I SA/Ke 530/09
PostanowienieWSA w Kielcach2010-01-14
Skład orzekający: Mirosław Surma, Maria Grabowska, Danuta Kuchta
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wynik kontroli skarbowej, który stwierdza naruszenie zasad zamówień publicznych i wskazuje na niemożność uznania części wydatków za kwalifikowane, stanowi akt lub czynność podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?Ratio decidendi
Wynik kontroli skarbowej, który jedynie stwierdza ustalenia faktyczne i wykazuje uchybienia, nie nakładając na stronę skarżącą władczych obowiązków ani nie rozstrzygając o jej prawach lub obowiązkach, nie jest aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skarga na taki wynik kontroli podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.Stan faktyczny
Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej sporządził wynik kontroli, w którym stwierdził naruszenie zasad zamówień publicznych przez Województwo Ś., co skutkowało niemożnością uznania wydatków w kwocie 6098,54 zł za kwalifikowane. Organ wezwał skarżącego do przedstawienia sposobu postępowania w zakresie tych wydatków. Województwo Ś. złożyło skargę na wynik kontroli, domagając się jego uchylenia, argumentując, że sposób udzielenia zamówienia był zgodny z prawem. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że wynik kontroli nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma, Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.),, Sędzia WSA Danuta Kuchta, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 stycznia 2010r. sprawy ze skargi Województwa Ś. na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 28 sierpnia 2009r. nr [...] w przedmiocie naruszenia zasad zamówień publicznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
W dniu 28 sierpnia 2009r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej sporządził wynik kontroli przedstawiający ustalenia i wnioski z postępowania kontrolnego przeprowadzonego w zakresie celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi oraz pochodzącymi z Unii Europejskiej oraz wywiązywania się z warunków finansowania pomocy w ramach realizacji Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa[...] – audyt operacji - art. 62 ust. 1 lit. b rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006( Dz.U.l210 z dnia 31 lipca 2006r.) – projekt Nr RPSW.07.01.00-26-001/07-00 pn.- "Plan Działań w ramach Pomocy Technicznej RPOWŚ na 2007". W wyniku kontroli organ stwierdził naruszenie zasad zamówień publicznych, polegające na dyskryminującym zastosowaniu kryteriów udzielania zamówienia publicznego, w konsekwencji których wydatki w kwocie 6098,54 zł - stanowiące równowartość 5% dostawy sfinansowanej ze środków RPOWŚ, zrealizowanej w ramach dostawy sprzętu i oprogramowania – nie mogą zostać uznane za wydatki kwalifikowane. W związku z powyższym organ określił, że skarżący jest zobowiązany do przedstawienia sposobu postępowania w zakresie wydatków w kwocie 6098,54 zł, które nie mogą zostać uznane za kwalifikowane. Jednocześnie organ wyznaczył 30-dniowy termin wykonania rekomendacji od doręczenia wyniku kontroli. Termin wykonania rekomendacji został na wniosek skarżącego przedłużony do czasu zakończenia sprawy.
W dniu 14 września 2009r. skarżący - Województwo [...] – Urząd Marszałkowski wezwał Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej do usunięcia naruszenia prawa.
Pismem z dnia 2 października 2009r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej udzielił odpowiedzi, że wynik kontroli został sporządzony prawidłowo i nie zawiera elementów wymagających konwalidacji.
Województwo[...] – Urząd Marszałkowski złożyło skargę na wynik kontroli, wnosząc o jego uchylenie w części dotyczącej pkt 3.2. "zgodność z zasadami dotyczącymi zamówień publicznych" jako naruszającego prawo. W motywach przedstawił własną interpretację treści art. 36 ust. 5 ustawy o zamówieniach publicznych w brzmieniu obowiązującym w dacie udzielenia zamówienia. W ocenie skarżącego, przepis pozwalał na umieszczenie w specyfikacji zamówienia wymogu, że część zamówienia nie może być powierzana podwykonawcom. Powyższe ograniczenie nie było kwestionowane przez podmioty zainteresowane realizacją zamówienia. Sposób udzielenia zamówienia nie pozostawał w sprzeczności z przepisami Dyrektywy 2004/18/WE, co potwierdza wyrok ETS wydany w sprawie C -126/03. Zarzucił naruszenie art. 290 § 2 Ordynacji podatkowej przez brak w protokole kontroli opisu dokonanych ustaleń, dokumentacji przeprowadzonych dowodów, oceny prawnej sprawy. Brak wyjaśnień kontrolowanego świadczy o zaniechaniu czynności o których mowa w art. 289 § 1 Ordynacji podatkowej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że objęty skargą wynik kontroli ogranicza się do ustalenia stanu faktycznego i wykazania stwierdzonych w trakcie kontroli uchybień, nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków, nie jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. Wskazał, ustalenia zawarte w wyniku kontroli mogą mieć znaczenie jako materiał dowodowy w odrębnym postępowaniu jakie może być wszczęte stosownie do art. 9 ust. 3 Kontraktu Wojewódzkiego przez Ministra Rozwoju Regionalnego, zaś ostateczne rozstrzygnięcie będzie należeć do sądu powszechnego. Na potwierdzenie niedopuszczalności skargi powołał orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych.
W piśmie złożonym w dniu strona podtrzymała dotychczasowe stanowisko. Odnosząc się do wniosku organu o odrzucenie skargi, wskazała, że wynik kontroli, w którym dokonuje się oceny wykonywania obowiązku lub uprawnienia, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Na potwierdzenie przywołała pogląd wyrażony w artykule E. Ruśkowskiego, W. Stachurskiego oraz w wyroku NSA z dnia 20 grudnia 1993r., sygn. akt III SA 315/93.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Przedmiotem postępowania kontrolnego w niniejszej sprawie były ustalenia w zakresie celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi oraz pochodzącymi z Unii Europejskiej oraz prawidłowość wywiązywania się z warunków finansowania pomocy w ramach realizacji Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa[...] . Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 września 1991r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004, nr 8 poz. 65 ze zm.), do zakresu kontroli skarbowej należy kontrola celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi oraz środkami pochodzącymi z Unii Europejskiej i międzynarodowych instytucji finansowych, podlegającym zwrotowi. Rozstrzygnięcia, jakie mogą zapaść po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego, określa art. 24 ustawy o kontroli skarbowej. Przepis ten wskazuje formy prawne zakończenia postępowania kontrolnego, wyróżniając decyzję lub postanowienie (art. 24 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy) oraz wynik kontroli (art. 24 ust. 2 lit. a i lit. b ustawy) wydawany wtedy, gdy ustalenia dotyczą nieprawidłowości innych niż wymagających wydania decyzji administracyjnej.
Stosownie do unormowania art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako ustawa p.p.s.a.), sądy administracyjne są uprawnione do kontroli działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach ze skarg na inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa. Oznacza powyższe, że, aby dana czynność mogła być przedmiotem badania przez sąd administracyjny pod względem zgodności z prawem, powinna ustalać, bądź odmawiać ustalenia, potwierdzać prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa administracyjnego. W uchwale z dnia 4 grudnia 2000r., sygn. akt FPS 13/00, NSA zawarł tezę, że "wynik kontroli, który – nie wykraczając poza granice ukształtowane przepisem art. 24 ust 2 pkt 2 ustawy o kontroli skarbowej- wykazuje wyłącznie określone uchybienia oraz dokonuje ustaleń faktycznych, a tym samym nie dotyczy przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia bądź obowiązku wynikających z przepisów prawa, nie podlega zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego." Jakkolwiek uchwała dotyczy art. 16 ust 4 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, to zachowała ona aktualność co do wykładni przepisu
3 §2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. Pogląd ten jest aprobowany w orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 10 maja 2004r. sygn. akt I SA/Wr 427/04, WSA w Olsztynie z dnia 31 marca 2009r. sygn. akt I SA/Ol 542/09) oraz NSA (por. wyrok z dnia 1 lutego 2005r., sygn. akt FSK 1714/04, z dnia 17 stycznia 2006r., sygn. akt II GSK 202/05). Podnieść należy, że w orzecznictwie były prezentowane poglądy odmienne, czego wyrazem jest uchwała NSA z dnia 7 grudnia 1998r. sygn. akt FPS 18/98 z tym, że pogląd w niej wyrażony, w świetle powołanego orzecznictwa sądów administracyjnych, w tym uchwały NSA z dnia 4 grudnia 2000r., okazał się być odosobniony.
Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że zaskarżony wynik kontroli nie spełnia warunku pozwalającego kwalifikować go jako akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. Wynik stwierdza jedynie fakty dotyczące warunków przeprowadzonego zamówienia publicznego przez Województwo [...] jako beneficjenta projektu i wykazuje stwierdzone w trakcie kontroli uchybienie w postaci naruszenia zasad udzielania zamówień publicznych, polegające na dyskryminującym zastosowaniu kryterium udzielenia zamówienia publicznego, skutkujące niemożnością uznania wydatków stanowiących 5% wartości dostawy objętej zamówieniem jako wydatków kwalifikowanych. Wynik kontroli zawiera wniosek obligujący beneficjenta do przedstawienia sposobu postępowania w zakresie wydatków, które nie mogą być uznane za kwalifikowane. Nie jest natomiast nakierowany na wywołanie określonych skutków prawnych wobec skarżącego, nie nakłada w sposób władczy na skarżącego żadnych obowiązków, w szczególności nie stanowi samoistnej podstawy, opartej na konkretnym przepisie prawa, do zwrotu dofinansowania ze środków publicznych. Dokonane ustalenia nie kreują same w sobie sytuacji prawnej skarżącego, mogą tylko służyć jako dowód przy ewentualnej ocenie prawidłowości wykorzystywania środków. "Wynik kontroli może podlegać kognicji sądu administracyjnego, gdy z jego treści wynika nałożenie na stronę skarżącą określonych obowiązków. Nałożenie tych obowiązków musi wynikać z władczego działania organu przeprowadzającego kontrolę" (tak wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2006r., sygn. akt II GSK 202/05). Nie można uznać za nałożenie obowiązku w rozumieniu art. 3 §2 pkt 4 ustawy p.p.s.a zobowiązania kontrolowanego do przedstawienia sposobu postępowania w zakresie wydatków nie uznanych za kwalifikowane.
Zaskarżony wynik kontroli nie mieści się zatem w pojęciu aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a , bowiem mimo zawartej oceny, że część wydatków nie stanowi wydatków kwalifikowanych, nie rozstrzyga o konsekwencjach, w szczególności o obowiązku zwrotu tej części wydatków sfinansowanych ze środków RPOWŚ, czyli nie dotyczy uprawnienia lub obowiązku.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło