I SA/Ke 514/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy potrącenia zaległości w podatku od gier p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...]. odmawiającą dokonania potrącenia wierzytelności wobec Skarbu Państwa z zaległością podatkową skarżącej B. sp. z o.o. z siedzibą w W. w podatku od gier za styczeń 2011r. W skardze na powyższą decyzję skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania, wskazując, iż wszystkie jej działania gospodarcze oparte były na założeniu, że wysokość obciążającego ją miesięcznie podatku od gier wynosić będzie 180 €. Podwyższenie podatku do kwoty 2.000 zł. spełnia przesłankę niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody, której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwaną daje p.p.s.a. po przekazaniu skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przytoczony przepis zawiera regulację - stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu - dotyczącą tymczasowej ochrony interesów strony skarżącej w toku zawisłego postępowania sądowoadministracyjnego. Ta ochrona uzależniona jest jednak od istnienia, w konkretnej sprawie, wymienionych w powołanym przepisie przesłanek tj. wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto, co istotniejsze w rozpatrywanym przypadku, wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i takiego wykonania wymagają. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w drodze egzekucji do takiego stanu rzeczy, który okaże się zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 25 maja 2009 r., II OZ 455/09, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie każdy jednak zaskarżony akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania i nie każdy takiego wykonania wymaga. Nie kwalifikują się do tak rozumianego wykonania te spośród nich, które dla sprowadzenia określonego w nich stanu prawnego lub faktycznego nie wymagają żadnych dodatkowych czynności uprawnionych podmiotów.( postanowienie WSA w Opolu z dnia 26 września 2011 r., sygn. akt: I SA/Op 347/11, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Co do zasady, przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych. (B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 209, oraz tam przywołana glosa Z. Kmieciak do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, teza 1) Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w K. w przedmiocie odmowy potrącenia wierzytelności z zaległością podatkową za styczeń 2011r. z tytułu podatku od gier, nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania bowiem nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków i nie wymaga od niej dokonania jakichkolwiek czynności. Z przedstawionych zatem powodów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.