I SA/Ke 475/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.),, Sędzia WSA Maria Grabowska, Protokolant Asystent sędziego Emilia Czarnecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 października 2010r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...].. nr [...]. w przedmiocie długu celnego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] roku nr [...]Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...]roku nr [...] W motywach powyższej decyzji organ drugiej instancji wskazał, że w dniu 19.09.2008r. w Oddziale Celnym w K. Pan J. K. zgłosił do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towar w postaci samochodu osobowego marki Jeep Liberty, nr nadwozia 1J4GL58565W700445, r.pr. 2005 - pozycja 1 zgłoszenia celnego oraz samochodu osobowego marki Jeep Liberty, nr nadwozia 1J4GL48515W657837, r.pr. 2005 - pozycja 2 zgłoszenia celnego. Zgłoszenie celne zostało zarejestrowane pod pozycją ewidencji SAD OGL/341010/002977. Do zgłoszenia celnego Strona załączyła m.in. Certificate of Title z adnotacją salvage vehicle nr A9677911 (Świadectwo tytułu własności pojazdu z odzysku), umowę sprzedaży określająca wartość samochodu objętego pozycją 1 zgłoszenia celnego na kwotę 2650,00 USD, Certificate of Salvage for a Vehicle (świadectwo pojazdu z odzysku) nr 63510893701 Cl z dnia 01.04.2008r., umowę sprzedaży określająca wartość samochodu objętego pozycją 2; zgłoszenia celnego na kwotę 2575,00 USD. Organ celny w toku weryfikacji przedmiotowego zgłoszenia pełnego dokonał porównania wartości modelu podobnego do będącego przedmiotem odprawy celnej, poprzez sprawdzenie na rynku USA - strony internetowe: ebay Motors - www.cgi.ebay.com, edmunds.com -www.edmunds.com, AutoTrader.com - www.usedcars.kbb.com zawierające ogłoszenia sprzedaży pojazdów wraz z cenami. Ceny na w/w stronach internetowych podobnych modeli kształtowały się od 12995,00 USD do 15888,00 USD. Następnie organ celny w celu sprawdzenia prawidłowości danych zawartych w przedmiotowym zgłoszeniu celnym w toku weryfikacji przedmiotowego zgłoszenia celnego wezwał Stronę pismem nr OGL/341010/002977/2008 z dnia 22.09.2008r., zgodnie z art. 181a ust. 2 Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dn. 02.07.1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z 11.10.1993 ze zm, Dz.Urz. UE, Polskie wyd. specjalne, rozdz. 2, t. 6, str. 3), zwanego dalej RWKC, do przedłożenia uzupełniających informacji, które uwiarygodnią, że deklarowana wartość celna towaru stanowi całkowicie faktycznie zapłaconą lub należną sumę, np. kontraktu, umowy, oferty handlowej, polecenia przelewu, akredytywy, opinii osób upoważnionych do jej wystawienia. W odpowiedzi na w/w wezwanie strona w dniu 26.09.2008r. przedłożyła dowody w postaci: - oceny technicznej nr 1107/2008/2 z dnia 25.09.2008r. sporządzonej przez uprawnionego rzeczoznawcę - Pana K. T., w której rzeczoznawca dokonał oceny stanu technicznego oraz ustalił wartość pojazdu objętego pozycją 1 zgłoszenia celnego na rynku eksportu w wysokości 3200,00 USD. - oceny technicznej nr 1107/2008/4 z dnia 25.09.2008r. sporządzonej przez uprawnionego rzeczoznawcę - Pana K. T., w której rzeczoznawca dokonał oceny stanu technicznego oraz ustalił wartość pojazdu objętego pozycją 2 zgłoszenia celnego na rynku eksportu w wysokości 3100,00 USD. Ponadto organ celny przeprowadził rewizję celną zgłoszonego towaru. W wyniku rewizji pojazdu objętego pozycją 1 stwierdzono, że pojazd posiadał uszkodzenia w postaci zagniecionego tylnego lewego błotnika, zagniecionych drzwi tylnych i przednich lewych, pękniętej szyby czołowej, zagniecionego przedniego lewego błotnika, zerwanego mocowania zderzaka przedniego. Natomiast w wyniku rewizji pojazdu objętego pozycją 2 stwierdzono, że pojazd posiadał uszkodzenia w postaci uszkodzonego wzmocnienia czołowego, uszkodzonego błotnika prawego przedniego, braku zderzaka przedniego, braku lamp przednich i atrapy, a także wystrzelonej poduszki powietrznej kierowcy. Podczas rewizji sporządzono dokumentację fotograficzną. Po uiszczeniu należności zadeklarowanych w zgłoszeniu celnym oraz po złożeniu zabezpieczenia na pokrycie różnicy między kwotą wynikającą z danych zawartych w zgłoszeniu celnym, a ostateczną kwotą należności przywozowych oszacowanych przez Oddział Celny w K., organ celny zwolnił towar do deklarowanej procedury. W związku z wątpliwościami, że zadeklarowana w zgłoszeniu celnym wartość stanowi całkowitą zapłaconą lub należną kwotę za przedmiotowy samochód, organ celny pismem nr 341000-REK-0707-178/08/PA z dnia 04.12.2008r. (przesłanym pocztą elektroniczną) wystąpił do przedsiębiorstwa Copart Inc. z siedzibą 4665 Busines Center Drive, Fairfield, CA 94534 USA o przekazanie wydruków z systemu komputerowego Copart Auction System potwierdzających transakcje sprzedaży m.in. w/w pojazdów.. W dniu 08.01.2009r. do urzędu celnego wpłynęło (pocztą elektroniczną) od przedsiębiorstwa Copart Inc. pismo wraz załączonymi dokumentami w postaci: - Sales Receipt/Bill of Sale nr 16675837 (rachunek sprzedaży/umowa sprzedaży). Z rachunku tego wynika, iż eksporter nabył samochód objęty pozycją 1 w dniu 20.03.2008r. za kwotę 6880,00 USD - Sales Receipt/Bill