I SA/Ke 438/16

WyrokWSA w Kielcach2016-09-16

Skład orzekający: Maria Grabowska, Artur Adamiec, Mirosław Surma

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy negatywna ocena formalna wniosku o dofinansowanie projektu, wynikająca z przekroczenia dopuszczalnego poziomu dofinansowania (80% kosztów kwalifikowanych), jest zasadna, jeśli wnioskodawca zastosował metodę luki w finansowaniu i twierdzi, że rzeczywisty poziom dofinansowania wynosi 59,55%?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ prawidłowo ocenił wniosek jako niespełniający kryterium formalnego nr 14. Wnioskodawca był zobowiązany zastosować poziom dofinansowania właściwy dla danego konkursu (80%), a nie korzystniejszy zapis dotyczący maksymalnej wielkości współfinansowania dla osi priorytetowej (85%). Zastosowanie 80% wskaźnika nie stanowiło oczywistej omyłki podlegającej poprawie, a błędne wyliczenia wnioskodawcy naruszałyby zasadę równości w dostępie do środków UE. Sąd podkreślił, że obowiązek rzetelnego przygotowania wniosku spoczywa na wnioskodawcy.
Stan faktyczny
Gmina N.S. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu w ramach konkursu. Zarząd Województwa Ś. (IZ) ocenił wniosek negatywnie, stwierdzając niespełnienie kryterium formalnego nr 14 z powodu przekroczenia dopuszczalnego poziomu dofinansowania (85% zamiast 80%). Gmina wniosła protest, argumentując, że przy zastosowaniu metody luki w finansowaniu rzeczywisty poziom dofinansowania wynosi 59,55%. IZ odrzuciła protest, podtrzymując negatywną ocenę. Gmina zaskarżyła tę decyzję do WSA w Kielcach, zarzucając naruszenie przepisów i zasad postępowania.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę Gminy N.S.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.), Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2016 r. sprawy ze skargi Gminy N.S. na informację Zarządu Województwa Ś. . z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu dotyczącego negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu oddala skargę. 1. Akt organu administracji publicznej 1.1. Gmina N. S. ("Gmina") złożyła wniosek pn. "Rozbudowa sieci kanalizacji sanitarnej w aglomeracji R. i aglomeracji N. S. oraz uzupełnienie sieci wodociągowej w gminie N. S." ("Wniosek") w ramach konkursu dwuetapowego nr [...]dla Działania 4.3 "Gospodarka wodno - ściekowa" ("Konkurs"). 1.2. W piśmie z 28 czerwca 2016 r. Zarząd Województwa Ś. (Instytucja Zarządzająca – "IZ") poinformował Gminę, że Wniosek uzyskał negatywną ocenę formalną. Wniosek nie spełniał bowiem kryterium formalnego nr 14 w brzmieniu: "Właściwa wartość całkowita projektu, kosztów kwalifikowanych i dofinansowania (zgodność z limitami określonymi we właściwych przepisach: UE, krajowych i IŻ RPO np. Regulamin Konkursu, SZOOP)" - część A Karty oceny formalnej. Regulamin Konkursu w § 5 pkt 3 określa maksymalny dopuszczalny poziom dofinansowania projektu z EFRR, który wynosi 80% kosztów kwalifikowanych. W przypadku projektu Gminy poziom dofinansowania wyniósł 85%. 1.3. W związku z negatywną oceną Wniosku, Spółka złożyła protest. Stwierdziła, że uznanie przez IZ niespełnienia kryterium formalnego nr 14 jest niezasadne. Wskazała, że projekt kwalifikuje się do projektów generujących dochód. Poziom dofinansowania został policzony metodą luki w finansowaniu. Maksymalna wielkość współfinansowania określona dla osi priorytetowej w decyzji KE, określona w SZOOP RPOWŚ 2014-2020 dla działania "Gospodarka wodno-ściekowa" wynosi: 85 %. Wskazała na § 5 pkt 3 Regulaminu oraz definicję Max CRpa. Zastosowana metoda luki w finansowaniu, pozwala na oszacowanie wysokość dofinansowania z funduszy UE dla projektów generujących dochód i opisała, na czym polega metoda luki w finansowaniu. Jednocześnie Gmina przedstawiła sposób wyliczenia poziomu dofinansowania i stwierdziła, że w niniejszym projekcie nie przekroczył on poziomu 80 % kosztów kwalifikowanych - po uwzględnieniu luki w finansowaniu poziom dofinansowania osiągnął wartość 59,55 %. W regulaminie konkursu wprowadzono ograniczenie poziomu dofinansowania do 80 % kosztów kwalifikowanych, ale nie doprecyzowano czy § 5 pkt 3 dotyczy całych kosztów kwalifkowalnych (kwalifikujących się do dofinansowania, przed obniżeniem kosztów o szacowany wygenerowany dochód projektowy) czy kosztów kwalifikowanych skorygowanych o lukę w finansowaniu. Zapis z regulaminu, obniżający poziom dofinansowania, różni się od zapisów wytycznych. Regulamin konkursu mówi o maksymalnym poziomie dofinansowania projektu, natomiast wytyczne o maksymalnej wielkości współfinansowania określonej dla osi priorytetowej. W ocenie Gminy, nieprecyzyjność zapisów w regulaminie konkursu i alternatywność w wytycznych oraz brak walidacji danych w generatorze wniosku w zakresie wprowadzonego dofinansowania, nie może działać na niekorzyść potencjalnego Beneficjenta środków UE. Mając powyższe na uwadze, Beneficjent w luce w finansowaniu zastosował poziom maksymalnej stopy współfinansowania osi priorytetowej na poziomie 85 %, co w konsekwencji dało poziom dofinansowania całkowitych kosztów kwalifikowanych projektu: 59,55 %. Gmina ponadto zwróciła uwagę, że w wytycznych dla projektów generujących dochód użyto stwierdzenia: "działania lub konkursu". Dla działania 4.3 RPOWŚ maksymalna stopa współfinansowania osi priorytetowej została określona na poziomie 85 % (w SZOOP) natomiast IZ w regulaminie konkursu wprowadziła zapis "Maksymalny dopuszczalny poziom dofinansowania projektu z EFRR wynosi 80 % kosztów kwalifikowanych". Stąd, w ocenie Gminy, przy braku koniunkcji pomiędzy działaniem i konkursem, a zastosowaną alternatywą pomiędzy działaniem lub konkursem, Beneficjent miał prawo zastosować korzystniejszy zapis przy wyliczeniu poziomu dofinansowania. W związku z powyższym Gmina wniosła o jednoznaczne określenie właściwego poziomu dofinansowania do zastosowania w metodzie luki w finansowaniu; w przypadku wskazania innego niż przyjęty we wniosku poziomu dofinansowania, do zastosowania w metodzie luki finansowej, możliwość korekty dokumentacji aplikacyjnej oraz o ponowną ocenę skorygowanego wniosku pod kątem spełnienia kryterium formalnego nr 14. 1.4. Protest Gminy został negatywnie rozpatrzony przez IZ (pismo z 22 lipca 2016 r.). W ocenie rozpatrującego protest wnioskodawca nieprawidłowo zawnioskował o dofinansowanie na poziomie 85 % kosztów kwalifikowalnych w projekcie. W ramach Konkursu w § 5 pkt 3, maksymalny dopuszczalny poziom dofinansowania projektu z EFRR ustalony został na poziomie 80 % kosztów kwalifikowalnych. Wnioskodawcy ubiegający się o dofinansowanie w ramach tego konkursu nie mogli ubiegać się o większy procent dofinansowania z EFRR. Biorąc powyższe pod uwagę przedmiotowy projekt nie spełnia kryterium nr 14, ponieważ błędnie przyjęty procent dofinansowania skutkuje błędnie wyliczoną kwotą dofinansowania z EFRR w projekcie. Odnosząc się do zarzutu nie dookreślenia w § 5 pkt 3 Regulaminu czy koszty kwailifikowalne należy rozumieć jako koszty kwalifikujące się do dofinansowania przed obniżeniem kosztów o szacowany wygenerowany dochód projektowy, czy jako koszty kwalifikowane skorygowane o lukę w finansowaniu, IZ wskazała na jednoznaczne zapisy instrukcji wypełnienia wniosków. Ponadto ze względu