I SA/Ke 659/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Mirosław Surma (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi E.-T. G. K., K. K. spółka jawna w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za maj 2009 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. nr [..] określającą E.-T.G.K., K.K. Sp. jawna w K. zobowiązanie w podatku akcyzowym za maj 2009 r. w kwocie 62 749 zł. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał m.in., że załączone do wykazu oświadczenia nabywców oleju grzewczego za maj 2009 r. nie zawierają elementów, o których mowa w art. 89 ust. 6 i 8 u.p.a. W toku postępowania ustalono ponadto, że miesięczne zestawienie oświadczeń odebranych od nabywców na okoliczność sprzedaży 39.465 litrów oleju grzewczego w maju 2009 r., które zostało złożone w obowiązującym terminie, posiada następujące nieprawidłowości: brak informacji na temat przeznaczenia wyrobów (art. 89 ust. 15 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym; Dz. U. z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej "u.p.a."), brak daty sporządzenia zestawienia (art. 89 ust. 15 pkt 1 lit. d), brak wskazania liczby urządzeń grzewczych (art. 89 ust. 15 pkt 1 lit. e), brak określenia miejsca gdzie te urządzenia się znajdują (art. 89 ust. 15 pkt 1 lit. f). W ocenie organu wykazane braki w zestawieniu miesięcznym oświadczeń i w oświadczeniach odebranych od nabywców nie uprawniały Spółki do sprzedaży 39 465 litrów oleju grzewczego po cenie zawierającej obniżoną – preferencyjną stawkę podatku akcyzowego stosownie do art. 89 ust. 16 u.p.a., co stanowiło podstawę do określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za maj 2009 r. W skardze na powyższą decyzję skarżąca żądając jej uchylenia i formułując m.in. zarzut naruszenia art. 89 ust. 16 u.p.a. wniosła o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia pytań prawnych sformułowanych do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej "TSUE") przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie sygn. akt I SA/Wr 562/14. W piśmie procesowym z dnia 15 maja 2015 r. strona podtrzymała złożony wniosek, akcentując, że już aktualnie część orzecznictwa wskazuje na sprzeczność art. 89 ust. 16 u.p.a. z prawem unijnym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 2 czerwca 2015 r. pełnomocnik Spółki podtrzymał wniosek o zawieszenie postępowania. Pełnomocnik organu pozostawił go uznaniu Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "ustawa p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 562/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: 1. czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, str 51 i nast. dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 u.p.a., która nakazuje zastosowanie stawki podatki akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 -15 u.p.a.? 2. czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe? czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w art. 89 ust. 16 u.p.a., polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.? Z treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. wynika, że zawieszenie postępowania z przyczyn określonych w tym przepisie ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, z tym, że rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. To, że w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, nie przesądza o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne jeżeli zagadnienie będące przedmiotem rozstrzygnięcia przez Trybunał, będzie miało wpływ na wynik sprawy zawieszanej. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Podnieść należy, że wpływ na wynik postępowania sądowego nie musi być rzeczywisty, może to być wpływ potencjalny. Dla zawieszenia postępowania nie jest konieczna identyczność (tożsamość) stanu faktycznego i stanu prawnego. Jakkolwiek przepis art. 89 ust. 16 w zw. z art. 89 ust. 14 u.p.a. był przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. P 24/12 nie stwierdził jego niezgodności z Konstytucją RP, to wskazać należy na zasadę pierwszeństwa prawa wspólnotowego, zgodnie z którą prawo krajowe może być stosowane jedynie w zakresie, w jakim nie jest sprzeczne z normami wspólnotowymi, polskie organy i sądy mają zaś obowiązek uwzględniania dorobku orzecznictwa TSUE (por. postanowienie NSA z 23 maja 2014 r. sygn. akt I FZ 138/14). Z uwagi na tożsamość przedstawionego w pytaniu prawnym zagadnienia i kwestii spornej między stronami odpowiedź TSUE, w ocenie Sądu, będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w K., na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.