of Sale nr 8539608 (rachunek sprzedaży/umowa sprzedaży). Z rachunku tego wynika, iż eksporter nabył samochód objęty pozycją 2 w dniu 17.04.2008r. za kwotę 9515,00 USD Następnie w dniu 23.03.2009r. do urzędu celnego wpłynęło pismo strony do którego dołączono pisma opatrzone nagłówkiem M. C. Center, LLC i podpisane przez pana Z. K., W pismach tych Pan Z. K. oświadczył, iż jest właścicielem firmy M. C.enter, LLC a pojazdy stanowiące przedmiot zgłoszenia zostały sprzedane Panu J. K. za gotówkę, a umowa kupna została sporządzona w biurze notariusza publicznego. Z oświadczeń wynikało, iż pojazd objęty pozycją 1 zgłoszenia celnego został sprzedany w dniu 20.05.2008r. za kwotę 2650,00 USD, a pojazd objęty pozycją 2 zgłoszenia celnego został sprzedany w dniu 20.06.2008r. za kwotę 2575,00 USD. W związku z powyższym organ celny nabrał uzasadnionych wątpliwości, że zadeklarowana w zgłoszeniu celnym wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną kwotę i postanowieniem nr [...]z dnia [...]. wszczął postępowanie celne w sprawie przedmiotowego zgłoszenia celnego. W toku postępowania organ celny dokonał porównania wartości modelu podobnego do modeli będących przedmiotem odprawy celnej. Porównując organ celny uwzględnił stan techniczny zgłoszonych pojazdów, bowiem jak wynika z materiału dowodowego pojazdy posiadały uszkodzenia, co potwierdziła rewizja celna, a także na pojazdy te wystawiono świadectwa pojazdu z odzysku (salvage). W tym celu sprawdzono portale internetowe rynku eksportu zawierające ogłoszenia sprzedaży samochodów uszkodzonych oraz samochodów z odzysku (salvage). Z ogłoszeń umieszczonych na stronach internetowych: eRepairables.com www.erepairables.com, Chaya Brothers - www.chayabrothers.com, wynika, że ceny samochodów uszkodzonych, marki Jeep Liberty (z lat 2002, 2005) zawierają się w przedziale od 3900,00 USD do 5995,00 USD, natomiast zadeklarowana wartość pojazdu Jeep Liberty z 2005r. wynosi 2650,00 USD oraz 2575,00. Z uwagi na fakt, że cena samochodu wskazana w dokumencie zakupu, znacznie odbiegała od cen podobnych modeli, podanych na w/w stronach internetowych organ celny potwierdził, iż wątpliwości czy zadeklarowana wartość celna przedmiotowego pojazdu stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę są w pełni uzasadnione. Z uwagi na fakt, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała konieczność ustalenia wartości na rynku polskim na dzień 19.09.2008r. przedmiotowych samochodów, organ celny postanowieniem nr [...] z dnia [...]. powołał z urzędu biegłego rzeczoznawcę. Jednocześnie ww. postanowieniem organ celny poinformował Stronę, iż ma ona prawo brać udział w przeprowadzeniu dowodu, może zadawać pytania biegłemu oraz składać wyjaśnienia zgodnie z art. 190 ustawy Ordynacja podatkowa. W dniu 27.01.2010 roku do urzędu celnego wpłynęło pismo nadane przez Pana J. K.. W piśmie tym Strona wskazała, iż nie jest zainteresowana przeprowadzeniem dowodu z opinii biegłego. Powyższe stanowisko strona uzasadniła tym, iż "pojazdy będące przedmiotem zgłoszenia były poddane oględzinom i wycenie przez biegłych rzeczoznawców w stanie rzeczywistym w jakim się znajdowały". W dniu 01.02.2010r. do urzędu celnego wpłynęły opinie biegłego rzeczoznawcy Pana K. D. - nr S27/3-5uc/09, który określił wartość zgłoszonego samochodu w kwocie 16600,00 PLN. Biegły uwzględnił przy sporządzaniu przedmiotowej wyceny stan techniczny pojazdu ustalony na podstawie oceny technicznej nr 1107/2008/2 z dnia 25.09.2008r. (załączonej do zgłoszenia celnego przez Stronę postępowania) oraz załączonych do niej fotografii zgłoszonego pojazdu oraz na podstawie fotografii wykonanych podczas rewizji celnej, - nr S27/3-6uc/09, który określił wartość zgłoszonego samochodu w kwocie 16400,00 PLN. Biegły uwzględnił przy sporządzaniu przedmiotowej wyceny stan techniczny pojazdu ustalony na podstawie oceny technicznej nr 1107/2008/4 z dnia 25.09.2008r. (załączonej do zgłoszenia celnego przez Stronę postępowania) oraz załączonych do niej fotografii zgłoszonego pojazdu oraz na podstawie fotografii wykonanych podczas rewizji celnej. Następnie zgodnie z art. 200 §1 ustawy Ordynacja podatkowa, postanowieniem nr [...] z dnia [...]. wyznaczono Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, składania dodatkowych wyjaśnień oraz zapoznania się z całością zebranych w sprawie materiałów. W odpowiedzi na powyższe postanowienie Strona nadesłała pismo z dnia 17.02.2010r. (otrzymane w dniu 18.02.2010r.). W piśmie tym wskazała, iż nie zgadza się z pobranym zabezpieczeniem i zażądała zwrotu "pobranego niesłusznie przez urząd celny zabezpieczenia". Ponadto w piśmie tym Pan J. K. wyraził tezę iż nie zgadza się ze stanowiskiem urzędu celnego, by można było "ustalić rzeczywisty stan samochodów na podstawie zdjęć i opinii Urzędu Celnego". Po przeprowadzonym postępowaniu Naczelnik Urzędu Celnego w K. decyzją nr [...] z dnia [...]roku zaksięgował retrospektywnie kwotę długu celnego w wysokości 418,00 PLN. Rozpoznając odwołanie, Dyrektor Izby Celnej w K. powołał treść 78§1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, zgodnie z którym po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać sprostowania zgłoszenia. Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują, jak stanowi art. 78§3 WKC. Zgodnie z brzmieniem art. 181 a ust. 1 Rozporządzenia Wykonawczego, organy celne, jeżeli zgodnie z procedurą opisaną w ust. 2, mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w artykule 29 WKC, to nie muszą ustalać wartości celnej importowanych towarów z zastosowaniem wartości transakcyjnej. Organ odwoławczy wskazał, że istniały uzasadnione wątpliwości co do faktycznie zapłaconej ceny z uwagi na fakt, że cena towarów wskazana w dokumencie zakupu jak i w deklaracji wartości celnej D.W.1 - odpowiednio dla pozycji 1 i pozycji 2 zgłoszenia celnego - 2650,00 USD i 2575,00 USD znacznie odbiegały od cen podobnych modeli, podanych na w/w stronach internetowych 12995,00 USD - 15888,00 USD,. Jednocześnie przedstawione przez Stronę dowody w postaci pism podpisanych przez pana Z.K. zwierają nieprawdziwe dane, które tym samym nasuwają wątpliwości co do autentyczności i wiarygodności zawartych w nim informacji. W oświadczeniach tych bowiem wskazano, iż umowy sprzedaży pojazdów zostały podpisane w biurze notariusza publicznego. W tym miejscu wskazać należy, iż umowy sprzedaży przedmiotowych pojazdów nie zostały podpisywane w biurze notariusza publicznego, bowiem nie widnieje na nich zarówno jego pieczęć, podpis jak i data wygaśnięcia jego licencji. Ponadto nadmienić należy, iż notariusz publiczny (Notary Public) w stanie New Jersey stwierdza jedynie tożsamość podmiotów stosunku cywilnoprawnego lub tożsamość osoby składającej podpis, natomiast nie bada pod kątem wiarygodności ani treści oświadczenia ani treści stosunku cywilnoprawnego. Jednocześnie nie przedstawiono żadnego dokumentu potwierdzającego uiszczenie kwoty wskazanej w w/w pismach np. pokwitowania otrzymania tej kwoty czy też przelewu bankowego. Stanowisko organu celnego, iż zadeklarowana wartość w/w towaru jest nieprawidłowa potwierdza również zgromadzony materiał dowodowy. Samochód (poz.1) uległ szkodzie w wyniku kolizji. Następnie jak wynika z zapisu umieszczonego w świadectwie pojazdu z odzysku nr A9677911, towarzystwo ubezpieczeniowe Safeco Insurance Co of America w dniu 03.01.2008r. stało się właścicielem pojazdu odzyskanego (Salvage). W dniu 20.03.2008r. przedmiotowe auto o uszkodzeniach spowodowanych kolizją zostało sprzedane firmie M. C. Center za kwotę 6880,00 USD. Następnie ten sam towar, o uszkodzeniach spowodowanych kolizją drogową, miałby zostać zakupiony w dniu 20.05.2008r. przez Pana J. K. od M. C. Center za kwotę 2650,00 USD. Zatem w przedmiotowej sprawie na podstawie zaistniałych okoliczności zasadnym jest uznać zadeklarowaną wartość za niewiarygodną. Dla pojazdu objętego pozycją 2 przedmiotowego zgłoszenia celnego przedmiotowy samochód uległ szkodzie w wyniku kolizji. Następnie jak wynika z zapisu umieszczonego w świadectwie pojazdu z odzysku nr 63510893701 Cl, towarzystwo ubezpieczeniowe Cincinnati Insurance - Pennsylvania stało się właścicielem pojazdu odzyskanego (Salvage). Następnie firma Cincinnati. Insurance - Pennsylvania sprzedała w dniu 17.04.2008r. w/w pojazd eksporterowi tj. firmie M. C. Center poprzez aukcję organizowaną przez firmę Copart Inc. -za kwotę 9515,00 USD. Fakt ten potwierdza.dokument otrzymany od przedsiębiorstwa Copart Inc. tj. "Sales recept/bill of sale" nr 8539608. Reasumując, w dniu 17.04.2008r. przedmiotowe auto o uszkodzeniach spowodowanych kolizją zostało sprzedane firmie M. C. Center za kwotę 9515,00 USD. Następnie ten sam towar, o uszkodzeniach spowodowanych kolizją drogową, miałby być zakupiony w dniu 20.06.2008r. przez Pana J. K. od M. C. Center za kwotę 2575,00 USD. Zatem w przedmiotowej sprawie na podstawie zaistniałych okoliczności zasadnym jest uznać zadeklarowaną wartość za niewiarygodną. W tej sytuacji, jak podkreślił organ odwoławczy badając wartość celną przedmiotowego towaru należy odnieść się do treści art. 181a Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dn. 02.07.1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z 11.10.1993r. ze zm, Dz.Urz. UE, Polskie wyd. specjalne, rozdz. 2, t. 6, str. 3), zwanego dalej RWKC tj. w przypadku wystąpienia wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC, to wartość celna za przywieziony towar, nie musi być ustalana z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Punktem odniesienia winny być ceny towarów identycznych lub podobnych na rynku eksportu. Tak więc, jeżeli cena jednostkowa identycznego lub podobnego towaru na rynku kraju eksportu rażąco odbiega od ceny jednostkowej towaru, dla którego ustalana jest wartość celna, to może być to podstawą do zażądania od importera uzupełniających informacji, które uwiarygodnią zadeklarowaną wartość celną. Z uwagi na brak dokumentów potwierdzających w sposób pewny, iż cena samochodu widniejąca na dokumencie zakupu i mająca odzwierciedlenie w zgłoszeniu celnym stanowi jedyne i całkowite świadczenie poniesione przez kupującego na korzyść sprzedającego w zamian za przeniesienie własności przedmiotowego w sprawie pojazdu oraz jego przywóz na obszar celny Wspólnoty, organ celny ustala wartość celną towaru stosując przepisy Wspólnotowego Kodeksu