I SA/Ke 817/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od marca do grudnia 2008 r. postanawia: oddalić wniosek. R. R.wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od marca do grudnia 2008 r. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał, że suma podlegającą wpłacie do organu podatkowego wraz z odsetkami stanowi kwotę 167 033,00 zł, którą nie dysponuje. Ponadto wyjaśnił, że obecnie pomimo zarejestrowanej działalności gospodarczej nie prowadzi jej i utrzymuje się jedynie z gospodarstwa rolnego. Jednocześnie sprawuje stałą opiekę nad schorowanym ojcem. Wnioskodawca podkreślił, że spłata zaległości podatkowej mogłoby się odbyć jedynie w drodze postępowania egzekucyjnego co pozbawi go wszelkiego źródła utrzymania. W uznaniu skarżącego, biorąc pod uwagę nakład środków jak również czas trwania ewentualnych postępowań mających na celu usunięcie skutków zaistniałej sytuacji, wykonanie przedmiotowej decyzji może doprowadzić do nieodwracalnych następstw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te strona powinna we wniosku wykazać. Nie jest w tym zakresie wystarczające powoływanie się na przesłanki z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. bez poparcia twierdzeń strony konkretnymi faktami (zob. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012r. sygn. akt II FZ 314/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazane wyżej pojęcia nieostre, tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają bowiem skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy (zob. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009r., II FZ 39/09, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna przekonać Sąd o tym, że wykonanie tego aktu lub czynności, bez wątpienia, zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania dla niej trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu argumentacja przedstawiona w rozpoznawanym wniosku nie spełnia powyższych wymagań. Strona powołała się na ogólnie sformułowaną przesłankę spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, która w jej opinii ma uzasadniać uwzględnienie przedmiotowego wniosku. Nie wykazała natomiast okoliczności uprawdopodabniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Wprawdzie skarżący wskazał, że utrzymuje się tylko z gospodarstwa rolnego oraz, że ewentualne postępowanie egzekucyjne pozbawi go jedynego źródła utrzymania, to jednak informacja taka jest zbyt ogólna. Wnioskodawca nie określił wysokości dochodów, możliwości finansowych czy też posiadanych aktywów czy stanu rachunków bankowych. Podobnie nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie twierdzeń dotyczących choroby ojca i konieczności sprawowania nad nim stałej opieki. W związku z tym nie można stwierdzić, że nie wstrzymanie wykonania decyzji doprowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący powołał się na wysokość określonego decyzją zobowiązania wraz z odsetkami jako na tę okoliczność, że egzekucja administracyjna tej kwoty może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Rozpatrując powyższe twierdzenie pod względem możliwości uznania go za uzasadniające przyznanie skarżącemu ochrony tymczasowej wskazać należy, że nie ulega wątpliwości, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Rodzaj obowiązku objętego tą decyzją nie wywołuje jednak stanu, który byłby nieodwracalny, gdyż odnosi się do świadczenia pieniężnego, z natury rzeczy przecież odwracalnego. Dodać przy tym należy, że w sytuacji uwzględnienia skargi istnieje możliwość zwrotu nadpłaconych kwot. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowo administracyjnym. Strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna przekonać Sąd o tym, że wykonanie tego aktu lub czynności, bez wątpienia, zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania dla niej trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie ogólna argumentacja zawarta we wniosku nie doprowadziła Sądu do takiego przekonania. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.