I SA/Ke 647/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu 19 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2009 r. postanawia odrzucić skargę. K. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. nr [...]w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2009 r., zaskarżając ją w całości. Skarga nie została podpisana i nie podano w niej wartości przedmiotu sporu. W związku z tym skarżący został wezwany do uzupełnienia tych braków w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono prawidłowo 16 listopada 2015 r. W zakreślonym terminie skarżący złożył podpisaną skargę oraz pismo, w którym wskazał wartość przedmiotu sporu. Pismo to jednak nie zostało podpisane własnoręcznie przez stronę. W związku z tym skarżący został wezwany do podpisania pisma w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono prawidłowo 15 grudnia 2015 r. W zakreślonym terminie skarżący nie podpisał pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa. Stosownie do art. 215 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2012.270), zwanej dalej "ustawa p.p.s.a.", w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim zgodnie z art. 230 § 2 ustawy p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 231 ustawy p.p.s.a.). Bez znaczenia przy tym jest czy strona skarżąca nie zgadza się z zaskarżoną decyzją w całości czy w części (por. postanowienie NSA z 17 września 2015 r. sygn. akt I FSK 1286/15 – dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać jej podpis. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu podkreśla się przy tym, że podpis ten powinien być własnoręczny ("podpis strony"), a nie mechanicznie odtworzony (wyrok NSA z 10 listopada 2011 r., II FSK 1144/05, LEX nr 291823). Podpisem strony jest bowiem podpis w rozumieniu art. 78 K.c., który operuje pojęciem "własnoręcznego podpisu". Braki formalne pism strony, w tym skargi, skutkują, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej o ich uzupełnienie. W niniejszej sprawie skarżący wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci podania wartości przedmiotu zaskarżenia złożył pismo, podając żądane kwoty. Pismo to jednak, pomimo wezwania, nie zostało podpisane własnoręcznie przez skarżącego, w zakreślonym terminie, tj. do 22 grudnia 2015 r. W konsekwencji należało przyjąć, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.