I SA/Ke 448/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. z dnia [...] o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2006 postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. W dniu 7 października 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wydał postanowienie o odrzuceniu skargi (sygn. akt. I SA/Ke 359/08) M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2006 z uwagi, iż została ona wniesiona z uchybieniem terminu. Odpis tego orzeczenia został skutecznie doręczony skarżącemu osobiście w dniu 9 października 2008r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy sygn. akt. I SA/Ke 359/08. W dniu 17 października 2008r. M. P. złożył osobiście do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] W jego uzasadnieniu wskazał, że skarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. otrzymał w dniu 24 lipca 2008r., co pokwitował swoim podpisem, natomiast nie zna przyczyny, z jakiej listonosz już po złożeniu jego podpisu wpisał na potwierdzeniu odbioru datę 22 lipca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powyższej regulacji prawnej wynika, iż przywrócenie terminu procesowego jest instytucją mającą na celu ochronę zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności przez stronę. W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, by wniosek mógł zostać uwzględniony. Jedną z przesłanek jest dochowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody. Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w powyższym siedmiodniowym terminie jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem, czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Niezachowanie siedmiodniowego terminu powoduje odrzucenie wniosku na podstawie art. 88 p.p.s.a. Niedopuszczalnym jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli Sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. (post. NSA z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. akt II FZ 1/05, niepubl.). W rozpoznawanej sprawie skarżący o odrzuceniu jego skargi z powodu wniesienia jej po upływie ustawowego terminu, dowiedział się z postanowienia Sądu z dnia 7 października 2008r. sygn. akt. I SA/Ke 359/08, doręczonego mu w dniu 9 października 2008r. Od tego momentu zaczął biec siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i upłynął w dniu 16 października 2008r. Tymczasem przedmiotowy wniosek został złożony przez skarżącego osobiście w tut. Sądzie w dniu 17 października 2008r., a więc po upływie terminu, który można by było przyjąć za termin, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu w niedopełnieniu nakazanej czynności. Z podniesionych względów należało na podstawie art. 88 ustawy p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.