I SA/Ke 552/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 29 października 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku pełnomocnika spadkobiercy skarżącego J. L.– A.L. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w sprawach ze skarg J.L. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r.: nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2007 r. z nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2007 r. nr [...]w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2007 r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach- na rzecz doradcy podatkowego P.Z. kwotę 6.150 (sześć tysięcy sto pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kwotę 1.150 (jeden tysiąc sto pięćdziesiąt ) złotych tytułem podatku od towarów i usług. Referendarz Wojewódzkiego Sądu administracyjnego postanowieniem z dnia 27 stycznia 2015 r. ustanowiła dla spadkobiercy skarżącego – A. L. na jej wniosek doradcę podatkowego. Na tej podstawie pismem z 25 lutego 2015 r. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła pełnomocnikiem A. L. doradcę podatkowego P. Z.. Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargi J. L. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...]; nr [...]; nr [...]; nr [...]; nr [...]; nr [...]; nr [...]; nr [...]; nr [...]w przedmiocie podatku o towarów i usług za miesiące styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj czerwiec, sierpień, wrzesień i listopad 2007 r. Sąd na wniosek doradcy podatkowego sporządził uzasadnienie wyroku. Pełnomocnik spadkobiercy skarżącego – A. L. złożył 13 sierpnia 2015 r. w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 24 czerwca 2015 r. Do opinii załączył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej A. L. z urzędu wraz z oświadczeniem, że ww. koszty nie zostały opłacone w całości lub w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "ustawa p.p.s.a.", doradca podatkowy wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 2 powołanego przepisu w uzasadnionych przypadkach, sąd może obniżyć wynagrodzenie, o którym mowa w § 1. Przepis art. 250 § 2 ustawy p.p.s.a. obowiązuje od 15 sierpnia 2015 r. i ma zastosowanie do przedmiotowej sprawy z uwagi na treść art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz.U. z 2015 r. poz.658). Przepisy, o których mowa powyżej, a które regulują zasady przyznawania wynagrodzenia dla doradcy podatkowego ustanowionego z urzędu, zostały wprowadzone rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31, poz. 153) - dalej jako "rozporządzenie". Zgodnie z § 3 ust 2 pkt 2 wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – wynosi 50% kwoty wynagrodzenia określonego w ust.1. Przechodząc do wyliczenia należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że sprawa rozpoznawana pod sygnaturą I SA/Ke 562/14 jest wynikiem połączenia do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia dziewięciu spraw ze skarg na następujące decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]nr [...]; nr [...]; nr [...]; nr [...]; nr [...]; nr [...]; nr [...]; nr [...]; nr [...]w przedmiocie podatku o towarów i usług za miesiące styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, sierpień, wrzesień i listopad 2007 r. W sytuacji gdy wyrokiem rozstrzygnięto sprawy połączone do wspólnego rozpoznania, doradcy podatkowemu należy się wynagrodzenie w każdej z łącznie rozpoznanych i rozstrzygniętych spraw (por. postanowienia NSA z 1 lutego 2011 r. sygn. akt I GZ 23/11, LEX nr 964665; z 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I GZ 532/13). Jest to związane z tym, że połączenie spraw zarówno na podstawie art. 111 § 1, jak i § 2 p.p.s.a., nie czyni z połączonych spraw jednej, nowej sprawy. Sprawy pozostają odrębnymi, także co do ich przedmiotu zaskarżenia. Samo zaś połączenie ma wyłącznie charakter techniczny, i nie prowadzi do traktowania połączonych spraw jako jednej sprawy (postanowienia NSA z dnia 18 czerwca 2009 r. I FZ 129/09, z dnia 17 września 2008 r. II GZ 2227/08, z dnia 9 września 2014 r. II FZ 1296/14). Przedmiotem zaskarżenia we wszystkich wskazanych wyżej sprawach była należność pieniężna. W związku z tym punktem wyjścia dla Sądu przyznającego wynagrodzenie dla doradcy podatkowego ustanowionego z urzędu były przepisy § 3 ust. 1 i ust 2 pkt 2 rozporządzenia. Sąd w oparciu o te przepisy ustalił podstawową należność przysługującą doradcy podatkowemu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 23 400 zł. Jednakże korzystając z możliwości przewidzianej w art. 250 § 2 ustawy p.p.s.a. obniżył wysokość tego standardowego wynagrodzenia z uwagi na następujące okoliczności. Przedmiotem opinii wniesionej przez pełnomocnika był wyrok WSA w Kielcach, którym rozstrzygnięto dziewięć zbliżonych pod względem stanu prawnego i faktycznego spraw. Nakład pracy pełnomocnika podczas sporządzania opinii był zatem nieporównywalnie mniejszy od tego, jaki pełnomocnik musiałby włożyć przy sporządzaniu opinii lub skargi kasacyjnej dla dziewięciu spraw o odmiennym charakterze. Dodatkowo podkreślenia wymaga fakt, że doradca podatkowy P.Z. reprezentował z wyboru, spadkodawcę A. L. – J. L. w postępowaniu administracyjnym, na mocy pełnomocnictwa udzielonego 7 kwietnia 2011 r. Udział w tym postępowaniu, niewątpliwie miał przełożenie na wiedzę pełnomocnika, co do istoty sprawy i podejmowanych czynności procesowych w jej toku. Wobec czego dla analizowanej sprawy bez znaczenia nie mogła pozostać okoliczność, że pełnomocnik działał za stronę we wszystkich połączonych sprawach także w postępowaniu administracyjnym. Powołane okoliczności, w przekonaniu Sądu wyczerpują przesłankę z art. 250 § 2 ustawy p.p.s.a o obniżeniu wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej z kwoty 23 400 zł do kwoty 5 000 zł., adekwatnej do nakładu pracy doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzaną na rzecz doradcy podatkowego sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a. w związku z § 3 ust. 1 i ust 2 pkt 2 rozporządzenia, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.