I SA/Ke 561/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. L. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi O.L.i A. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. postanawia: 1. zwolnić O.L.od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla O.L. doradcę podatkowego, którego wyznaczy Krajowa Rada Doradców Podatkowych. Postanowieniem z dnia 27 maja 2013 r. sygn. akt I SA/Ke 628/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę J. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. W dniu 19 sierpnia 2013 r. postanowieniem sygn. akt I SA/Ke 628/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zawiesił postępowanie z uwagi na śmierć strony postępowania – J. L., które zostało podjęte od dnia 6 października 2014 r. z udziałem następców prawnych skarżącego – A. L. i O. L. (postanowienie WSA w Kielcach z dnia 16 października 2014 r. sygn. akt I SA/ Ke 628/14). W dniu 3 grudnia 2014 r. O. L. złożyła sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego. Uzasadniając wniosek wskazała, że nie zna się na sprawach podatkowych prowadzonych przez Sąd, jedyne co wie to, że sprawy te dotyczą czasów kiedy jej ojciec prowadził działalność gospodarczą, miał jakieś problemy z Urzędem Skarbowym. Z tego co wyliczyła to Sąd wzywa ją łącznie do zapłaty kwoty 40 tys. Nie jest w stanie zapłacić takiej kwoty, obecnie uczy się, utrzymuje się z renty przyznanej po śmierci ojca w kwocie 1377 zł miesięcznie. Z informacji jakie posiada po ojcu nie został żaden majątek, a jedynie długi. Stosownie do art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "ustawa p.p.s.a.", z uwagi na nierzetelne wypełnienie złożonego wniosku pismem z dnia 12 grudnia 2014 r. wezwano O. L. w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma sądowego braków formalnych złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, tj. wypełnienie lub skreślenie wszystkich niezacieniowanych rubryk złożonego urzędowego formularza PPF– zgodnie z pouczeniem umieszczonym na stronie 4 urzędowego formularza PPF pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie O. L. przedłożyła uzupełniony wniosek formularz PPF, z którego dodatkowo wynika, że pozostaje sama w gospodarstwie domowym i posiada majątek w postaci garażu o pow. 21,4m². Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W świetle art. 246 § 3 ustawy p.p.s.a. adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W niniejszej sprawie O. L. ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie doradcy podatkowego. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę fakt, że skarżąca uczy się, otrzymuje świadczenie rentowe w wysokości 1377 zł oraz pomoc finansową od matki (oświadczenie matki z dnia 23 grudnia 2014 r. w aktach sprawy), zamieszkuje w mieszkaniu w K.. przy ul. P. 16B/27 należącym do jej matki (oświadczenie matki z dnia 23 grudnia 2014 r. w aktach sprawy), nie wykazuje zadłużeń oraz zobowiązań kredytowych, to jednak uiszczenie kosztów sądowych w sprawie niniejszej jest poza możliwościami finansowym skarżącej. W rozpatrywanej sprawie skarga jest odrzucona i przysługuje od niej wniesienie skargi kasacyjnej, zatem konieczne koszty sądowe stanowić może uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej, który stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w niniejszej sprawie winien wynieść kwotę 12 599,00 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności oraz etap postępowania sądowoadministracyjnego uznano, że rozpatrywany wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika zasługuje na uwzględnienie. Przy czym w odniesieniu do wniosku o ustanowienie doradcy podatkowego podkreślić należy, że ustanowienie pełnomocnika, na tym etapie postępowania, jest warunkiem skutecznego wniesienia i rozpoznania skargi kasacyjnej. W myśl bowiem przepisu art. 173 § 1 ustawy p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego. Stanowisko, że dla oceny udzielenia prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika ma znaczenie etap postępowania sądowo-administracyjnego potwierdził NSA w postanowieniu z dnia 19 maja 2011r. sygn. akt II GZ 245/11 (dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 244 § 1, art. 245 § 1 i § 2 oraz art. 246 § 1 i 3 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.