I SA/Ke 680/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2018 r. sprawy ze skargi D. I. Sp. z o.o. w B. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] r.: - nr [...]w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia 1. stwierdza, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione – przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Ś.; 2. zasądza od Zarządu Województwa Ś. na rzecz D. I. Sp. z o.o. w B.kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zarząd Województwa Ś. (Zarząd, Instytucja Zarządzająca) skierował do D.I. Sp. z o.o. pismo [...] z [...] r. zawierające informację, że wniosek o dofinansowanie pn.: "Rozwój B. Kompleksu Turystycznego poprzez wykorzystanie jego potencjału endogenicznego i wprowadzenie na rynek szerokiej i kompleksowej oferty w zakresie usług o charakterze pobytowo-rekreacyjno-kulturowym pn. "B.zdrowo-aktywnie-kulturowo...!" nr [...] złożony w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014 - 2020, Działanie 7.2 . Rozwój potencjału endogenicznego jako element strategii terytorialnej dla określonych obszarów został odrzucony z powodu niespełnienia kryteriów merytorycznych dopuszczających ogólnych: Kryterium nr 3 Spójność dokumentacji projektowej oraz Kryterium nr 7 Potencjalna kwalifikowalność wydatków. Uzasadniając ocenę organ wskazał, że wszystkie kategorie wydatków dotyczące kosztów związanych z budową pensjonatu "Przystocze" wraz z wyposażeniem, budową budynku rekreacji wodnej, renowacją i zmianą sposobu użytkowania Młyna Chłopskiego, budową wypożyczalni rowerów wraz z wyposażeniem, zagospodarowaniem BKT pod aktywność rowerową, wieżą widokową z balonem zostały przedstawione w załączonym przez wnioskodawcę do dokumentacji aplikacyjnej w kosztorysie wskaźnikowym w ogólnej wartości. Z kolei, przedłożone w odpowiedzi na wystąpienie organu jako załącznik do pisma z 14 września 2017 r. dokumenty - kosztorys dotyczący budynku pensjonatu, budynku rekreacji wodnej wraz z zestawieniem kosztów ich wyposażenia oraz kosztorys robót remontowych budynku wystawienniczego nie potwierdzają, że załączone kalkulacje (kosztorysy) są racjonalne i rynkowe. Organ wskazał też na niespójność dokumentacji Kosztorys inwestorski - kalkulacja ceny jednostkowej dla inwestycji Roboty remontowe budynku wystawienniczego (data opracowania 24 marca 2017 r.). Jako inwestora wskazano Stowarzyszenie Delta, ul. Sandomierska 4, Ostrowiec Świętokrzyski, natomiast kosztorys został zatwierdzony przez innego inwestora, tj. Prezesa D.I. Sp. z o.o. Zdaniem organu budzi wątpliwości kogo dotyczy wskazana kalkulacja oraz, czy przyjęte założenia można uznać za wiarygodne. D.I. Sp. z o.o. złożyła protest do Zarządu, w którym nie zgodziła się z wynikiem oceny merytorycznej w zakresie kryteriów merytorycznych dopuszcających nr 3 - Spójność dokumentacji projektowej oraz nr 7 - Potencjalna kwalifikowalność wydatków. Odnosząc się do oceny w zakresie kryterium 3 zarzuciła, że została przeprowadzona w sposób pobieżny, nieprofesjonalny i nadinterpretujący zapisy kryterium. Podniosła, że ocena w tym kryterium nie dotyczy podmiotu zlecającego wykonanie kosztorysu i wnioskodawcy, a spójności zapisów pomiędzy poszczególnymi dokumentami aplikacyjnymi (co nie zostało zakwestionowane). Na wycenę zaplanowanego zakresu prac nie ma wpływu nazwa inwestora, a jedynie zakres tych prac i moment sporządzania kosztorysu. Kosztorys przygotowany został 24 marca 2017 r. przez osobę posiadającą wiedzę, uprawnienia i wieloletnie doświadczenie. Dawało to możliwość weryfikacji racjonalności kosztów oraz przyjętych założeń. Regulamin konkursu nie zawierał wymogu przygotowania kosztorysu dla inwestora będącego wnioskodawcą, co pozwalało na przedstawienie kosztorysu udostępnionego wnioskodawcy, który go zaakceptował, poprzez podpisanie. W zakresie Kryterium 7 spółka podniosła, że oceniający nie wskazali i nie wykazali braku kwalifikowalności wydatków zgodnie z obowiązującymi wytycznymi (co, jeśli miałoby miejsce powinno zostać wyrażone poprzez odwołanie się do konkretnych wydatków i braku ich kwalifikowalności zgodnie z konkretnymi zapisami ww. wytycznych) oraz braku zasadności konieczności ich poniesienia ze względu na założony zakres i cel projektu. Odnoszac się do stanowiska oceniajacych, że wnioskodawca w sposób nierzetelny przedstawił wycenę pokrycia dachów dachówką zakładkową ceramiczną oraz zastosował złą jednostkę miary i podstawę wyceny przy określeniu kosztów związanych z wykonaniem instalacji