Celnego zawarte w art. 30 w kolejności lit. a, b, c i d ustępu 2, aż do pierwszej litery, na podstawie której będzie mogła zostać ustalona. W przypadku zakwestionowania wiarygodności ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za towar wynikającej z dokumentu zakupu przepisy pkt a i pkt b ust. 2 art: 30 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, dają organom celnym możliwość ustalenia wartości celnej towaru w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych lub podobnych sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna. Zastosowanie tych metod w przypadku importu używanego samochodu uznaje się za problematyczne. Niemożliwym jest bowiem znalezienie pojazdu o identycznym bądź podobnym stopniu zużycia. Nawet pojazdy podobnie użytkowane mają różny stopień zużycia, co dodatkowo przemawia za odrzuceniem tych metod. Kolejna metoda ustalania wartości celnej towaru - metoda ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych - pkt c, może znaleźć w zasadzie zastosowanie wyłącznie w przypadku importu dla celów handlowych. Dotyczy bowiem sprzedaży towarów masowych, sprzedawanych we Wspólnocie w największych zbiorczych ilościach osobom niepowiązanym ze sprzedającym. Przeciwko ustalaniu wartości celnej używanych pojazdów w oparciu o metodę wartości kalkulowanej wg pkt d przemawia fakt, iż używany pojazd nie jest produkowany jako taki, dlatego metoda oparta na koszcie produkcji importowanych towarów nie może być brana pod uwagę. W przypadku braku możliwości zastosowania art. 29 i art. 30 WKC, wartość tą ustala się na podstawie art. 31, tj. na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami, tj.: - Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r. - Art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r. - przepisów Działu II Rozdziału III Wspólnotowego kodeksu celnego. Zgodnie z postanowieniami Porozumienia, w sytuacji, gdy wartość celna przywożonych używanych towarów ustalana jest w oparciu o art. 31 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających średnie ceny rynkowe tych pojazdów na obszarze Wspólnoty (z wyjątkiem pojazdów; wyprodukowanych na terenie Wspólnoty). Z uwagi na fakt, iż w przedmiotowym przypadku wartość towaru nie może być ustalona w oparciu o art. 29 oraz art. 30 powyższej ustawy, zatem organ celny musiał ją ustalić zgodnie z wyżej wskazanymi zasadami i ogólnymi przepisami uwzględniając przy tym ograniczenia wskazane w art. 31 ust. 2 WKC. Mając powyższe na uwadze postanowiono określić wartość celną towaru na podstawie art. 31 WKC w następujący sposób: Dla określenia wartości przedmiotowych pojazdów, organ celny przyjął wartość bazową dla pojazdu objętego pozycją 1 w oparciu o wycenę nr S27/3-5uc/10 z dnia 28.01.2010r., w której uprawniony rzeczoznawca określił wartość samochodu w wysokości 16600,00 PLN, a dla pojazdu objętego pozycją 2 w oparciu o wycenę nr S27/3-6uc/10 z dnia 28.01.2010r., w której uprawniony rzeczoznawca określił wartość samochodu w wysokości 16400,00 PLN. Rzeczoznawca w swoich wycenach wskazał, iż przy ich sporządzaniu kierował się wytycznymi zawartymi w "Instrukcji Określania Wartości Pojazdów nr 1/2005" zatwierdzoną przez Prezydium Rady Naczelnej do stosowania w Stowarzyszeniu Rzeczoznawców Techniki; Samochodowej i Ruchu Drogowego. Powyższa instrukcja określa tryb jakim należy kierować się ustalając wartość pojazdu, stanowi zbiór ogólnych wytycznych, zalecanych do stosowania przez rzeczoznawców. Powyższa instrukcja wskazuje, iż ustalenie wartości rynkowej pojazdu rozpoczyna się od określenia wartości bazowej pojazdu. Jednocześnie "Instrukcja" wyjaśnia, iż podstawą do ustalenia wartości bazowej pojazdu są dane zawarte w specjalistycznych katalogach np. Info - Ekspert, natomiast inne metody wyznaczenia wartości bazowej mogą być stosowane wyłącznie pomocniczo, gdy brak jest notowań dla wycenianego pojazdu lub w celu weryfikacji wartości katalogowych. W przedmiotowym przypadku rzeczoznawca ustalając wartość bazową pojazdów posłużył się zalecanym katalogiem "Pojazdy Samochodowe - Wartości Rynkowe IX - 2008" wydawnictwa Info -Ekspert. Następnie zgodnie z zaleceniem ww. instrukcji biegły zmodyfikował w/w wartość bazową o korekty. W niniejszym przypadku o korektę za przebieg, korektę za ogumienie, ze względu na ilość właścicieli, z tytułu importu prywatnego oraz uwzględnił stan techniczny pojazdu. Po kalkulacji biegły określił wartość pojazdu objętego pozycją 1 w kwocie 16600,00 PLN i pojazdu objętego pozycją 2 w kwocie 16400,00 PLN. Określając w/w wartości biegły w uzasadnieniu swoich opinii wskazał źródła, podstawę i przesłanki jakimi kierował się ustalając w/w wartość czyniąc tym samym, iż wyceny te mają pełną moc dowodową. Odnosząc się do kwestii poruszanych w uzasadnieniu odwołania co do pominięcia dowodów w postaci ocen technicznych sporządzonych przez rzeczoznawcę, przedłożonych przez Stronę podczas weryfikacji przedmiotowego zgłoszenia celnego, wskazano , że w przedłożonych w toku weryfikacji zgłoszenia celnego ocenach technicznych rzeczoznawca dokonał określenia indywidualnej wartości pojazdu z USA - dla potrzeb celnych tj. przedmiotem tych wycen było ustalenie wartości pojazdów na rynku USA. Ponieważ zakwestionowano zadeklarowana wartość celną zaistniała konieczność jej ustalenia zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 31 ust. 1 WKC, który stanowi że, jeżeli wartość celna przywożonych towarów nie może być ustalona na podstawie art. 29 i 30, jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami; - porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r., - artykułu VI Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r., przepisów niniejszego rozdziału. Bezspornym jest, iż w przedmiotowym przypadku wartość towaru nie może być ustalona w oparciu o art. 29 oraz art. 30 powyższej ustawy, zatem organ celny musiał ją ustalić zgodnie z wyżej wskazanymi zasadami i ogólnymi przepisami uwzględniając przy tym ograniczenia wskazane w art. 31 ust. 2 WKC. Mając na uwadze ograniczenia określone w art. 31 ust. 2 wyżej wskazanej ustawy, a zwłaszcza ograniczenie wskazane w literze c) który stanowi, że wartość celna ustalana z zastosowaniem ust. 1 nie może być określana na podstawie ceny towarów na rynku wewnętrznym kraju wywozu, organ celny powołał biegłego rzeczoznawcę w celu ustalenia wartość rynkowej przedmiotowego pojazdu na rynku polskim. Zatem z uwagi na powyższe uregulowanie koniecznym było przeprowadzenie dowodu o opinii biegłego rzeczoznawcy. Ponadto Organ wskazał, że Naczelnik Urzędu Celnego w K. zlecając sporządzenie opinii biegłemu rzeczoznawcy nakazał uwzględnienie stanu technicznego pojazdu (uszkodzeń i braków) wskazanych w wycenach i widocznych na fotografiach złożonych przez stronę. Wobec powyższego również stwierdzenie Strony, że "Urząd Celny w wyniku przeprowadzonej ponownie wyceny pojazdów oparł się wyłącznie na jej treści kompletnie pomijając ustalenia dokonane przez biegłego, którego wycenę pojazdów przedłożyłem urzędowi I instancji" nie znajduje odzwierciedlenia w stanie faktycznym. Odnośnie zarzutu strony, iż organ celny kwestionuje zebrane przez siebie dowody i w konsekwencji tego wyciąga mylne wnioski organ odwoławczy wskazał, że organ celny w uzasadnieniu skarżonej decyzji wyraźnie podał powody zakwestionowania zadeklarowanej wartości. Jednym z nich były dowody przekazane przez przedsiębiorstwo Copart Inc. Dowody te zawierały m.in. informacje dotyczące ceny zakupu przedmiotowych pojazdów przez eksportera. Ponieważ zakwestionowano zadeklarowaną wartość celną zaistniała konieczność jej ustalenia zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 31 ust. 1 WKC. Z uwagi na ograniczenia przy ustalaniu wartości celnej wskazane w art. 31 ust. 2 lit. c WKC, organ celny nie mógł ustalić wartości przedmiotowych pojazdów w oparciu o ceny wskazane przez przedsiębiorstwo Copart Inc. Nadmienić należy, iż zasada wyrażona w art. 120 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, że organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. W związku z powyższym organ celny nie mógł przyjąć do ustalenia wartości cen wskazanych przez przedsiębiorstwo Copart Inc., zatem koniecznym było przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, który posłużył do ustalenia wartości celnej przedmiotowych pojazdów. Odnośnie zarzutu strony, iż organ celny uznał opinie biegłego rzeczoznawcy sporządzonych w toku postępowania jako dowód w sprawie, pomimo, iż ustalone w nich ceny pojazdów uszkodzonych są bliskie cenom pojazdów nieuszkodzonych wyjaśniono, że biegły rzeczoznawca w wycenie nr S27/3-5uc/10 z dnia 28.01.2010 r. ustalił wartość bazową pojazdu w kwocie 70200 zł, natomiast uwzględniając uszkodzenia biegły ustalił wartość w wysokości 16000 zł. Również w wycenie nr S27/3-6uc/10 z dnia 28.01.2010 r. biegły ustalił wartość bazową pojazdu w kwocie 67200 zł, natomiast uwzględniając uszkodzenia biegły ustalił wartość w wysokości 16400 zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. J. K. wniósł o uchylenie w całości przedmiotowych decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenia przepisów postępowania podatkowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy: (art. 187 § 1 ordynacji podatkowej) poprzez podjęcie decyzji wyłącznie na podstawie opinii biegłego rzeczoznawcy powołanego przez Urząd I instancji z pominięciem dowodu z opinii sporządzonej przez uprawnionego rzeczoznawcę przedłożonej przez skarżącego i powstaniem istotnych rozbieżności pomiędzy nimi - co skutkowało brakiem wszechstronnego rozpatrzenia wszelkich zgromadzonych w trakcie postępowania dowodów mających wpływ na rozstrzygnięcie postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazywał na całkowite pominięcie przez organ I instancji przedłożonych dowodów w postaci oceny technicznej sporządzonej przez uprawnionego rzeczoznawcę. Podkreślał, że art. 187 ordynacji podatkowej konstytuuje zasadę prowadzenia postępowania dowodowego, zwaną zasadą zupełności (kompletności). Materiał dowodowy jest zupełny, jeżeli w toku postępowania zebrane oraz zbadane zostały wszelkie dowody, a udowodniony stan faktyczny stanowi spójną logiczną całość. Na organach podatkowych ciąży więc obowiązek pełnego wyjaśnienia okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy oraz rozpatrzenia w całości materiału dowodowego (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 września 2009 r. w sprawie I SA/Po 1576/08). W wydanej przez siebie ocenie technicznej rzeczoznawca wnikliwie jak wyżej podkreślono w oparciu o bezpośredni kontakt dokonał oceny stanu technicznego. Wobec podniesionego dowodu mając na uwadze posiadaną przez biegłego wiedzę jak również znającego obowiązujące realia rynku samochodowego należy uznać, iż ustalona przez niego wartość pojazdu objętego pozycjami 1-3 zgłoszenia celnego jest wartością najbliższą wartości rynkowej. Jednocześnie zarzucał, iż wobec sytuacji posiadania aktualnej oceny technicznej przedłożonej przez niego Urzędowi nasuwa się uzasadniona wątpliwość co do zasadności powołania z urzędu kolejnego rzeczoznawcę. Skarżący podważał rzetelności wykonanej oceny skoro biegły powołany przez urząd nie miał najmniejszej możliwości osobistego zapoznania się ze stanem zarówno technicznym jaki i jakościowym przedmiotowych pojazdów lecz jedynie na podstawie poprzednio przeprowadzonych ocen technicznych (załączonych do zgłoszenia celnego przeze mnie) oraz fotografii zgłoszonych pojazdów wykonanych podczas rewizji celnej. Jak podnosił, w podobnym tonie wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 20 października 2009 r. (I SA/Kr 303/09), uznając iż organ podatkowy winien każdorazowo ustosunkować się do sporządzonego operatu szacunkowego jako dowodu w sprawie. Organ nie może pominąć milczeniem faktu, że taki dowód jest w sprawie zważywszy, że istota sporu koncentruje się wokół kontrowersji związanych właśnie z owym operatem szacunkowym i dokonaną nim wyceną (LEX nr 532815). Podkreślał, iż Urząd Celny w wyniku przeprowadzonej ponownie wyceny pojazdów oparł się wyłącznie na jej treści kompletnie pomijając ustalenia dokonane przez biegłego, którego wycenę pojazdów przedłożył urzędowi I instancji. Wobec powyższego nasuwa się uzasadniona wątpliwość, czy Urząd Celny nie dokonał wybiórczego podejścia do zgromadzonych dowodów i na podstawie tej okoliczności ustalił wartość przedmiotowych pojazdów na sumy "które bardziej mu odpowiadały". Skarżący uznał, że urząd powinien wnikliwie rozpoznać przedłożone dowody i na tej podstawie wydać decyzję, jednakże w oparciu o zasadę in dubio pro tributario wszelkie powstałe w trakcie postępowania wątpliwości powinny być rozstrzygane na korzyści podatnika z jednoczesnym zakazem przyjmowania takiej wykładni przepisów, która rozstrzyga wątpliwości na rzecz urzędów podatkowych żadnej bowiem wątpliwości nie można interpretować na niekorzyść podatnika (por. wyrok SN z dnia 24 kwietnia 1997 r., III RN 14/97, OSNAP 1997/20/394). Powyższa zasada jest więc skorelowana również z konstytucyjną zasadą państwa prawnego. Również należy zauważyć, iż zaniechanie przez organ podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, zwłaszcza, gdy strona powołuje się na określone i ważne dla niej okoliczności, jest uchybieniem przepisom postępowania, skutkującym wadliwością decyzji (wyrok WSA w Krakowie z dnia 09-07-2009 w sprawie I SA/Kr 660/09). Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, iż nastąpiło naruszenie przepisów postępowania podatkowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy (art. 187§1 Ordynacji podatkowej) poprzez podjęcie decyzji wyłącznie na podstawie opinii biegłego rzeczoznawcy powołanego przez urząd I instancji z pominięciem dowodu z opinii sporządzonej przez uprawnionego rzeczoznawcę przedłożonej przez skarżącego i powstaniem istotnych rozbieżności pomiędzy nimi - co skutkowało brakiem wszechstronnego rozpatrzenia wszelkich zgromadzonych w trakcie postępowania dowodów mających wpływ na rozstrzygnięcie postępowania, Dyrektor Izby Celnej w K. wyjaśniał, że w przedłożonych przez skarżącego w toku weryfikacji zgłoszenia celnego ocenach technicznych rzeczoznawca dokonał określenia indywidualnej wartości pojazdu z USA - dla potrzeb celnych tj. przedmiotem tych wycen było ustalenie wartości pojazdów na rynku USA. Mając na uwadze ograniczenia określone w art. 31 ust. 2 wyżej wskazanej ustawy, a zwłaszcza ograniczenie wskazane w literze c) który stanowi, że wartość celna ustalana z zastosowaniem ust. 1 nie może być określana na podstawie ceny towarów na rynku wewnętrznym kraju wywozu, organ celny powołał biegłego rzeczoznawcę w celu ustalenia wartość rynkowej przedmiotowego pojazdu na rynku polskim. Zatem z uwagi na powyższe uregulowanie koniecznym było przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy. Ponadto uwypuklał, iż Naczelnik Urzędu Celnego w K. zlecając sporządzenie opinii biegłemu rzeczoznawcy nakazał uwzględnienie stanu technicznego pojazdu (uszkodzeń i braków) wskazanych w wycenach i widocznych na fotografiach złożonych przez stronę. Dodatkowo zaznaczył, iż Pan J. K. został poinformowany zgodnie z art. 190 ustawy Ordynacja podatkowa o terminie i miejscu sporządzenia dowodu z opinii biegłego, jak również o tym, iż miał prawo uczestniczenia w przeprowadzeniu tego dowodu, mógł zadawać pytania i składać wyjaśnienia. Pan J. K. jednakże nie skorzystał z przysługującego mu uprawnienia. Ponadto Strona nie wykazała w najmniejszym stopniu, że dowody w postaci opinii sporządzonych przez biegłego rzeczoznawcę zawierają błędy czy też zostały wykonane z naruszeniem przepisów prawa. Strona nie przedstawiła również żadnych dowodów zaświadczających o tym, że ustalenia biegłego rzeczoznawcy w oparciu o materiał dowodowy w postaci wycen przedłożonych w toku weryfikacji zgłoszenia celnego są błędne i nieodzwierciedlają stanu faktycznego. Odnośnie stwierdzenia strony, iż organ celny kwestionuje zebrane przez siebie dowody i w konsekwencji tego wyciąga mylne wnioski organ wyjaśniał, że organ celny w uzasadnieniu skażonej decyzji wyrazie wskazał powody zakwestionowania zadeklarowanej wartości. Jednym z nich były dowody przekazane przez przedsiębiorstwo Copart Inc. Dowody te zawierały m.in. informacje dotyczące ceny zakupu przedmiotowych pojazdów przez eksportera. Ponieważ zakwestionowano zadeklarowaną wartość celną zaistniała konieczność jej ustalenia zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 31 ust. 1 WKC. Z uwagi na ograniczenia przy ustalaniu wartości celnej wskazane w art. 31 ust. 2 lit. c WKC, organ celny nie mógł ustalić wartości przedmiotowych pojazdów w oparciu o ceny wskazane przez przedsiębiorstwo Copart Inc. Nadmienić należy, iż zasada wyrażona w art. 120 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, że organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. W związku z powyższym organ celny nie mógł przyjąć do ustalenia wartości cen wskazanych przez przedsiębiorstwo Copart Inc., zatem koniecznym było przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, które posłużyły do ustalenia wartości celnej przedmiotowych pojazdów. Ponadto stwierdził, że organ celny podjął wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Zgromadził i ocenił materiał dowodowy, i nie znalazł podstaw do przyjęcia twierdzeń Odwołującego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje. Sąd Administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., określanej dalej jako ustawa p.p.s.a.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Skarga J. K. nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Stosownie do art. 29 ust. 1 WKC, wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary. Treść art. 181a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z 11.10.1993r. ze zm., w skrócie Rozporządzenie do WKC) przewiduje odstępstwo od tej zasady. Zgodnie z art. 181a ust. 1 Rozporządzenia do WKC, jeżeli organy celne - zgodnie z procedurą opisaną w ust. 2 - mają uzasadnione wątpliwości, czy zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC - nie muszą ustalać wartości celnej importowanych towarów z zastosowaniem wartości transakcyjnej. Według ustępu 2 tego przepisu, w wypadku wątpliwości, o których mowa w ust. 1, organy celne mogą żądać - zgodnie z art. 178 ust. 4 - przedstawienia uzupełniających informacji. Jeżeli pomimo to wątpliwości nie zostaną usunięte, organ prowadzący postępowanie powinien przedstawić je na piśmie osobie zainteresowanej - na jej żądanie - umożliwiając jej przedstawienie własnego stanowiska, przed podjęciem decyzji w sprawie. Z powyższego uregulowania wynika zatem, że dla odstąpienia od zastosowania ceny transakcyjnej konieczne jest wykazanie, że istnieją uzasadnione wątpliwości co do zadeklarowanej wartości celnej. W niniejszej sprawie takie wątpliwości występowały. Na ich powstanie miały wpływ przeprowadzone przez organ, porównanie wartości modeli podobnych do będących przedmiotem odprawy celnej, poprzez sprawdzenie na rynku USA - strony internetowe: ebay Motors - www.cgi.ebay.com, edmunds.com -www.edmunds.com, AutoTrader.com - www.usedcars.kbb.com zawierające ogłoszenia sprzedaży pojazdów wraz z cenami. Ceny na w/w stronach internetowych podobnych modeli kształtowały się od 12995,00 USD do 15888,00 USD, a więc były znacznie wyższe od cen deklarowanych przez zgłaszającego. Jednocześnie jak wynikało z informacji uzyskanej z przedsiębiorstwa Copart Inc. z siedzibą 4665 Busines Center Drive, Fairfield, CA 94534 USA i przedstawionych umów- Sales Receipt/Bill of Sale nr 16675837 eksporter nabył samochód objęty pozycją 1 w dniu 20.03.2008r. za kwotę 6880,00 USD – a samochód objęty pozycją 2 w dniu 17.04.2008r. za kwotę 9515,00 USD - Sales Receipt/Bill of Sale nr 8539608. Te same samochody, nie uczestniczące w żadnej dodatkowej kolizji,na co wskazywały dołączone przez Stronę ekspertyzy, miały zostać sprzedane Skarżącemu, jak wynika z pisma M. C. Center, LLC i podpisanego przez pana Z.K., za kwoty odpowiednio 2650 USD i 2575 USD. Ja zatem słusznie podkreślał organ, zgodnie z ideą sprzedaży, mającą na celu przyniesienie zysku sprzedającemu, nielogicznym byłoby sprzedawanie towaru w niezmienionym stanie po cenie rażąco niższej od ceny za którą towar zakupiono. Wobec tego nie słusznie uznał organ, że brak jest uzasadnienia do przyjęcia, że firma M. C. Center sprzedała samochody po cenach znacznie niższych od cen po jakich dokonała zakupów. Przedstawiona argumentacja, zdaniem Sądu, przekonuje o istnieniu w sprawie uzasadnionych wątpliwości, o jakich mowa w art. 181a Rozporządzenia do WKC. Dokonana ocena materiału dowodowego nie jest oceną dowolną. Organ rozważył dowody we wzajemnym powiązaniu, wskazał dlaczego jednym dał