I SA/Ke 528/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. i M. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Ć. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w sprawie ze skargi T. W.i M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku rolnego, leśnego, i od nieruchomości za 2013 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M.W. i T. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. ("Kolegium") z dnia [...] 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Ć. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w sprawie wymiaru podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości za 2013 r. w kwocie [...] zł. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji, podnosząc że przyjęta wysokość podatku stanowi dla nich znaczne obciążenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zdaniem Sądu wniosek skarżących, pomimo wyraźnego wskazania, że dotyczy wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji, należało potraktować jako żądanie wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia Kolegium. Wykonaniu może bowiem podlegać wyłącznie decyzja ostateczna (art. 239e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa – j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 749). Decyzją ostateczną jest natomiast, decyzja od której nie służy odwołanie w toku postępowania podatkowego (art. 128 Ordynacja podatkowa). W niniejszej sprawie przymiot ostateczności posiada zaskarżona decyzja organu drugiej instancji. Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te strona powinna we wniosku wykazać. Nie jest w tym zakresie wystarczające powoływanie się na przesłanki z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. bez poparcia twierdzeń strony konkretnymi faktami (zob. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FZ 314/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazane wyżej pojęcia nieostre tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają bowiem skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy (zob. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r., II FZ 39/09, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu argumentacja przedstawiona w rozpoznawanym wniosku nie spełnia powyższych wymagań. Przede wszystkim zauważyć należy, że skarżący powołali się na ogólnie sformułowaną przesłankę, która w ich opinii ma uzasadniać uwzględnienie przedmiotowego wniosku. Wskazali bowiem, że przyjęta wysokość podatku stanowi dla nich znaczne obciążenie. Wnioskodawcy nie przedstawili jednak żadnych konkretnych okoliczności i dowodów, przesądzających o takiej ich sytuacji, w której wykonanie zaskarżonej decyzji będzie stanowić dla niej znaczną szkodę, tj. taką która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. Należy zauważyć, że nie można utożsamiać zapłaty podatku, nawet w trybie egzekucji administracyjnej, ze szkodą lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 24 września 2004 r., FZ 324/04, niepubl; postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2008 r. sygn. akt II FZ 530/08, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie ulega wątpliwości, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Rodzaj obowiązku objętego tą decyzją nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, gdyż odnosi się do świadczenia pieniężnego, z natury rzeczy przecież odwracalnego. W sytuacji uwzględnienia skargi istnieje możliwość zwrotu nadpłaconych kwot. Ponadto skarżący mogą skorzystać z przewidzianej w Ordynacji podatkowej instytucji odroczenia lub rozłożenia na raty zaległości podatkowej, umorzenia jej w całości lub części wskazując właśnie na ważny interes podatnika lub interes publiczny (art. 67a § 1 Ordynacja podatkowa). Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Podsumowując należy wskazać, że strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna przekonać Sąd o tym, że wykonanie tego aktu lub czynności, bez wątpienia, zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania dla niej trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie ogólna argumentacja zawarta we wniosku nie doprowadziła Sądu do takiego przekonania. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.