na to, że IZ każdorazowo określa maksymalny procent dofinansowania, nie było możliwe wprowadzenie takiej walidacji, o której mówi wnioskodawca w treści odwołania. W formularzu zastosowano jedynie walidację w wyniku, której następuje sprawdzenie czy wartość kosztów kwalifikowalnych podana w sekcji 9. Montaż finansowy, uwzględnia pomniejszenie o wartość generowanego dochodu wyliczoną w sekcji 4. Charakterystyka projektu. W treści odwołania, wnioskodawca podniósł ponadto, że przy wyliczaniu poziomu dofinansowania metodą luki w finansowaniu miał prawo zastosować korzystniejszy zapis przy wyliczeniu poziomu dofinansowania, tj. zastosować stopę dofinansowania właściwą dla danego rodzaju projektu/beneficjenta w ramach określonego działania lub konkursu. W opinii organu, wnioskodawca nie miał takiego wyboru, gdyż to IZ podejmuje decyzję o ewentualnym zróżnicowaniu poziomu dofinansowania w poszczególnych działaniach lub konkursach. Biorąc pod uwagę, że IZ RPOWŚ na lata 2014-2020 zastosowała zróżnicowanie poziomu dofinansowania w ramach konkursów, wnioskodawcy byli zobowiązani do zastosowania procentu dofinansowania właściwego dla danego konkursu i tym samym przy obliczaniu luki w finansowaniu byli zobligowani zastosować stopę dofinansowania (Max CRpa) na poziomie 80%. Biorąc powyższe pod uwagę, IZ RPOWŚ na lata 2014-2020 podtrzymała pierwotny negatywny wynik oceny formalnej przedmiotowego projektu. 2. Skarga do Sądu 2.1. Na powyższe rozstrzygnięcie Gmina złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądy Administracyjnego w Kielcach. Wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie jednocześnie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zarzuciła naruszenie: 1. art. 58 ust. 2 ustawy wdrożeniowej w związku z § 5 ust. 3 Regulaminu przez nieuwzględnienie protestu Gminy w związku bezpodstawnym przyjęciem, że projekt Gminy nie spełnia wymogu formalnego nr 14, gdyż przekroczył maksymalny dopuszczalny poziom dofinansowania projektu z EFRR wynoszący 80%, mimo że przy prawidłowym wyliczeniu kosztów kwalifikowalnych poziom ten wynosi w przypadku tego projektu jedynie 59,55%; co miało istotny wpływ na wynik oceny projektu Gminy; 2. art. 58 ust. 2 w zw. z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez nieuwzględnienie protestu Gminy dotyczącego negatywnej oceny złożonego przez Gminę projektu w sytuacji gdy brak jest w podstawowych dokumentach konkursowych (Regulamin, SZOOP), o których mowa w kryterium nr 14, zapisów co do sposobu obliczania luki finansowej, a pozostałe zapisy, które wiążą się w jakikolwiek sposób z problemem luki finansowej są sprzeczne ze sobą, nieprzejrzyste, niespójne i nierzetelne, gdyż nie wskazano w sposób wyraźny w tych zapisach czy maksymalny poziom dofinansowania w przypadku obliczania luki finansowej ma być uwzględniony dla danego konkursu czy też dla danej osi priorytetowej oraz nie wskazano, czy maksymalny poziom finansowania dotyczy całych kosztów kwalifikowalnych czy też kosztów kwalifikujących się do dofinansowania po obniżeniu ich o oszacowany, wygenerowany dochód projektowy oraz doszło do błędów w generatorze wniosków polegającego na zaliczeniu 29,06 % wydatków kwalifikowalnych do wydatków niekwalifikowalnych, co miało istotny wpływ na wynik oceny, gdyż doprowadziło do negatywnej oceny formalnej wniosku Gminy, a następnie do nieuwzględnienia protestu wnioskodawcy; 3. naruszenie zasady równości przez bezpodstawne zaliczanie w przypadku projektów przynoszących dochód, w których zastosowano lukę finansową, części wydatków kwalifikowalnych, odpowiadających przewidywanemu dochodowi, do