zarzuciła, że wnioskodawca nie został poproszony o szczegółowe wyjaśnienia i wskazanie metody przyjętych założeń (jak pisze oceniający w uzasadnieniu), a jedynie o dokumenty potwierdzające wskazane we wniosku o dofinansowanie koszty. Zarzuciła, że kosztorysy zostały przygotowane przez osobę posiadającą uprawnienia i wieloletnie doświadczenie w branży budowlanej. W dokumentacji konkursowej nie ma informacji, że kosztorysy wskaźnikowe winny być przygotowywane na podstwie wycen w Sekocenbudzie, oraz by do konkretnych pozycji kosztowych były z góry przypisane metody kalkulacji i jednostki miary. Podkreśliła, że wymagany dokument miał być i był kosztorysem wskaźnikowym, a szczegółowość, na którą powołują się oceniający, jest przypisana kosztorysom inwestorskim. Ponadto w dokumentacji konkursowej nie wskazano, że w kosztorysie podstawą wyceny nie może być kalkulacja własna, a jednostką miary komplet. Zdaniem spólki złożona dokumentacja aplikacyjna była w pełni spójna i kompletna, pozwalająca na dokonanie oceny projektu. Założone koszty są racjonalne, a dokumenty, które zostały dostarczone, w pełni to potwierdzają. Zdaniem spółki projekt spełnia wszystkie kryteria dopuszczające ogólne i powinien zostać oceniony. Zarząd Województwa Ś. w piśmie z 6 grudnia 2017 r. nr DPR.III-433.2.5.183.2017 poinformował spółkę, że z uwagi na fakt wyczerpania środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach Działania 7.2 "Rozwój potencjału endogenicznego jako element strategii terytorialnej dla określonych obszarów" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014-2020, Instytucja Zarządzająca RPOWŚ pozostawia przedmiotowy protest bez rozpatrzenia, działając zgodnie z zapisami art. 66 ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 z późn.zm.). Jednocześnie poinformował o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61 ustawy. Na powyższe rozstrzygnięcie spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Podtrzymała stanowisko wyrażone w proteście, że podczas oceny kryterium dostępu nr 3 i 7 doszło do naruszeń procedury, mających istotny wpływ na ostateczny wynik oceny projektu. Wyraziła pogląd, że w celu wyeliminowania rażących uchybień polegających na niezastosowaniu się przez osoby dokonujące oceny do Regulaminu konkursu (wręcz łamaniu zasad w nim wskazanych), a tym samym dokonania właściwej i zgodnej z Regulaminem oceny niezbędna jest ponowna ocena projektu polegająca na powtórnej weryfikacji projektu w zakresie kryterium dostępu nr 3 i 7 i zgłoszonych do nich zarzutów. Podniosła, że konkurs 7.2 jest konkursem 2 etapowym. Podpisanie przez Urząd Marszałkowski pre-umów nie oznacza, że konkurs się zakończył - bowiem może się zdarzyć tak, że któryś z Beneficjentów, którzy mieli podpisaną pre-umowę nie dostarczy na czas wymaganej dokumentacji (6 m-cy od momentu podpisania pre-umowy) lub na drugiej ocenie formalnej i merytorycznej dokonywanej na II etapie konkursu nie uzyska pozytywnej oceny i wówczas szansę na uzyskanie dotacji mają projekty z listy rezerwowej. Dla skarżacej istotnym jest zatem by jej projekt został oceniony merytorycznie i znalazł się jak najwyżej na liście rankingowej, i w takim przypadku mógł jeszcze uzyskać dofinasowanie. Zdaniem skarżącej ocena wniosku była prowadzona w taki sposób, by projekt nie mógł dostać dofinansowania, został pod byle pozorem wyeliminowany, co potwierdza fakt nierozpatrzenia protestu. W odpowiedzi na skargę Instytucja Zarządzająca wniosła o jej oddalenie. Wyjaśniła, że stanowisko prezentowane w informacji o zasadności pozostawienia protestu bez rozpatrzenia jest wynikiem podjętej przez Zarząd Województwa Ś. w dniu 1 grudnia 2017 r. uchwały nr 3293/17 w sprawie zmiany załącznika do Uchwały Nr 2009/16 Zarządu Województwa Ś. z dnia 24 listopada 2016 roku oraz zmiany Uchwały nr 3120/2017 Zarządu Województwa Ś. z dnia 20 października 2017 w sprawie rozstrzygnięcia konkursu, zwiększenie poziomu środków przeznaczonych do zakontraktowania w ramach konkursu i warunkowy wybór projektów zakwalifikowanych do wsparcia po I etapie dwuetapowego konkursu zamkniętego nr RPSW.07.02.00-IZ.00-26-078/16 dla Działania 7.2 "Rozwój potencjału endogenicznego jako element strategii terytorialnej dla określonych obszarów" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014 - 2020 (uchwała w załączniku). Powołując się na stanowisko judykatury wskazała, że kontrola sądowa w przypadku skargi na informację o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia ogranicza się jedynie do kontroli w tym właśnie zakresie, przedmiotem kontroli nie jest natomiast prawidłowość oceny projektu. Wobec powyższego argumentację podnoszoną przez skarżącego w tej materii należy uznać za niezasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U.2016.1066) Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. 