I SA/Ke 512/11

Dnia 26 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. S. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w sprawie ze skargi Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w O.w likwidacji na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania p o s t a n a w i a: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego M. S. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) w tym 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) podatku VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2011r. Sąd odrzucił skargę Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w O. w likwidacji – dalej zwaną skarżącą- na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania. Następnie wnioskiem z dnia 29 grudnia 2011 r. pełnomocnik skarżącej ustanowiony w sprawie w ramach przyznanego skarżącej prawa pomocy, wniósł wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu. W złożonym wniosku wskazał, że postanowienie Sądu o przyznaniu skarżącej radcy prawnego z urzędu, wraz z wyznaczenie jego osoby przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w K. zostało mu doręczone 15 grudnia 2011r. Wskazał także, że w celu ustalenia stanu sprawy skontaktował się z sekretariatem Sądu oraz zapoznał się z aktami sprawy. Pełnomocnik w związku z odrzuceniem skargi, sporządził również opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, którą wysłał skarżącej wraz z postanowieniem o odrzuceniu skargi, pouczając ją o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Złożył również oświadczenie, że w sprawie koszty zastępstwa prawnego nie zostały pokryte przez skarżącego. W załączeniu do wniosku złożył pismo z dn. 29 grudnia 2011r. adresowane do skarżącej w którym zamiesił swoją opinię o braku podstaw do wnoszenia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu odrzucającego skargę w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony radca prawny [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że pełnomocnik ustanowiony w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie jedynie za pomoc rzeczywiście udzieloną ( por. wyrok NSA z dn. 12 grudnia 2004r., sygn. akt: OZ 720/04, ONSA iWSA 2005, nr 5, poz. 93). W niniejszej sprawie pełnomocnik o ustanowieniu dla strony w ramach prawa pomocy dowiedział się 15 grudnia 2010r., a wiec po wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi skarżącej, co miało miejsce 12 grudnia 2010r.. Zatem, jego działania związane z zapoznaniem się ze sprawą i ustaleniem jej stanu, dotyczyły ustalenia przesłanek do wniesienia skargi kasacyjnej lub braku takich podstaw, co wyraził w przesłanej skarżącej opinii. Uznać zatem należało, że pełnomocnik nie prowadził faktycznie sprawy w I instancji, dlatego należne wynagrodzenie obejmować może wyłącznie udzielenie pomocy poprzez zapoznanie skarżącej z poczynionymi ustaleniami wskazującymi na brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej, określonej w pkt 1 (wynoszącej 240 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zatem wynagrodzenie radcy prawnego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, wynosi 120 złotych netto. Wynagrodzenie to należy powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23 %, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr. 54, poz. 535 ze zm.). Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia wynosi 147,60 złotych (120 zł + 27,60 zł należnego podatku od towarów i usług). Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, należało orzec jak na wstępie.