wydatków niekwalifikowalnych mimo, że spełniają one wymagania wynikające z Wytycznych Ministra Infrastruktury i Rozwoju w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020, co nie występuje w przypadku wniosków nie generujących dochodu; 4. naruszenie interesu skarżącej poprzez nieuwzględnienie wniosku o dofinansowanie, jego negatywną, bezpodstawną ocenę formalną i pozbawienia możliwości podania tego wniosku ocenie merytorycznej, przez co skarżący został pozbawiony możliwości skorzystania z dofinansowania ze środków Unii Europejskiej w kwocie przekraczającej 10.000.000 zł. 2.2. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w przypadku projektu Gminy poziom dofinansowania projektu wynosi 59,55 %. Wynika to z prostego działania, tj. stosunku kwoty całkowitych kosztów kwalifikowalnych wynoszącej 17.732.116 zł, do kwoty dofinansowania wskazanej we wniosku o dofinansowanie wynoszącej 10.559.652,40 zł. Poziom dofinansowania wskazany w projekcie nie przekroczył zatem dopuszczalnego poziomu 80 % kosztów kwalifikowalnych. 2.3. Skarżąca zarzuciła, że w regulaminie i w instrukcji wypełniania wniosku nie ma podanego sposobu obliczania luki finansowej. Szczątkowa informacja w tym zakresie znajduje się w Załączniku nr 13 do Regulaminu Instrukcji sporządzenia Studium Wykonalności Inwestycji. Przykłady ustalenia wartości dofinansowania z funduszy UE w oparciu o metodę luki w finansowaniu zostały przedstawione w Załączniku 3 do Wytycznych. Regulamin nie określał maksymalnej wielkości współfinansowania dla osi priorytetowej, jak w Wytycznych, a jedynie maksymalny poziom dofinansowania dla projektu. W ocenie skarżącej oba pojęcia nie są tożsame i nie można między nimi stawiać znaku równości, jak czyni to w zaskarżonym rozstrzygnięciu Instytucja Zarządzająca. 2.4. Zdaniem skarżącej nawet jeżeli przyjąć za prawidłowe stanowisko organu, to taka omyłka wnioskodawcy winna podlegać poprawieniu jako oczywista, w trybie art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej i nie powinna powodować negatywnej oceny projektu. Skarżąca dokonała prawidłowego (dopuszczalnego w świetle dokumentów obowiązujących go w ramach danego konkursu) wyliczenia luki finansowej. W sprzeczności z tym wyliczeniem stoją wygenerowane automatycznie przez program komputerowy, tzw. "generator wniosków", informacje i wyliczenia znajdujące się w Sekcji XIII Harmonogramu rzeczowo-finansowego, gdzie widnieje, że poziom dofinansowania projektu Gminy wyniesie 85 %. Jest to wynikiem błędu w programie. Stało się tak dlatego, że wniosek, jak i program, nie zostały dostosowane do projektów generujących dochód. Generator wniosków automatycznie zalicza do wydatków niekwalifikowalnych część wydatków, które stanowią w rzeczywistości wydatki kwalifikowalne uznając, że skoro luka w finansowaniu wynosi 70,06 % (w przypadku projektu Gminy N. S.) to część wynosząca 29,94 % wydatków kwalifikowanych należy zaliczyć do wydatków niekwalifikowalnych. W efekcie generator błędnie wyliczył wysokość kosztów kwalifikowanych oraz błędnie obliczył poziom, na jakim projekt będzie dofinansowany. 2.5. Instytucja Zarządzająca nie dookreśliła w Regulaminie czy poziom ten dotyczy całych kosztów kwalifikowanych (tj. kwalifikujących się do dofinansowania przed obniżeniem kosztów o szacowany wygenerowany dochód projektowy; w projekcie całkowite koszty kwalifikowane wynoszą: 17 732116 zł) czy kosztów kwalifikowanych skorygowanych o potencjalny dochód wygenerowany w ramach projektu, tj. 12.423.120,47 zł. W ocenie skarżącego poziom dofinansowania powinien być określonych dla całości kosztów kwalifikowanych bez odejmowania szacowanego przychodu. Powyższe rozumowanie potwierdza także dołączony do Regulaminu wzór umowy o dofinansowanie (Załącznik nr 12) - § 2. Generowanie przez projekt dochodu nie zmienia kwalifikowalności wydatków plan.nych do poniesienia w projekcie. Wydatki te spełniają Wytyczne Ministra Infrastruktury i Rozwoju w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach EFRR, EFS oraz FS na lata 2014-2020, w związku z czym, należy je uwzględnić w całości. Takiej możliwości nie daje jednak generator wniosków, który przy przyjęciu metody obliczenia luki w finansowaniu dla projektów generujących dochód automatycznie uznaje część wydatków kwalifikowalnych za niekwalifikowalne. Taka sytuacja nie występuje w przypadku wniosków nie generujących dochodu, co automatycznie oznacza naruszenie zasady równości. 2.6. Skarżąca zaznaczyła, że wiele Instytucji Zarządzających z innych województw dostrzegło niejednoznaczność wytycznych krajowych i na poziomie wytycznych regionalnych doprecyzowało, jaki poziom dofinansowania należy decyzją IZ przyjąć do wyliczeń luki w finansowaniu. 2.7. Wnioskodawca ponadto wskazał na brak walidacji we wniosku poziomu dofinansowania wyrażonego procentowo. Instytucja Zarządzająca udostępniając generator potraktowała wybiórczo kwestię walidacji. Zdaniem wnioskodawcy IZ nie wskazała w dokumentacji konkursowej, że należy "każdorazowo przyjmując do wyliczeń procent określony w Regulaminie konkursu". 2.8. W odpowiedzi na skargę IZ podtrzymała swoje stanowisko i wniosła o oddalenie skargi. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: 3.1. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U.2014.1146 ze zm., dalej powoływana jako "ustawa wdrożeniowa"), w związku z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm., dalej "ustawa p.p.s.a."). Sąd, po przeprowadzeniu kontroli legalności oceny wniosku o dofinansowanie projektu dokonanej przez organ, jak również zgodności z prawem jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji o rozpatrzeniu projektu, stwierdził, że odpowiadają one prawu. Wbrew twierdzeniom skargi, brak jest podstaw do uznania, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, co uzasadniałoby przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi - zgodnie z treścią art. 61 ust. 8 pkt 1 a ustawy wdrożeniowej. W związku z powyższym skarga jest nieuzasadniona. 3.2. Postępowanie w zakresie ubiegania się o dofinansowanie jest prowadzone w oparciu o pewne uniwersalne zasady i reguły, które wynikają z ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 37 ust. 1 tej ustawy wybór projektów do dofinansowania musi być przeprowadzony w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny przy zapewnieniu wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektów w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1). Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów (...). Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 tej ustawy), który m.in. określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie z art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006. Zasadniczy spór w sprawie dotyczy prawidłowości przeprowadzonej przez Instytucję Zarządzającą oceny formalnej Wniosku skarżącej w zakresie spełniania przez tenże Wniosek, przyjętych przez Komitet Monitorujący RPOWŚ na lata 2014-2020 kryteriów oceny formalnej. Zdaniem organu, wniosek skarżącej nie spełniał kryterium formalnego nr 14 w brzmieniu: "Właściwa wartość całkowita projektu, kosztów kwalifikowanych i dofinansowania (zgodność z limitami określonymi we właściwych przepisach: UE, krajowych i IZ RPO np. Regulamin Konkursu, SZOOP )", ponieważ zgodnie z postanowieniami Regulaminu maksymalny dopuszczalny poziom dofinansowania projektu z EFRR wynosi 80 % kosztów kwalifikowanych, natomiast w projekcie poziom dofinansowania wynosi 85 %. Z kolei w ocenie skarżącej, złożony wniosek spełniał to kryterium, ponieważ w rzeczywistości poziom ten wynosił 59,55 %. Dokonując oceny powstałego sporu, po analizie złożonej przez skarżącą dokumentacji konkursowej oraz zasad wyboru projektów w ramach RPOWŚ na lata 2014-2020, w ocenie Sądu, rację należy przyznać organowi. 3.3. Maksymalny dopuszczalny poziom dofinansowania projektu stanowi jeden z parametrów przy określaniu maksymalnie możliwej dotacji z UE. W instrukcji sporządzania Studium Wykonalności inwestycji (projektu) dla wnioskodawców ubiegających się o wsparcie z EFRR w ramach RPOWŚ na lata 2014-2020 (załącznik nr 13 do Regulaminu), w rozdziale 6.5 Metoda luki w finansowaniu, szczegółowo przedstawiono (za pomocą algorytmu) sposób obliczenia dotacji, jako iloraz ECR i Max CRpa. Jednocześnie przedstawiono sposób obliczenia wskaźnika luki w finansowaniu w projekcie (R), kosztów kwalifikowanych skorygowanych o wskaźnik luki w finansowaniu (ECR). Wskaźnik "Max CRpa" oznacza przy tym maksymalną wielkość współfinansowania określoną dla osi priorytetowej w decyzji Komisji przyjmującej program operacyjny. W przypadku, w którym w ramach priorytetu zróżnicowany został poziom dofinansowania w poszczególnych działaniach lub konkursach ze względu na rodzaj projektu/beneficjenta, stosuje się stopę dofinansowania właściwą dla danego rodzaju projektu/beneficjenta w ramach określonego działania lub konkursu. W przypadku RPOWŚ na lata 2014-2020 w ramach priorytetu 4. "dziedzictwo kulturowe" nie wprowadzono zróżnicowania poziomu dofinansowania dla poszczególnych działań. Dla wszystkich działań przyjęto jednakowy maksymalny procentowy poziom dofinansowania UE wydatków kwalifikowanych na poziomie projektu w wysokości 85 %. Zróżnicowania poziomu dofinansowania Instytucja Zarządzająca zastosowała natomiast, do czego w świetle powyższych przepisów była uprawniona, w ramach Konkursu. Zgodnie z § 5 pkt 3 Regulaminu maksymalny dopuszczalny poziom dofinansowania projektu z EFRR ustalony został na poziomie 80 % kosztów kwalifikowanych. Z powyższego, wbrew twierdzeniom skarżącej wynika, że wskazany w wytycznych wskaźnik - wielkość współfinansowania (Max CRpa) odpowiada poziomowi dofinansowania z § 5 pkt 3 Regulaminu. Zastosowanie przy tym przez skarżącą 80 % wskaźnika nie można uznać za oczywistą omyłkę, która mogła zostać poprawiona w trybie art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Mając na względzie zasadę równości w dostępie do pomocy, ustawa wskazuje, że uzupełnienie braków lub sprostowanie oczywistej omyłki nie może spowodować istotnej modyfikacji wniosku o dofinansowanie (art. 43 ust. 2). Z kolei przez "istotną modyfikację" należy w szczególności rozumieć modyfikację dotyczącą elementów treściwych wniosku, której skutkiem jest zmiana podmiotowa wnioskodawcy lub przedmiotowa projektu bądź jego wskaźników lub celów mających wpływ na kryteria wyboru projektów określone w art. 39 ust. 2 tej ustawy. Z powyższego wynika, że poprawa treści wniosku nie może prowadzić do poprawy treści merytorycznych, a za taką należy uznać przyjęcie wskaźnika w nieprawidłowej wysokości. 3.4. W świetle powyższego w ramach Konkursu wnioskodawcy, w tym skarżąca, byli zobowiązani do zastosowania procentu dofinansowania właściwego dla Konkursu, tj. przy obliczaniu luki w finansowaniu byli zobligowani zastosować stopę dofinansowania na poziomie 80 %. Gmina nie miała zatem prawa zastosować korzystniejszego zapisu przy wyliczeniu poziomu dofinansowania, tj. jak w niniejszej sprawie, zapisu wprowadzającego maksymalny poziom dofinansowania dla poszczególnych działań (85 %). Organem właściwym decydującym o właściwym sposobie dofinansowania jest bowiem Instytucja Zarządzająca. Zaakceptowanie stanowiska skarżącego oznaczałoby możliwość ubiegania się wnioskodawców na różnych zasadach, co tym samym naruszałoby, eksponowaną przez skarżącą w skardze, zasadę równości. 3.5. Zdaniem Sądu ponadto, wpływu na treść rozstrzygnięcia nie miał zarzut nie dookreślenia w Regulaminie czy koszty kwalifikowane należy rozumieć, jako koszty kwalifikujące się do dofinansowania przed obniżeniem kosztów o szacowany wygenerowany dochód projektowy, czy jako koszty kwalifikowane skorygowane o lukę w finansowaniu. Jaką wartość tych kosztów należy przyjąć określa bowiem instrukcja wypełniania wniosków EFRR, stanowiąca załącznik nr 3 do Regulaminu, wersja 1.3. w sekcji 9. wskazano: "Montaż finansowy dla projektów generujących dochód, wartość kosztów kwalifikowanych należy pomniejszyć o wartość generowanego dochodu wyliczonego w sekcji 4. Charakterystyka projektu, w polu "Wartość generowanego dochodu". Zgodnie zaś z Wnioskiem strony, plan.ne przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane jako projekt generujący dochód, o którym mowa w Wytycznych Ministra Infrastruktury i Rozwoju w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach EFRR, EFS oraz FS na lata 2014 – 2020. W rozdziale 7.3 tych wytycznych wskazano, że wydatki kwalifikowane projektu są z góry pomniejszane z uwzględnieniem potencjału generowania dochodów przez dany projekt w konkretnym okresie odniesienia, obejmującym zarówno realizację projektu, jak i okres po jego ukończeniu. W związku z określeniem zasad kwalifikowalności wydatków w ww. wytycznych, przywołanych w § 17 Regulaminu, zarzut naruszenia zasady równości jest nieuzasadniony. W konsekwencji należało stwierdzić, że stanowisko organu, w świetle którego wniosek skarżącej nie spełniał kryterium formalnego nr 14 w brzmieniu: "Właściwa wartość całkowita projektu, kosztów kwalifikowanych i dofinansowania (zgodność z limitami określonymi we właściwych przepisach: UE, krajowych i IZ RPO np. Regulamin Konkursu, SZOOP )", jest prawidłowe. 3.6. W tych okolicznościach sprawy brak jest podstaw do uznania, że organ naruszył art. 58 ust. 2 oraz art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Wymaga podkreślenia, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11). Skarżąca, przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Ponadto, w wypadku wątpliwości, istnieje możliwość zwrócenia się o uzyskanie informacji i wyjaśnienia do organizatora konkursu. W niniejszej sprawie skarżąca, pomimo powzięcia takich wątpliwości w zakresie wyliczania luki w finansowaniu, o takie wyjaśnienia nie zwróciła się. W takiej sytuacji nie usprawiedliwia jej fakt opierania się na dokumentach opracowanych dla innych regionalnych programów operacyjnych. Skarżącą, jako wnioskodawcę obowiązują bowiem wymogi istniejące w Regionalnym Programie Operacyjnym Województwa Ś. na lata 2014-2020, w ramach którego stara się o dofinansowanie, a który zawiera zapisy istotnie różniące się od zapisów w innych programach. Podsumowując, Sąd nie dopatrzył się na żadnym etapie postępowania naruszenia procedury i zasad wskazanych w pkt 3.2., a polemika strony skarżącej ze stanowiskiem organu, nie mogła mieć wpływu na ocenę jej legalności. 3.7. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło