I SA/Ke 702/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. w O. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2009 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie. Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego K. z dnia [...] r. nr [...] określającą "T." sp. z o.o. z siedzibą w O. – K. ("Spółka") zobowiązanie w podatku akcyzowym za [...] r. w kwocie [...] zł. Uzasadniając rozstrzygnięcia organ wskazał, że Spółka przesłała do Urzędu Celnego w K. zbiorcze zestawienie sprzedanego oleju opałowego wraz z kopiami oświadczeń o przeznaczeniu oleju opałowego do celów grzewczych za grudzień 2009 r. Organ wyjaśnił, że sprzedawca oleju opałowego celem zachowania warunków uprawniających do zastosowania obniżonej stawki akcyzy jest obowiązany do uzyskania od nabywcy oświadczenia, któro powinno zawierać elementy wskazane w art. 89 ust. 6 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U.2009.3.11 ze zm.; dalej "u.p.a."). Z kolei miesięczne zestawienie oświadczeń powinno zawierać dane określone w art. 89 ust. 15 pkt 1 u.p.a. Prawidłowe pod kątem formalnym i materialnym złożone w terminie miesięczne zestawienie oświadczeń umożliwia sprzedawcy skorzystanie z preferencyjnej stawki podatku akcyzowego. Zgodnie z art. 89 ust. 16 u.p.a. w przypadku niespełnienia warunków określonych w ust. 5-15 stosuje się stawkę akcyzy z ust. 4 pkt 1. Organ stwierdził, że oświadczenia zostały sporządzone nieprawidłowo bowiem nie zawierają wszystkich wymaganych przepisami danych. Ponadto zestawienie nabywców oleju opałowego, choć złożone w terminie wynikającym z art. 89 ust. 14 u.p.a., to nie zawiera daty i miejsca ich sporządzenia oraz czytelnego podpisu osoby sporządzającej zestawienie, przez co został naruszony art. 89 ust. 15 pkt 1 lit. d u.p.a. Uchybienie to spowodowało, że nie można skorzystać z preferencyjnego opodatkowania. W skardze na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego oraz umorzenie w całości postępowania w sprawie. Zarzuciła naruszenie: 1. art. 89 ust 16 u.p.a. poprzez błędną interpretację art. 89 ust. 15 i art. 89 ust. 16 u.p.a. i przyjęcie, że złożenie zestawienia oświadczeń zawierających braki nie wpływające na możliwość weryfikacji faktycznego zużycia paliwa na cele opałowe, wskazanym w ustawie o podatku akcyzowym skutkuje zastosowaniem wyższej stawki w podatku akcyzowym, mimo że nie istnieje przepis, który przewidywałby możliwość zmiany wysokości zobowiązania podatkowego po dacie powstania obowiązku podatkowego, tj. dacie dokonania sprzedaży oleju opałowego; 2. art. 2 ust. 3, art. 21 ust. 1 i ust. 4 w zw. z art. 5 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. UE L. 03.283.51 ze zm.) poprzez błąd w wykładni prawnej i przyjęcie, że zastosowanie stawki podatku akcyzowego określonej w art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a. w przypadku spełnienia wszystkich warunków przy sprzedaży oleju opałowego, uprawniających do zastosowania stawki obniżonej, nie pozostaje w opozycji do uregulowań zawartych w ww. przepisach wspólnotowych; 3. art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez wadliwą interpretację zasady praworządności wynikającą z pominięcia jej materialnego aspektu, w szczególności poprzez niepodjęcie działań mających na celu zbadanie zgodności art. 89 ust. 16 u.p.a. z innymi aktami prawnych będącymi wyżej w hierarchii prawa m.in. z Dyrektywą; 4. art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez niedopełnienie przez organy obowiązku podjęcia wszystkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wyjaśnienia sprawy, w szczególności poprzez nieuwzględnienie dowodów w postaci zestawień oświadczeń złożonych przez skarżącą oraz art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niedopełnienie przez organ zebrania w sposób wyczerpujący materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 562/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej "TSUE") pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: 1. czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, str. 51 i nast. dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 u.p.a., która nakazuje zastosowanie stawki podatki akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 -15 u.p.a.? 2. czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe? czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w art. 89 ust. 16 u.p.a., polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.? Z treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że zawieszenie postępowania z przyczyn określonych w tym przepisie ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, z tym, że rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. To, że w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, nie przesądza o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne jeżeli zagadnienie będące przedmiotem rozstrzygnięcia przez Trybunał, będzie miało wpływ na wynik sprawy zawieszanej. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Podnieść należy, że wpływ na wynik postępowania sądowego nie musi być rzeczywisty, może to być wpływ potencjalny. Dla zawieszenia postępowania nie jest konieczna identyczność (tożsamość) stanu faktycznego i stanu prawnego. Jakkolwiek przepis art. 89 ust. 16 w zw. z art. 89 ust. 14 u.p.a. był przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. P 24/12 nie stwierdził jego niezgodności z Konstytucją RP, to wskazać należy na zasadę pierwszeństwa prawa wspólnotowego, zgodnie z którą prawo krajowe może być stosowane jedynie w zakresie, w jakim nie jest sprzeczne z normami wspólnotowymi, polskie organy i sądy mają zaś obowiązek uwzględniania dorobku orzecznictwa TSUE (por. postanowienie NSA z 23 maja 2014 r. sygn. akt I FZ 138/14). Z uwagi na tożsamość przedstawionego w nim zagadnienia i kwestii spornej między stronami odpowiedź Trybunału na przytoczone wyżej pytanie prejudycjalne w ocenie Sądu będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.