I SA/Ke 505/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. G. na decyzję Dyrektora Ś.Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...]. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. G. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...][...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW). Na rozprawie 29 października 2015 r., pełnomocnik organu, złożył skierowany do Dyrektora Agencji wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który uzasadniono złożeniem skargi do WSA. W ocenie skarżącego żądanie spłaty kwoty nienależnie pobranych płatności jest przedwczesne, ponieważ wyrok WSA w Kielcach może być pozytywny dla skarżącego. Ponadto wstrzymanie decyzji, do czasu ogłoszenia wyroku, w razie niekorzystnego rozstrzygnięcia, umożliwi skarżącemu ubieganie się o umorzenie należnych kwot lub rozłożenie jej na korzystnych warunkach spłat. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te strona powinna we wniosku wykazać. Zdaniem Sądu, pomimo że skarżący nie odwołał się do ww. przesłanek, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Sąd rozpoznając wniosek ocenia bowiem nie tylko twierdzenia w nim zawarte, ale też wszelkie okoliczności i dokumenty znane sądowi z urzędu (zob. postanowienie NSA z dnia 10 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OZ 209/08, lex nr 1043585). W związku z powyższym Sąd wziął pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącego w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy. Wynika z nich, że skarżący oraz jego żona są osobami niepełnosprawnymi i wymagają pomocy innych osób. Utrzymują się ze świadczeń rentowych w łącznej kwocie 2308 zł miesięcznie brutto. Posiadają dom (95m²), udział w nieruchomości (1/3) oraz zakupiony na raty samochód przystosowany dla osób niepełnosprawnych. Z uzyskiwanego dochodu małżonkowie opłacają opiekunkę, raty samochodu, mieszkanie i leczenie. Z przedstawionych danych wynika, że uiszczenie ustalonej w decyzji kwoty nienależnie pobranych płatności spowoduje dla rodziny skarżącego "znaczną szkodę". Istotne bowiem jest, że skarżący i jego żona posiadają poważne problemy zdrowotne, w związku z czym ponoszą wydatki na leczenie. Jakkolwiek sama sytuacja zdrowotna nie stanowi wystarczającej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji to, w powiązaniu z całokształtem okoliczności wynikających z akt sprawy (rodzaj choroby, sytuacja materialna, kwota zaległości) uzasadnia, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi dla skarżących niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustalona w decyzji kwota nienależnie pobranych płatności z tytułu ONW (2716,56 zł) przekracza bowiem uzyskiwane przez skarżącego i jego żonę dochody (2308 zł miesięcznie brutto). W związku z powyższym jej jednorazowe uregulowanie spowodowałoby brak środków na leczenie. Fakt posiadania przez skarżącego majątku w postaci nieruchomości nie daje natomiast realnej możliwości szybkiego uzyskania niezbędnych w tym celu środków. Wymaga wyjaśnienia, że przesłanka "znacznej szkody" oznacza także szkodę niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania oraz że "trudne do odwrócenia skutki" to takie, które wprowadzają istotne i trwałe zmiany w rzeczywistości tak, że nie będzie możliwe przywrócenie stanu poprzedniego. Będzie to miało miejsce m.in. wtedy gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Szkoda w postaci uszczerbku na zdrowiu nie będzie mogła być zrekompensowana np. przez pozytywny dla skarżącej wynik sprawy i zwrot świadczenia. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.