I SA/Ke 536/09

Dnia 10 grudnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2009 roku wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. O. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 lipca 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy p o s t a n a w i a: odmówić K. O. przywrócenia terminu do wniesienia skargi. I SA/Ke 536/09 U Z A S A D N I E N I E W dniu 25 września 2009r. K. O. za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 lipca 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy. W uzasadnieniu powyższego wniosku strona podniosła, iż do uchybienia 30-dniowego terminu do wniesienia skargi na powyższą decyzję z dnia 16 lipca 2009r. nr [...] doszło wskutek wprowadzenia w błąd i udzielenia wnioskodawcy w nierzetelnej porady prawnej w dniu 28 lipca 2009r. w Kancelarii Prawnej Tr. i Partnerzy mieszczącej się w K. przy ul. S. 12, za którą to poradę uiścił on opłatę w wysokości 200 zł. W wyniku uzupełnienia braków formalnych powyższego wniosku K. O. w dniu 7 grudnia 2009r. złożył skargę na w/w decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W skardze podniósł, iż uchybienie terminu nastąpiło na skutek nieobiektywnej oceny dostarczonych dokumentów przez Kancelarię Prawną T.i i Partnerzy oraz Kancelarię Radcy Prawnego A. B., którzy stwierdzili, że jedynym rozwiązaniem w przypadku skarżącego jest złożenie do ZUS wniosku o układ ratalny, co w dniu 17 sierpnia 2009r. ten uczynił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a.). Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 §1 ustawy p.p.s.a.). Wniosek taki powinien odpowiadać warunkom formalnym przewidzianym w art. 46 ustawy p.p.s.a.. Wnosi się go do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 §1 ustawy p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie i uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 i 4 ustawy p.p.s.a.). Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze, 2005, str. 219). W świetle powyższych rozważań, zauważyć należy, iż wniosek K. O. spełnia wymogi formalne określone dla pisma strony w postępowaniu sądowym. Strona dokonała również czynności procesowej, której terminowi uchybiła poprzez złożenie skargi. Jak wynika z treści powołanego wyżej przepisu art. 87 §1 ustawy p.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy złożyć w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia skargi. Z treści rozpoznawanego wniosku nie wynika zaś jednoznacznie, z jaką datą ustała przyczyna, z powodu której skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi. Jeśli jednak nie można ustalić w sposób jednoznaczny, czy termin z art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a. został zachowany, Sąd winien wydać rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 5 czerwca 2008r., sygn. II OZ 571/08). Rozpoznając zatem przedmiotowy wniosek merytorycznie, Sąd doszedł do przekonania, iż K. O. nie uprawdopodobnił, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Analiza twierdzeń wniosku o przywrócenie terminu prowadzi zaś do wniosku, iż wnioskodawca nie dołożył należytej dbałości o terminowe dokonanie przedmiotowej czynności procesowej tj. złożenia skargi. O ile nie sposób zarzucić skarżącemu braku zainteresowania sprawą z uwagi na zasięgnięcie fachowej porady prawnej w kancelarii prawniczej, to jednak, przyjmując za stroną, że porada ta okazała się być nierzetelna, Sąd nie znalazł podstaw prawnych i faktycznych, by przywrócić uchybiony termin. Jak bowiem wynika z akt administracyjnych przesłanych przez ZUS i czemu skarżący nie zaprzecza, zaskarżona decyzja ZUS z dnia 16 lipca 2009r. nr [...] doręczona została stronie w dniu 22 lipca 2009r. Elementem tej decyzji jest zaś pouczenie jej adresata o sposobie i terminie wniesienia skargi na decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, z którym to pouczeniem strona mogła i powinna się zapoznać. Z tych przyczyn, mając na uwadze okoliczności sprawy, skarżący miał wiedzę i faktyczną możliwość (czemu nie przeczy) złożenia skargi w terminie. Nie poczynił on zatem wszelkich możliwych w tym wypadku starań, by zachować 30-dniowy termin do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję. Nie przedstawił również przekonywujących okoliczności, które mogłyby uprawdopodabniać, że nie ze swojej winy złożył skargę po terminie. Odnośnie zaś udzielenia wnioskodawcy niefachowej (jak stwierdził) porady prawnej, jednakże przed upływem terminu do wniesienia skargi, zdaniem Sądu, nie wynika z okoliczności niniejszej sprawy, by K. O. nie miał możliwości chociażby zasięgnięcia opinii prawnej u innego prawnika. W związku z powyższym, na podstawie powołanych przepisów prawa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.