I SA/Ke 601/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia Artur Adamiec po rozpoznaniu 26 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. na zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 7 grudnia 2017 r. w sprawie I SA/Ke 601/17 postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie ze skargi M. N. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności ekologicznej na 2016 r. postanawia: 1. uchylić punkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 7 grudnia 2017 r. w sprawie I SA/Ke 601/17; 2. zasądzić od Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. na rzecz M. N. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. oddalić wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Wyrokiem z 7 grudnia 2017 r. w sprawie I SA/Ke 601/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w punkcie 2 orzeczenia zasądził od Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K.na rzecz skarżącego kwotę 400 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 29 grudnia 2017 r., organ wniósł zażalenie na to postanowienie. Zarzucił naruszenie art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na zasądzeniu stronie zwrotu kosztów w wysokości większej niż zostały przez nią poniesione. Wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i orzeczenie zwrotu kosztów postępowania na rzecz M. N. w wysokości 200 zł oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Organ wskazał, że w niniejszej sprawie zarządzono już zwrot skarżącemu nadpłaconego wpisu od skargi w kwocie 200 zł (zarządzenie z 27 października 2017 r.), z uwagi na to, że strona uiściła wpis w wysokości wyższej od należnej, tj. w kwocie 400 zł, podczas gdy obowiązana była do wpłaty 200 zł. W związku z powyższym koszty poniesione przez stronę postępowania wyniosły w niniejszej sprawie jedynie 200 zł i w takiej wysokości powinno nastąpić zasądzenie ich zwrotu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. W niniejszej sprawie rozpoznawane zażalenie organu na rozstrzygnięcie Sądu w zakresie kosztów sądowych jest oczywiście uzasadnione, dlatego Sąd skorzystał z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia. Stosownie do art. 200 ustawy p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W niniejszej sprawie, jak prawidłowo wykazał organ, kwota kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, poniesionych przez skarżącego dotyczy wpisu od skargi i wynosi 200 zł. Wprawdzie skarżący uiścił z tego tytułu kwotę 400 zł, to jednak nadpłata w kwocie 200 zł została mu zwrócona na podstawie zarządzenia przewodniczącego z 27 października 2017 r. W konsekwencji w pkt 2 wyroku z 7 grudnia 2017 r. zasądzenie przez Sąd kwoty zwrotu kosztów postępowania dla skarżącego od organu kwoty 400 zł było oczywiście nieuzasadnione. Kwota ta powinna bowiem wynosić 200 zł Brak jest natomiast podstaw prawnych by uwzględnić zawarty w zażaleniu wniosek o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego. Nie stanowi o tym powołany wyżej art. 200 ustawy p.p.s.a. Zgodnie zaś z treścią art. 209 ustawy p.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Przy czym art. 201 dotyczy zasądzenia zwrotu kosztów w razie umorzenia postępowania, a art. 203 i 204 ustawy p.p.s.a. regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Żadna więc z sytuacji wymienionych w art. 209 ustawy p.p.s.a. nie obejmuje sytuacji zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Również w świetle art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a. stanowiącego, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, brak jest odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania pomiędzy stronami, które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 lipca 2016 r. II GZ 721/16, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rezultacie, w innych przypadkach niż orzeczenie uwzględniające skargę (art. 200 ustawy p.p.s.a.) oraz orzeczenia, o których mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 ustawy p.p.s.a. sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania. Oznacza to, że nie istnieje podstawa prawna do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w orzeczeniu wydanym na podstawie art. 195 § 2 ustawy p.p.s.a. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 200 i art. 209 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.