wiarę odmawiając tego przymiotu innym. Podkreślić należy, że przepis art. 181a Rozporządzenia do WKC mówi o istnieniu uzasadnionych wątpliwości, organ nie jest zatem zobligowany do prowadzenia czynności dowodowych w celu ustalenia wysokości ceny transakcyjnej. W ocenie Sądu, podjęte przez organ celny czynności wyjaśniające w tym zakresie i uzyskane w ich wyniku materiały porównawcze oraz dokumenty były wystarczające i miarodajne dla zakwestionowania wartości transakcyjnej. Organy celne w sposób spójny, logiczny i rzeczowy wyjaśniły przyczyny swoich wątpliwości. Konsekwencją zakwestionowania zadeklarowanej wartości celnej samochodu było ustalenie jego wartości w oparciu o jedną z metod wskazanych w art. 30-31 WKC. Jest to drugi etap postępowania związany z weryfikacją zgłoszenia celnego w zakresie wartości celnej towaru. Z przepisu art. 30 ust. 1 WKC wynika, że metody wyliczenia wartości celnej określone w art. 30 i art. 31 WKC zostały ujęte w sposób wymagający kolejnej eliminacji poszczególnych metod i dojścia do metody tzw. "ostatniej szansy". Przy ustaleniu wartości celnej towaru prawidłowe zastosowanie metody "ostatniej szansy" wymaga od organu celnego wykazania w pierwszej kolejności, iż istnieją uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC, co jak wyżej wykazano, organy uczyniły w sprawie, a następnie zaś, rzeczą organów celnych jest wykazanie, że ustalenie tej wartości jest bezwzględnie niemożliwe w oparciu o pozostałe metody, kolejno wymienione w art. 30 WKC. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie organy uzasadniły w sposób szczegółowy, dlaczego nie zastosowały kolejnych metod określania wartości celnej towaru i oparły się na ostatniej z możliwych metod, tj. metodzie "ostatniej szansy". Zgodnie z treścią art. 31 ust. 1 WKC wartość celna jest ustalana na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r, art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych I Handlu z 1994r. i przepisów rozdziału 3 WKC, z wyłączeniem kryteriów niedozwolonych przy posługiwaniu się metodą ostatniej szansy. Organy celne były zatem uprawnione do ustalenia wartości celnej przedmiotowego pojazdu poprzez wycenę samochodów przez biegłego rzeczoznawcę. Jednocześnie organy dokonały oceny źródeł i przesłanek, jakimi kierował się biegły, sporządzając opinię, oraz wniosków do jakich doszedł. Należy podkreślić, że wbrew zarzutom podnoszonym w skardze, biegły w swoich opiniach uwzględnił oceny techniczne z dnia 25.09.2008r. sporządzonej przez uprawnionego rzeczoznawcę - Pana K. T.. Oceny te, wraz z dokumentacją fotograficzną, zostały uwzględnione przez biegłego w zakresie ustalenia stanu technicznego pojazdów i ich uszkodzeń. Strona w żaden sposób nie wykazywała braku zgodności tych ustaleń ze stanem faktycznym. Tym samym za nieskuteczny należy uznać zarzut, że opinie te nie są wiarygodne, gdyż biegły nie dokonał oględzin przedmiotowych samochodów. Bezzasadny jest zarzut strony, iż organ celny uznał opinie biegłego rzeczoznawcy sporządzonych w toku postępowania jako dowód w sprawie, pomimo, iż ustalone w nich ceny pojazdów uszkodzonych są bliskie cenom pojazdów nieuszkodzonych. Biegły rzeczoznawca w wycenie nr S27/3-5uc/10 z dnia 28.01.2010 r. ustalił wartość bazową pojazdu w kwocie 70200 zł, natomiast uwzględniając uszkodzenia biegły ustalił wartość w wysokości 16000 zł. Również w wycenie nr S27/3-6uc/10 z dnia 28.01.2010 r. biegły ustalił wartość bazową pojazdu w kwocie 67200 zł, natomiast uwzględniając uszkodzenia biegły ustalił wartość w wysokości 16400 zł. Podkreślić należy, iż do ustalenia wartości bazowej biegły posłużył się zalecanym katalogiem zawierającym notowania rynkowe. Zatem nie polegają na prawdzie twierdzenia, iż ustalone przez biegłego rzeczoznawcę wartości pojazdów nieuszkodzonych są zbliżone do wartości pojazdów uszkodzonych. Całkowicie niezasadny jest zarzut skarżącego, że ustalenia wartości pojazdów winny zostać dokonane w oparciu oceny techniczne z dnia 25.09.2008r. sporządzonej przez uprawnionego rzeczoznawcę - Pana K. T.. Podkreślić należy, co trafnie wskazywał organ, że w przedłożonych przez skarżącego w toku weryfikacji zgłoszenia celnego ocenach technicznych rzeczoznawca dokonał określenia indywidualnej wartości pojazdu z USA - dla potrzeb celnych tj. przedmiotem tych wycen było ustalenie wartości pojazdów na rynku USA. Tym samym, zważywszy na powyżej przedstawioną argumentację, wycena ta nie może zostać zaakceptowana. Z uwagi na powyższe, Sąd nie znalazł podstaw dla uwzględnienia zarzutu skargi w zakresie naruszenia przepisu art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej Uznać należało, że organ odwoławczy, podobnie jak organ pierwszej instancji, wydając zaskarżoną decyzję, nie naruszył prawa zarówno w zakresie przepisów prawa materialnego i na ich podstawie przeprowadził postępowanie w zgodzie z przepisami proceduralnymi. Zebrał w sposób kompletny i wystarczający materiał dowodowy, na podstawie którego dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, dokonując następnie jego subsumpcję pod w/w przepisy prawa materialnego. Z tych przyczyn, Sąd na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku