I SA/Ke 574/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu 4 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na upomnienie Wójta Gminy S.-K. z dnia [...] r. nr [...] postanawia odrzucić skargę. R. C. pismem z 4 października 2016 r. zatytułowanym jako "odwołanie" złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na upomnienie Wójta Gminy S.-K. z dnia [...] r. nr.[...] wzywające go do zapłaty zaległych należności z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami. Z treści skargi wynika, że skarżący nie zgadza się z wezwaniem do zapłaty, bowiem nie zostało mu udowodnione iż posiada jakiekolwiek odpady. Strona wniosła o uchylenie przedmiotowego upomnienia. Ustosunkowując się do wniesionej skargi, Wójt Gminy S.-K. stanął na stanowisku, że skarga jest niedopuszczalna a ewentualne środki zaskarżenia strona będzie mogła podnieść dopiero w toku postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) dalej "ustawa p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Mając na uwadze przedmiot zaskarżenia, na podstawie art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest upomnienie Wójta Gminy w S. – K. z dnia 28 września 2016 r. nr 228.2016 wystawione w oparciu o art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r. poz.599 ze zm.) i mające na celu ściągnięcie należności pieniężnych w trybie egzekucji administracyjnej. W tym miejscu podkreślić należy, że charakter prawny upomnienia sprowadza się jedynie do przypomnienia o obowiązku zapłaty wymienionych w nim należności, z jednoczesną informacją o zagrożeniu skierowania sprawy na drogę egzekucji administracyjnej. Nie jest zatem rozstrzygnięciem władczym o sytuacji prawnej zobowiązanego, lecz jedynie przypomina o konieczności wykonania obowiązków, które już istnieją bezpośrednio z mocy prawa. Dopiero niewykonanie obowiązku prowadzi do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, którego celem jest doprowadzenie do jego przymusowego wykonania, a konkretyzacja obowiązku następuje w tytule wykonawczym wszczynającym postępowanie egzekucyjne. Ochrona praw uczestników tego postępowania jest możliwa w drodze zaskarżenia na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 ustawy p.p.s.a. do sądu administracyjnego postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 61). Tymczasem upomnienie, jak już wskazano wyżej, poprzedza wszczęcie tego postępowania. W związku z tym stwierdzić należy, że upomnienie przedegzekucyjne nie odpowiada żadnemu z działań organów administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. Zaskarżone w niniejszej sprawie upomnienie nie daje zatem podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2010 r., sygn. akt II OSK 2392/10; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wr 942/12 oraz z dnia 23 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Wr 2443/14; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 90/13, wszystkie opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.