I SA/Ke 732/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Sędzia WSA Andrzej Jagiełło, Protokolant Sekretarz sądowy Emilia Kundera, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 lipca 2006 r. sprawy ze skargi G. i T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2004 r. skargę oddala I SA/Ke732/05 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania G. i T. K. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...] nr ewidencyjny [...] zmieniającej decyzję z dnia [...] w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za 2004 r, przez obniżenie tego podatku z kwoty [...] zł, do kwoty [...] zł, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach decyzji organ podał, że decyzją z dnia [...] organ podatkowy pierwszej instancji ustalił G. i T. K. podatek od nieruchomości na 2004 r. w kwocie [...] zl., stosując stawkę podatkową dla gruntów i budynków związanych z działalnością gospodarczą. Wobec powiadomienia przez Starostwo Powiatowe o zmianach w stanie posiadania, polegających na przeniesieniu prawa wieczystego użytkowania gruntów i budynków z dniem 4 lutego 2004 r. na rzecz "A." S.C. K.P., K.G., G. A., G. K., organ działając na podstawie art. 254 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj Dz.U. z 2005 Nr8 poz.60 ze zm.) zmienił swoją decyzję z dnia [...] obniżając podatek do kwoty [...] zł, należnej za miesiące styczeń i luty 2004 r. Organ odwoławczy powołując się na przepis art. 21 i 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r.- Prawo geodezyjne i kartograficzne( Dz. U. z 2000 r., Nr100, poz. 1086 ze zm.) oraz przepis art. 6 ust.4 i 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. -o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9 poz.84 ze zm.) wskazał, że podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, że obowiązek podatkowy wygasa z upływem miesiąca, w którym ustały okoliczności uzasadniające ten obowiązek, przy czym jeżeli obowiązek podatkowy wygasł w ciągu roku, podatek za ten rok ustala się proporcjonalnie do liczby miesięcy, w którym obowiązek istniał. Zatem, skoro z ewidencji gruntów i budynków wynika, że od dnia 4 lutego 2004 r. prawo użytkowania wieczystego nie przysługuje małż. K. obowiązek podatkowy wygasł z upływem miesiąca lutego 2004 r. Odnosząc się do podnoszonej okoliczności utraty możliwości zarobkowych, zdolności płatniczej organ podniósł, że okoliczności te mogą być podstawą ubiegania się o ulgę w spłacie podatku. Wnosząc skargę na powyższą decyzję G. i T. małż K. zarzucili, że zgodnie z przepisem art. 112 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe związane z działalnością gospodarczą ponosi nabywca. Podniósł, że "A." S.C. stała się faktycznym nabywcą nieruchomości w dniu 2 września 2003 r. zaś w dniu 4 lutego 2004 r. nastąpiło tylko przysądzenie własności. Pismem z dnia 14 czerwca 2006 r. skarżący, uzupełniając skargę, zgłosił dodatkowe zarzuty dotyczące postępowania egzekucyjnego. W ocenie skarżącego postępowanie było dotknięte wadą, cena nabycia została uiszczona przez nabywców z przekroczeniem terminu określonego w art. 967 k.p.c., tj. po upływie około pięciu miesięcy od dnia przybicia. Podniósł, że z chwilą przysądzenia własności nabywcy zabronili mu wstępu na nieruchomość. Okoliczności powyższe świadczą, że celem nabywcy było podstępne przejęcie nieruchomości. Potwierdzeniem jest fakt, że nabywcy nie zgłosili nabycia nieruchomości żadnym organom, co spowodowało obciążenie skarżących podatkiem od nieruchomości za 2005 r. Wniósł o zwolnienie go z obowiązku zapłaty ponieważ w 2004 r. nie był formalnie właścicielem nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Ocenie sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych, w tym przypadku decyzji, zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się do zbadania, czy organy w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Przepis art. 3 ustawy -o podatkach i opłatach lokalnych określa podmioty, na których ciąży obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości. Są to osoby fizyczne , osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, którym służy tytuł prawny do korzystania z nieruchomości określony w ust. 1 pkt.1-4 tego artykułu, jak również będący posiadaczami bez tytułu prawnego. Art. 3 ust.1 pkt. 3 powołanej ustawy jako podatników podatku od nieruchomości wymienia użytkowników wieczystych gruntów. Stosownie do przepisu art. 21 ustawy -Prawo geodezyjne i kartograficzne podstawą wymiaru podatków są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja gruntów ma walor dokumentu urzędowego i dane w niej zawarte są dla organów podatkowych urzędowym źródłem informacji o osobie właściciela, posiadacza samoistnego jak i nieruchomości. Obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości wygasa z upływem miesiąca , w którym ustały okoliczności uzasadniające ten obowiązek, z tym, że w przypadku powstania lub wygaśnięcia obowiązku w ciągu roku, podatek za ten rok ustala się proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których obowiązek istniał ( art.6 ust 4 i 5 powołanej ustawy). Uwzględniając wskazany stan prawny należy stwierdzić, że organy podatkowe nie naruszyły prawa. Podstawą zmiany decyzji przez organ podatkowy pierwszej instancji była zmiana dokonana w ewidencji gruntów i budynków wynikająca z orzeczenia sądu z dnia 4 lutego 2004 r. wydanego w sprawie I CO 724/02. W związku z przysądzeniem prawa wieczystego użytkowania nieruchomości na rzecz spółki cywilnej A. P. K., G. K., A. G., K. G. nastąpiła zmiana użytkowników wieczystych, skarżący utracili tytuł prawny do gruntu, a tym samym przymiot podatnika w podatku od nieruchomości. Na marginesie należy podnieść, że przeniesienie prawa własności zgodnie z art. 999 k p c następuje nie z dniem wydania postanowienia o przysądzeniu własności, lecz z datą jego uprawomocnienia. Przyjęta przez organy w decyzji, jako data przeniesienia prawa wieczystego użytkowania, data wydania postanowienia o przysądzeniu własności jest korzystna dla podatników, bowiem ustala wcześniejsze wygaśnięcie obowiązku podatkowego. Z powyższych względów twierdzenie skarżącego, że w miesiącu styczniu i lutym 2004 r. nie przysługiwał mu tytuł do nieruchomości nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym. Konsekwencją przeniesienie prawa wieczystego użytkowania było wygaśnięcie obowiązku podatkowego z końcem miesiąca w którym zmiana nastąpiła. Zachodziła zatem zmiana okoliczności faktycznych mających wpływ na ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego, stanowiąca podstawę do zmiany przez organ pierwszej instancji decyzji ustalającej podatek od nieruchomości za cały 2004 rok i ustalenie podatku proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których obowiązek podatkowy istniał. Za niezasadne należy uznać zarzuty dotyczące postępowania egzekucyjnego, w szczególności, których przedmiotem jest naruszenie art. 967 k p c przez przekroczenie przez nabywców terminu do uiszczenia ceny nabycia. Zarzuty te mogły być podnoszone w postępowaniu egzekucyjnym i być przedmiotem badania sądu powszechnego, nie zaś postępowania sądowo-administracyjnego, którego przedmiotem jest, jak wskazano wyżej, ocena legalności aktów prawa administracyjnego. Powoływane w skardze oraz piśmie z dnia 14 czerwca 2006 r. zatytułowanym "wyjaśnienie" przepisy art. 112 oraz art. 114 Ordynacji podatkowej dotyczą odpowiedzialności podatkowej osób trzecich za zaległości podatkowe podatnika. Nie mają zatem zastosowania w postępowaniu, którego przedmiotem jest ustalenie zobowiązania podatkowego. Nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia podnoszona przez skarżącego okoliczność, iż nabywcy nie powiadomili odpowiednich organów o fakcie nabycia przez nich nieruchomości. Przedmiotowa decyzja, jak wskazano wyżej, wydana w konsekwencji zmiany wprowadzonej w ewidencji gruntów i budynków w dniu 22 czerwca 2005 r. uwzględnia fakt, że zmiana wieczystych użytkowników nastąpiła w lutym 2004 r. Z powyższych względów uznając, że organy podatkowe wydając zaskarżoną decyzję nie naruszyły przepisów prawa materialnego i procesowego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz 1270 ze zm. ) skargę oddalił.