2016.718 ze zm.), określanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 dalej "ustawa wdrożeniowa", które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 61 ust.1 ustawy wdrożeniowej, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Przedmiotem oceny jest informacja Instytucji Zarządzającej z 6 grudnia 2017 r. o pozostawieniu protestu złożonego przez D.I. Sp. z o.o. bez rozpatrzenia z uwagi na wyczerpanie środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach Działania 7.2."Rozwój potencjału endogenicznego jako element strategii terytorialnej dla określonych obszarów" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś.. Przywołany jako podstawa działania organu przepis art. 66 ust. 2 ustawy wdrożeniowej (w brzmieniu obowiązującym przed 1 września 2017 r.) stanowi, że w przypadku gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej wyczerpana zostanie kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania właściwa instytucja, do której wpłynął protest, pozostawia go bez rozpatrzenia, informując o tym na piśmie wnioskodawcę, pouczając jednocześnie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61. Wyjaśnić należy na wstępie, że stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 1475) do postępowań w zakresie wyboru projektów do dofinansowania prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, przy czym ustawą zmienianą w art. 1 jest ustawa wdrożeniowa. W art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Wymieniona tam zasada przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania każdej czynności związanej z oceną. Elementem postępowania konkursowego jest przewidziana w art. 53 ustawy wdrożeniowej możliwość wniesienia protestu rozpoznawanego zgodnie z regułami określonymi w art. 55-60 tej ustawy, z tym, że w przypadku określonym w art. 66 ust. 2 pkt. 1 ustawy wdrożeniowej - wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania, organ pozostawia protest bez rozpatrzenia. Z powyższego wynika, że zasady określone w art. 37 ust 1 ustawy wdrożeniowej obejmujące każdą fazę procedury konkursowej mają także zastosowanie w przypadku pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie determinuje sposób rozpoznania protestu. Pozostawiając protest bez rozpatrzenia, poza powołaniem się na wyczerpanie środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach Działania 7.2., organ nie wskazał na potwierdzenie tej okoliczności żadnych danych. W ocenie Sądu wydana na podstawie art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej informacja winna wykazywać, że środki na dofinansowanie projektu w ramach działania zostały w sposób wiążący rozdysponowane. Informacja powinna zawierać uzasadnienie faktu wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w danym konkursie (w szczególności wskazanie wielkości kwoty przeznaczonej oraz jej rozdysponowanie na poszczególne projekty, z powołaniem się na dokumenty finansowe), by skarżący i ewentualnie sąd administracyjny mieli możliwość weryfikacji twierdzeń organu. Uznanie za wystarczające konkluzji organu, że środki zostały wyczerpane, bez wykazania tej okoliczności czyniłoby sądową kontrolę legalności badanej informacji całkowicie iluzoryczną, pozostającą w sprzeczności z ustrojowymi kompetencjami sądu administracyjnego zaś normę prawną art. 66 ust. 2 pkt 1 in fine ustawy wdrożeniowej o możliwości w takiej sytuacji wniesienia skargi do sądu administracyjnego za zbędną. Brak wyjaśnienia w informacji okoliczności dotyczących wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinasowanie stanowi naruszenie art. 37 ust 1 ustawy wdrożeniowej w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie. Podkreślić należy, że dla oceny zasadności pozostawienia protestu bez rozpatrzenia istotne znaczenie ma rozumienie pojęcia "wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania". W orzecznictwie sądowym podnosi się, że pojęcie to oznacza faktyczne wyczerpanie środków, będące konsekwencją zawarcia umowy o dofinansowanie lub wydania decyzji o dofinansowaniu, które zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowią podstawę dofinansowania projektu. Samo umieszczenie projektu na liście, o której mowa w art. 46 ust. 4 ustawy nie oznacza, że projekt ten będzie realizowany i że środki przeznaczone na jego realizację zostały już wyczerpane. Jak wskazał NSA w wyroku z 5 grudnia 2017 r. sygn. akt II GSK 3577/17 dostępny orzeczenia.nsa.gov.pl), "użyte w art. 66 ust. 2 ustawy wdrożeniowej sformułowanie wyczerpanie w odniesieniu do środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów oznacza ich faktyczne zużycie, nie zaś jedynie potencjalną możliwość ich wydatkowania. Za takim rozumieniem wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów przemawia treść art. 52 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Przepis ten stanowi, że umowa o dofinansowanie projektu może zostać podpisana, a decyzja o dofinansowaniu projektu może zostać podjęta, jeżeli projekt spełnia wszystkie kryteria, na podstawie których został wybrany do dofinansowania. Rzeczywiste wyczerpanie środków musi zatem nastąpić w formie prawnej przewidzianej w art. 52 ust. 1 ustawy wdrożeniowej a nie w przypadku ich przekazania na poszczególne projekty. Umieszczenie projektu na liście projektów wybranych do dofinansowania nie stanowi wiążącego przyrzeczenia (zobowiązania) zawarcia umowy o dofinansowanie. Tylko wówczas można by przyjąć, że umieszczenie na liście jest równoznaczne z rozdysponowaniem kwoty przeznaczonej na dofinansowanie". To stanowisko znajduje również potwierdzenie w wyroku NSA z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt II GSK 3172/17 (dostępny orzeczenia.nsa.gov.pl). Organ, co wynika z odpowiedzi na skargę, zdaje się utożsamiać wyczerpanie środków z treści załączonej uchwały Zarządu Województwa Ś. podjętej 1 grudnia 2017 r., z której wynika zwiększenie poziomu środków przeznaczonych do zakontraktowania w ramach konkursu i warunkowy wybór projektów zakwalifikowanych do wsparcia po pierwszym etapie dwuetapowego konkursu zamkniętego. Należy zauważyć, że odpowiedź na skargę jest pismem procesowym i nie może zastępować informacji o sposobie rozpatrzenia protestu. Aktem zaskarżanym jest informacja o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, z niej wnioskodawca winien czerpać pełną, wszechstronną, umotywowaną wiedzę o swej sytuacji prawnej, bowiem stanowi ona przedmiot zaskarżenia, z nią strona polemizuje w skardze sądowoadministracyjnej i to ona podlega ocenie Sądu. Ponadto z uchwały nie wynikają dane potwierdzające, że środki na dofinansowanie projektu w ramach działania zostały w sposób wiążący, w rozumieniu przedstawionym wyżej, rozdysponowane. Sąd nie może poddać merytorycznej ocenie zarzutów skargi, w których skarżąca kwestionuje zasadność odrzucenia projektu z uwagi na wadliwą ocenę przez organ w zakresie spełnienia przez projekt kryterium dopuszczających ogólnych kryterium 3 – spójność dokumentacji projektowej i kryterium 7 - potencjalna kwalifikowalność wydatków. Zdaniem Sądu, kontrola sądowa w przypadku skargi na informację o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia ogranicza się jedynie do kontroli zbadania przesłanek pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Wynika to wprost z przepisu art. 61 ust. 8 pkt 1 lit b w zw. z art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1 lit b ustawy wdrożeniowej Sąd uwzględnia skargę, gdy pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, co wskazuje na ograniczony zakres rozpoznania w tym zakresie. W ponownie prowadzonym postępowaniu Instytucja Zarządzająca uwzględni ocenę prawną Sądu. Ustali i da wyraz w uzasadnieniu informacji, ze wskazaniem na określone dokumenty urzędowe, czy, w jakiej dacie oraz na skutek jakich zdarzeń doszło, w rozumieniu przedstawionym wyżej, do wyczerpania kwoty środków przeznaczonej na dofinansowanie działania. W przypadku ustalenia, że środki na dofinansowanie nie zostały w sposób wiążący rozdysponowane rozpozna protest. Z tych przyczyn na mocy art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. b ustawy Sąd orzekł, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazał sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję. Orzeczenie o kosztach uzasadnia przepis art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a. Na koszty postępowania w kwocie 697 zł złożyły się: uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 zł, koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł na podstawie § 14 ust. 1 pkt c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U 2015.1800) oraz opłata od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.