I SA/Ke 572/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu 8 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ż. i K. Ż. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi J. Ż. i K. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w sprawie określenia wysokości poniesionej straty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 30 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Ke 572/17 odrzucił skargę J. Ż. i K. Ż. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi, tj. nieuiszczenia wpisu i nieprzedłożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu K. Ż. (art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2017.1369 ze zm.) dalej "ustawa p.p.s.a."). Odpis postanowienia z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżących 19 grudnia 2017 r. W dniu 27 grudnia 2017 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżących wniósł wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi. W dniu 13 listopada 2017 r. (data stempla pocztowego) złożył pełnomocnictwo udzielone przez K. Ż. i uiścił wpis od skargi (postanowienie Sądu z 9 lutego 2018 r. w zakresie prawa pomocy). W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik wskazał, że przyczyna uchybienia terminu ustała 19 grudnia 2017 r., tj. w dniu doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi, kiedy to pełnomocnik pozyskał informację o uchybieniu terminu. Wnioskodawca twierdzi, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zostało mu doręczone. W dniu 6 listopada 2017 r. zostały doręczone podobne wezwania w powiązanych sprawach I SA/Ke 570/17 i I SA/Ke 571/17. Kolejnego dnia w placówce Poczty Polskiej w D. T. pełnomocnik dowiedział się, że wobec niepodjęcia, list 6 listopada 2011 r. został zwrócony do adresata. Pełnomocnik twierdzi jednak, że 6 listopada przesyłka ta nie została mu przedstawiona do odbioru. Pełnomocnik nie posiadał również stosownej awizacji zwróconej przesyłki. Jego zdaniem tym samym został wprowadzony w błąd przez pocztę. Z uwagi na powyższe strona nie ponosi winy za uchybienie terminu. Wnioskodawca ponadto wskazał, że z uwagi na okres świąteczno – noworoczny nie ma możliwość pozyskania z poczty polskiej stosownych dokumentów potwierdzających jego stanowisko. W związku z tym prosi o wstrzymanie rozpatrzenia wniosku do czasu pozyskania tych dokumentów. Zobowiązał się je pozyskać do 15 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 4 ustawy p.p.s.a.). W sprawie bezsporne jest, że pełnomocnik skarżących uchybił terminowi do złożenia pełnomocnictwa i uiszczenia wpisu od skargi oraz że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a. Pełnomocnik ponadto złożył pełnomocnictwo i uiścił wpis. W sprawie, nie budzi więc zastrzeżeń dopełnienie przez stronę wymogów formalnych wniosku, lecz okoliczność spełnienia merytorycznej przesłanki przywrócenia terminu, o jakiej mowa w art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a. Z treści powołanej regulacji wynika, że pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Wymaga przy tym podkreślenia, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Na równi z zawinieniem strony traktuje się przy tym zawinienie osób, którym zleciła ona prowadzenie swoich spraw. W sytuacji zatem, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, to na pełnomocniku spoczywa obowiązek dokonywania czynności procesowych w stosownych terminach, a zatem kryterium należytej staranności – w kontekście przesłanki braku winy, o której mowa w art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a. – należy badać w stosunku do tego pełnomocnika. W niniejszej sprawie pełnomocnik, wnioskując o przywrócenie terminu, powołał się na wadliwe doręczenie przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Twierdzi, że nie otrzymał stosownej awizacji. W ocenie Sądu twierdzenia pełnomocnika o nieprawidłowym doręczeniu ww. wezwania nie znajdują oparcia w aktach sprawy i są niewiarygodne. Istotne przy tym jest, że prawidłowość tego doręczenia stwierdził już Sąd w postanowieniu o odrzuceniu skargi z 30 listopada 2017 r. Zwrotne poświadczenie odbioru wezwania Sądu oraz koperta, w której znajdowała się ta przesyłka – dołączone do akt – zostały prawidłowo opisane przez listonosza, zawierają wszystkie niezbędne elementy określone w art. 73 ustawy p.p.s.a. Wymaga przy tym wyjaśnienia, że w orzecznictwie sądowo administracyjnym utrwalony jest pogląd, że wszelkie adnotacje poczty na zwróconej przesyłce, zamieszczone na kopercie lub na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, jeżeli zostały sporządzone w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, mają walor dokumentu urzędowego, korzystającego z domniemania prawdziwości (autentyczności) oraz domniemania zgodności z prawdą twierdzeń w nim zawartych (wiarygodności) (por. wyroki NSA: z 2 grudnia 2011 r., sygn. akt I FSK 123/11; z 8 grudnia 2011 r., sygn. akt I FSK 11/11; postanowienie NSA z 4 listopada 2010 r., sygn. akt I FZ 419/10 dostępne www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Domniemania te oznaczają, że dokument urzędowy nie podlega swobodnej ocenie dokonywanej przez sąd. Domniemanie to może być obalone, jednak podejmując taką próbę należy mieć na względzie, że na stronie spoczywa obowiązek przedstawienia wiarygodnych środków dowodowych. Za taki wiarygodny środek dowodowy nie może zostać uznane oświadczenie pełnomocnika złożone we wniosku o przywrócenie terminu. Pełnomocnik skarżących, pomimo deklaracji zawartych we wniosku o "pozyskaniu z Poczty Polskiej" stosownych dokumentów, nie przedłożył innych dokumentów, czy dowodów na uprawdopodobnienie okoliczności uchybienia w pracy poczty (listonosza). W świetle powyższego uznać należy, że okoliczności, podnoszone przez pełnomocnika skarżących we wniosku o przywrócenie terminu, nie mogą stanowić podstawy do jego uwzględnienia, ponieważ nie sposób uznać, aby działania poczty w doręczeniu przedmiotowej przesyłki były nieprawidłowe i jako takie stanowiły przeszkodę do wykonania wezwania. Mając na uwadze powołane okoliczności faktyczne i prawne sprawy, Sąd uznał, że nie wystąpiły przesłanki uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji, działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.