bowiem, że w okresie od dnia 4 lutego 2011r. do dnia 8 marca 2011r. zaistniały niezależne od strony skarżącej przyczyny, które stanowiłyby przeszkodę w dokonaniu czynności w terminie. Z przytoczonych przez skarżącego argumentów wynika, że przeszkodą, która uniemożliwiła mu dotrzymanie terminu było wprowadzenie go w błąd przez pracownika poczty, który stwierdził, że okazane mu przez skarżącego "awiza" dotyczą tej samej przesyłki. Zdaniem Sądu powyższe argumenty nie usprawiedliwiają uchybienia terminu. Po pierwsze o niezachowaniu należytej staranności świadczy oparcie się przy odbiorze przesyłek w dniu 27 stycznia 2011r. wyłącznie na informacji o ich tożsamości udzielonej przez pracownika poczty. Skarżący dysponował dwoma zawiadomieniami o przesyłkach oraz wiedzą, iż składał zażalenia od dwóch postanowień Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w . W dniu 27 stycznia 2011r. odebrał tylko jedno rozstrzygnięcie organu odwoławczego a należyta dbałość o własne interesy obligowała go do osobistego sprawdzenia co jest przedmiotem obydwu przesyłek i ich odebrania. Podnieść należy, że Skarżący nie powołuje się, na jakiekolwiek trudności w wydaniu przesyłek ze strony pracownika poczty. Za brakiem należytej staranności przy dokonaniu czynności przemawia też fakt, że znajdując w skrzynce pocztowej, po powrocie z urlopu "awizo", zbagatelizował ten fakt bezpodstawnie zakładając, że dokument ten dotyczy przesyłki już odebranej. Należy podnieść, że zawiadomienia o pozostawieniu w urzędzie pocztowym przesyłki dokonano w dniu 28 stycznia 2011r., a więc już po wizycie skarżącego na poczcie w dniu 27 stycznia 2011r. Wbrew twierdzeniom skarżącego nie może być usprawiedliwieniem jego wiedza o sposobie wydawania dyspozycji listonoszom. Zachowanie Skarżącego, jego rezygnacja z odbioru drugiej przesyłki w dniu 27 stycznia 2011r., pozostawienie bez odbioru przesyłki awizowanej w dniu 28 stycznia 2011r. wskazuje na brak należytej staranności w dbałości o własne interesy jakiej w danych okolicznościach można by od niego oczekiwać. Przywrócenie terminu nie jest natomiast możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zob. postanowienie NSA z 4 czerwca 2008r., I OZ 357/08, LEX nr 493881). Reasumując, przeszkody na które powołuje się Skarżący nie były w ocenie Sądu tego rodzaju, by strona nie mogła ich usunąć przy dołożeniu należytej staranności. Zatem uprawnionym jest twierdzenie, że skarżący był w stanie dopełnić swoich obowiązków i złożyć skargę w wymaganym terminie. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia.