I SA/Ke 691/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi S. B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w zakresie podatku od towarów i usług oddala skargę. 1.1 W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia [...] nr [...], wydanej na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził, że stanowisko S. B. przedstawione we wniosku z dnia 8 maja 2014 r., uzupełnione pismem z dnia 16 lipca 2014 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia części budynku usługowo – mieszkalnego wraz z infrastrukturą techniczną jest nieprawidłowe. 1.2 W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W dniu 18 sierpnia 2010 r. wnioskodawca uzyskał decyzję udzielającą pozwolenia na budowę, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, budynku usługowo-mieszkalnego (usługi w zakresie banku; kategoria obiektu - I - dla części mieszkalnej i kategoria XVII - dla części usługowej) wraz z infrastrukturą techniczną. Po uzyskaniu decyzji rozpoczęto prace budowlane. Dnia 2 listopada 2011 r. zainteresowany uzyskał decyzję zmieniającą decyzję wydaną w 2010 r. W głównej mierze zmiana dotyczyła zmiany sposobu użytkowania lokalu biurowego na piętrze na lokal mieszkalny, zmiany sposobu użytkowania poddasza nieużytkowego na lokale mieszkalne. W dniu 23 listopada 2012 r. wnioskodawca uzyskał pozwolenie na użytkowanie budynku usługowo-mieszkalnego wraz z infrastrukturą techniczną. W trakcie ponoszenia inwestycji zadecydował, aby parter budynku był wykorzystywany w działalności opodatkowanej (własna działalność gospodarcza lub wynajem na cele użytkowe), a pierwsze piętro i przekształcone w część mieszkalną poddasze obejmą mieszkania na sprzedaż, w związku z tym w trakcie realizacji inwestycji dokonywał odliczenia podatku od towarów i usług od nabywanych materiałów budowlanych i usług w pełnej wysokości. Ostatecznie powierzchnia użytkowa budynku wyniosła 1.061,86 m, z tego parter stanowił 33,82% całej powierzchni użytkowej, a pierwsze piętro i poddasze 66,18% całkowitej powierzchni użytkowej. W związku z faktem, iż wystawione na sprzedaż mieszkania nie zostały sprzedane, a pojawiły się osoby chętne na wynajem, wnioskodawca podjął decyzję o ich wynajmie na cele mieszkaniowe. Lokale niemieszkalne i mieszkalne zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych. W grudniu 2012 r. podpisano umowy na wynajem mieszkań zlokalizowanych na pierwszym piętrze i poddaszu, natomiast na parterze zainteresowany rozpoczął prowadzenie sklepu spożywczego. Wynajmujący mieszkania oprócz czynszu za wynajem na cele mieszkaniowe (działalność zwolniona z podatku od towarów i usług) są obciążani kosztami sprzątania obiektów wspólnych, zużyciem energii cieplnej, elektrycznej, wody (działalność opodatkowana). W związku ze zmianą pierwotnego przeznaczenia mieszkań na pierwszym piętrze i poddaszu (z planowanej sprzedaży na wynajem na cele mieszkaniowe) wnioskodawca w deklaracji VAT-7 za styczeń 2013 r. dokonał korekty 1/10 odliczonego pierwotnie w trakcie realizacji inwestycji podatku od towarów i usług, przypadającego ostatecznie na działalność zwolnioną. Zainteresowany zastosował następujący sposób postępowania: naliczony podatek od towarów i usług przypadający na zakup w trakcie budowy infrastruktury służącej działalności opodatkowanej (obciążenia wynajmujących kosztami mediów) pozostał odliczony w całości. Z pozostałej kwoty naliczonego podatku od towarów i usług odliczonej w trakcie realizacji inwestycji w całości, wyodrębniono 66,18% podatku naliczonego (z zastosowaniem współczynnika udziału powierzchni użytkowej pierwszego piętra i poddasza w całości powierzchni użytkowej) jako niepodlegającego ostatecznie odliczeniu. 1/10 z tak obliczonej kwoty została skorygowana na minus w VAT naliczonym, w deklaracji VAT-7 za styczeń 2013 r. W trakcie 2013 r. część lokali wynajmowanych na cele mieszkaniowe (działalność zwolniona z VAT) zmieniło przeznaczenie na wynajem na cele użytkowe (działalność opodatkowana VAT). W związku z tym zmianie uległ obliczony pierwotnie wskaźnik udziału powierzchni użytkowej lokali wykorzystywanych do działalności zwolnionej z VAT do całości powierzchni użytkowej przedmiotowego budynku, co będzie miało wpływ na wysokość korekty w latach następnych. W uzupełnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, że jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Wartość początkowa całego budynku usługowo-mieszkalnego wraz z infrastrukturą techniczną, o którym mowa we wniosku, przekracza 15.000,00 zł. Wartość początkowa pierwszego piętra i poddasza, mieszczących się w przedmiotowym budynku usługowo-mieszkalnym, przekracza 15.000,00 zł. Budynek usługowo-mieszkalny wraz z infrastrukturą techniczną, zaliczony przez wnioskodawcę do środków trwałych, podlega amortyzacji i jest amortyzowany. 1.3 W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: czy zgodnie z art. 91 ust. 7a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), dalej: ustawy o VAT, w związku ze zmianą pierwotnego przeznaczenia mieszkań (z planowanej sprzedaży - na wynajem na cele mieszkaniowe) wnioskodawca prawidłowo w deklaracji VAT-7 za styczeń 2013 r. dokonał korekty 1/10 odliczonego pierwotnie w trakcie realizacji inwestycji podatku od towarów i usług, przypadającego ostatecznie na działalność zwolnioną? 1.4 Wnioskodawca wyraził stanowisko, że działając w oparciu o art. 91 ust. 7a ustawy o VAT, w związku ze zmianą pierwotnego przeznaczenia mieszkań (z planowanej sprzedaży - na wynajem na cele mieszkaniowe), prawidłowo w deklaracji VAT-7 za styczeń 2013 r. dokonał korekty 1/10 odliczonego pierwotnie w trakcie realizacji inwestycji podatku od towarów i usług, przypadającego ostatecznie na działalność zwolnioną. 1.5 Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. Powołał przepisy ustawy o VAT: art. 15 ust.1, art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust.1, art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1, art. 146 a pkt 1, art. 43 ust. 1 pkt 36 i podniósł, że ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości na cele mieszkalne. Zastosowanie zwolnienia jest uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy). W systemie podatku od towarów i usług obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego co oznacza, że podatnik w momencie nabycia towarów lub usług winien dokonać ich kwalifikacji do określonych rodzajów sprzedaży. Następnie organ powołał przepisy art. 86 ust. 1, art. 88 ust. 3a pkt 2 oraz art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a , art. 88 ust. 4 w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. oraz od dnia 1 stycznia 2014 r. Wynika z nich, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Zasada ta wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Prawo do odliczenia podatku może zostać zrealizowane w terminach określonych w art. 86 ust. 10-13 ustawy o VAT, z kolei zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do dokonania korekty zostały określone w art. 91 ustawy. Przytaczając treść tych przepisów organ podniósł, że w odniesieniu do zakupów towarów i usług związanych z budową budynku usługowo-mieszkalnego, w części dotyczącej pierwszego piętra i poddasza, które to wnioskodawca wynajął na cele mieszkaniowe, mamy do czynienia z sytuacją wskazaną w przepisie art. 91 ust. 7d ustawy o VAT, gdyż doszło do zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w związku ze zmianą przeznaczenia tych części budynku usługowo-mieszkalnego. W wyniku tej zmiany przeznaczenia, towary i usługi związane z wybudowaniem pierwszego piętra i poddasza, które nabyte zostały z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego i które nie zostały wykorzystane zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, po zmianie przeznaczenia zostały wykorzystane do wykonania czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego (czynności zwolnionych od podatku). W związku z powyższym, korekty podatku naliczonego, dotyczącego pierwszego piętra i poddasza, wynajętych na cele mieszkaniowe, zainteresowany powinien dokonać jednorazowo (w wysokości odpowiadającej kwocie odliczonego podatku naliczonego, związanego z budową tych części budynku) w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty odliczonego podatku należy dokonać w deklaracji za grudzień 2012 r., w którym wnioskodawca zawarł umowy najmu mieszkań zlokalizowanych na pierwszym piętrze i poddaszu. Zawarcie umów najmu należy bowiem rozumieć jako jednoznaczne podjęcie decyzji o zmianie przeznaczenia mieszkań. W momencie rozpoczęcia przez wnioskodawcę wynajmu mieszkań na cele mieszkaniowe, jest on zobowiązany - stosownie do art. 91 ust. 7d ustawy o VAT- do dokonania korekty uprzednio odliczonego w całości podatku naliczonego od zakupów związanych z budową budynku usługowo-mieszkalnego w części dotyczącej mieszkań przeznaczonych pod wynajem, zlokalizowanych na pierwszym piętrze i poddaszu w deklaracji podatkowej, składanej za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana przeznaczenia przedmiotowych mieszkań. Taka sytuacja oznacza, że zakupy związane z budową przedmiotowego budynku usługowo- mieszkalnego nie służą wyłącznie czynnościom opodatkowanym, lecz w części dotyczącej lokali przeznaczonych pod wynajem są przeznaczone do wykonywania czynności zwolnionych od podatku, a podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne w odniesieniu wyłącznie do czynności opodatkowanych. Zainteresowany - z uwagi na zmianę przeznaczenia części budynku (pierwszego piętra i poddasza) - zobowiązany jest wydzielić tę część podatku naliczonego, która związana jest z budową mieszkań przeznaczonych pod wynajem i o tę część skorygować rozliczenie podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. 1.6 Pismem złożonym w dniu 15 września 2014 r. S. B. na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniósł o usunięcie naruszenia prawa w wydanej interpretacji indywidualnej. Zarzucił organowi, że ten błędnie uznał, że w sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 91 ust. 7d ustawy o VAT, a nie art. 71 ust. 7a tej ustawy. 1.7 W odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, organ stwierdził brak podstawy do zmiany interpretacji przepisów prawa podatkowego. 2.1 Na powyższą interpretację S. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Podniósł zarzut taki jak w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, tj. błąd subsumcji polegający na niewłaściwym zastosowaniu przez organ przepisów ustawy o VAT poprzez wadliwe uznanie, że przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stan faktyczny odpowiada hipotezie normy prawnej zawartej w art. 91 ust. 7d ustawy o VAT, zamiast normie prawnej zawartej w art. 91 ust. 7a ustawy o VAT. Wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej. 2.2 W uzasadnieniu skargi S. B. wyjaśnił, że do czasu zakończenia budowy budynku i po oddaniu go do użytkowania i wprowadzeniu go do ewidencji środków trwałych, przysługiwało mu pełne prawo do obniżenia podatku należnego. Skarżący budował mieszkania na pierwszym piętrze i poddaszu budynku z zamiarem ich sprzedaży. Na skutek niezależnych od niego okoliczności musiał później dokonać częściowej zmiany jego przeznaczenia, co wiąże się z obowiązkiem korekty, o której mowa w art. 91 ust. 7 a ustawy o VAT na zasadach określonych w art. 91 ust. 2 tej ustawy zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3, a nie według zasady określonej w art. 91 ust. 7d ustawy. Przepis art. 91 ust.7d ustawy o VAT dotyczy przypadków innych niż wymienione w ust. 7a i 7b ustawy VAT. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z nieruchomością, która została wprowadzona do ewidencji środków trwałych, podlega amortyzacji, co umożliwia zaliczenie jej do przypadku wskazanego w art. 91 ust.7a ustawy VAT, w wyniku czego nie może być rozpatrywana jako przypadek do którego miałby zastosowanie art. 91 ust.7d ustawy VAT. Ustawodawca w ust. 7d art. 91 ustawy o VAT wskazał przypadek zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów innych niż wymienione w ust.7a i 7b ustawy VAT (tj. środków trwałych, które nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz nie podlegają amortyzacji), w szczególności towarów handlowych i surowców. Skarżący po wezwaniu organu potwierdził, że jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, że wartość początkowa całego budynku usługowo-mieszkalnego wraz z infrastrukturą techniczną przekracza 15.000,00 zł, że wartość początkowa pierwszego pietra i poddasza, mieszczących się w przedmiotowym budynku usługowo-mieszkalnym przekracza 15.000,00 zł oraz że budynek usługowo-mieszkalny wraz i infrastrukturą techniczną zaliczony jest do środków trwałych, podlega amortyzacji i jest amortyzowany. Pytania skierowane przez organ dotyczyły zagadnień zawartych w art. 91 ust. 7a ustawy o VAT i potwierdziły zasadność jego zastosowania przez skarżącego. Skarżący nie skorygował podatku od towarów handlowych, surowców ani innych niż wymienione w ust. 7a i 7b. ustawy o VAT, a dokonał korekty środków trwałych, które podlegają amortyzacji i których wartość początkowa przekroczyła 15.000,00 zł. Zostały więc spełnione przesłanki zawarte w art. 91 ust. 7a ustawy o VAT. 3.1 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnił, że oddane do użytkowania części budynku dotyczące pierwszego piętra i poddasza, które pierwotnie były przeznaczone na sprzedaż, nigdy nie były wykorzystywane do żadnej czynności opodatkowanej. Pierwszą czynnością, której faktycznie lokale posłużyły, były czynności zwolnione od podatku - najem mieszkań na cele mieszkaniowe. A zatem nie nastąpiła zmiana przeznaczenia wykorzystywanych przez skarżącego środków trwałych, lecz zmiana przeznaczenia towarów i usług nabywanych do wytworzenia tych środków trwałych. Wobec powyższego w przedmiotowej sprawie znalazł zastosowanie przepis art. 91 ust. 7d ustawy o VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: 4.1 Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem ( art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz.U.Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Przedmiotem kontroli zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 pkt 4a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.(t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. może być indywidualna interpretacja prawa podatkowego. Przeprowadzona kontrola wykazała, że skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona indywidualna interpretacja prawa podatkowego odpowiada prawu. 4.2 Na wstępie przypomnieć należy, zaskarżona interpretacja indywidualna wydana została w odpowiedzi na wniosek złożony przez S. B.. Oznacza to, że zgodnie z art. 14 b ustawy ord. pod. przedmiotowy zakres sprawy wyznacza wskazany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony w związku z nim problem prawny. 4.3 W stanie faktycznym sprawy skarżący wskazał, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej rozpoczął budowę budynku biurowo-mieszkalnego. Cześć budynku (parter) zamierzał przeznaczyć na własną działalność gospodarczą, zaś piętro i poddasze miały być przeznaczone na sprzedaż. W związku z powyższym przez cały czas trwania inwestycji dokonywał odliczeń podatku od towarów i usług od nabywanych materiałów budowlanych i usług w pełnej wysokości. W dniu 23 XI 2012 r. skarżący uzyskał pozwolenie na użytkowanie budynku. Po tej dacie wobec braku chętnych na zakup mieszkań ( działalność opodatkowana ), wpisał lokale położone na piętrze i poddaszu do ewidencji środków trwałych, a w grudniu je wynajął na cele mieszkaniowe (działalność zwolniona z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT). W związku z tym skarżący spytał, czy w sposób prawidłowy tj. w sposób opisany w art. 91 ust. 7a ustawy o VAT, dokonał korekty podatku VAT za miesiąc styczeń 2013r. W ocenie skarżącego dokonana przez niego korekta była prawidłowa albowiem nastąpiła zmiana przeznaczenia wybudowanych na piętrze i poddaszu lokali z planowanej sprzedaży (czynności opodatkowane), na wynajem na cele mieszkaniowe (czynności zwolnione od podatku). W ocenie Ministra Finansów stanowisko skarżącego było błędne gdyż wskazany stan faktyczny odpowiadał dyspozycji art. 91 ust 7d ustawy o VAT, wobec tego, że zmiana prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony tyczyła towarów i usług innych niż wymienionych w ust. 7a) i b) tego przepisu. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stanowisko zaprezentowane przez organ jest prawidłowe. 4. W art. 91 ust. 7 ustawy o VAT postanowiono, że w przypadku gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia ( w 100%), albo nie miał takiego prawa (0% odliczenia), a następnie zmieniło się to prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi, to przepisy ustępów 1- 6 art. 91 stosuje się odpowiednio. Z regulacji tej wynika zatem, że odnosi się ona do każdego towaru lub usługi oraz wartości niematerialnych i prawnych i ma zastosowanie w każdym przypadku, w którym podatnik w momencie nabycia towaru (usługi) wykorzystywał go w całości do czynności opodatkowanych lub w całości do czynności zwolnionych od podatku, po czym towary te zacznie – w pierwszym wypadku – wykorzystywać również do czynności niedających prawa do odliczenia podatku lub – w drugim przypadku – również do czynności opodatkowanych. Z kolei w ust. 7a art. 91 wskazano, że jeżeli zmieniło się przeznaczenie dobra inwestycyjnego (...) o wartości początkowej wyższej niż 15.000 zł – w ciągu 5 kolejnych lat , licząc od roku oddania ich do użytkowania (...), należy dokonać korekty podatku naliczonego wynikającego z ich nabycia lub wytworzenia. Taka konstrukcja przepisów oznacza, że aby ust. 7a tego przepisu miał zastosowanie, podatnik musi, w przypadku gdy miał lub nie prawo do odliczenia, wykonywać je w momencie zakupu lub w trakcie wytworzenia środka trwałego. 5. Przechodząc na grunt podanego we wniosku stanu faktycznego, wskazać trzeba, że podatnik lokale przeznaczone pierwotnie na sprzedaż, wpisał do ewidencji środków trwałych, po ich wybudowaniu wobec braku możliwości ich sprzedaży. Oznacza to, że obniżeń podatku należnego o kwotę podatku naliczonego dokonywał w związku z towarami nabytymi z zamiarem wykorzystania do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do odliczenia ( sprzedaż wybudowanych lokali), co wyczerpuje dyspozycję art. 91 ust. 7d ustawy o VAT. Z artykułu tego wynika bowiem, że w przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7 b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego (...), i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła zmiana. Innymi słowy podatnik dokonywał odliczeń od zakupów mających służyć czynnościom opodatkowanym sprzedaży wybudowanych lokali, a nie wytworzeniu środka trwałego. Powyższe zakupy dokonywane były zatem z zamiarem wykorzystania do czynności opodatkowanych ale niewykorzystanych z takim zamiarem do dnia zmiany prawa. Pierwszą czynnością, której wybudowane lokale posłużyły były czynności zwolnione tj. najem lokali na cele mieszkaniowe. Oznacza to, że nie nastąpiła zmiana przeznaczenia wykorzystywanych przez podatnika środków trwałych, czego tyczy dyspozycja art. 91 ust. 7a ustawy o VAT. 6. Skoro zatem w stan faktyczny sprawy wyczerpuje dyspozycję art. 91 ust. 7d cytowanej ustawy to zaskarżona interpretacja indywidualna odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił.