II SA/Ke 1/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. D. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi H. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z 19 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Ke 1/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę H. D. na decyzję Wojewody z dnia 6 listopada 2013 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości. W dniu 18 kwietnia 2014 r. H. D., reprezentowana przez radcę prawnego Z. T., złożyła skargę kasacyjną od ww. wyroku. Zarządzeniami z 24 kwietnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych tej skargi poprzez złożenie 1 egzemplarza jej odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz pełnomocnictwa do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Postanowieniem z 19 maja 2014 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną podnosząc, że ww. wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 kwietnia 2014 r. W wyznaczonym terminie uiszczono wpis sądowy oraz złożono pełnomocnictwo, jednakże nie nadesłano żądanego odpisu skargi kasacyjnej. Pismem z 28 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej oraz złożył żądany odpis tej skargi. Podniósł, że w dniu otrzymania wezwania do uzupełnienia braku poddany został premedykalnej terapii narządu wzroku, niezbędnej dla przygotowania obu gałek ocznych celem diagnozy wyboru operacji oka lewego lub prawego, na wyznaczony termin 14-16 maja 2014 r. Wskazał, że aktualnie jest po zabiegu, nakazano mu ograniczenie pracy i poruszania się. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Oznacza to, iż strona nie jest zobowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy, wystarczy bowiem, że uprawdopodobni tę okoliczność. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). W niniejszej sprawie brak winy w uchybieniu terminu do uzupełniania braków skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącej – r. pr. Z. T. - upatruje w tym, że w dniu otrzymania wezwania został poddany terapii narządu wzroku przygotowującej do operacji wyznaczonej na dni 14-16 maja 2014 r. Powyższe nie może jednak stanowić okoliczności nadzwyczajnej, uzasadniającej przywrócenie terminu. W ocenie Sądu nie można bowiem uznać, że uprawdopodobniono brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a tym samym dochowanie należytej staranności. Przede wszystkim zauważyć należy, że pełnomocnik skarżącej nie wykazał jakie przeszkody do wykonania wezwania Sądu w zakresie złożenia jednego odpisu skargi kasacyjnej powodowała opisana wyżej terapia i jaki okres obejmowała. Do wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącej dołączył kartę informacyjną leczenia szpitalnego, jednakże obejmuje ona pobyt w szpitalu w dniach 14 maja – 16 maja 2014 r. celem wykonania operacji zaćmy oka prawego. Złożone "uwagi dla pacjentów po operacji usunięcia zaćmy" wskazują na ograniczenia i zakazy, lecz dopiero po wykonaniu ww. zabiegu. Tymczasem wezwanie do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej zostało doręczone r. pr. Z. T. w dniu 29 kwietnia 2014 r., a więc termin do uzupełnienia braków obejmował okres od tego dnia do 6 maja 2014 r. tj. przed rozpoczęciem pobytu w szpitalu. Zwrócić należy również uwagę na to, iż "terapia narządu wzroku" nie stała na przeszkodzie temu, aby w zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej skutecznie uzupełnił pozostałe braki skargi kasacyjnej tj. złożył pełnomocnictwo do jej sporządzenia i wniesienia oraz uiścił wpis od skargi. Podkreślić trzeba, że z utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika, iż sam fakt choroby nie świadczy jeszcze o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę terminu (por. postanowienie NSA z 24 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 858/11, wyrok NSA z dnia 1 marca 1999 r. sygn. akt II SA 45/99 LEX nr 46785, postanowienie NSA z dnia 6 listopada 2007 r. sygn. akt II OZ 1070/07, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Choroba może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu, ale tylko wówczas, gdy rzeczywiście uniemożliwia podjęcie czynności procesowej. Ciężar wykazania powyższego spoczywa na stronie. Biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o interesy własne bądź mocodawcy, uznać należy, iż pełnomocnik skarżącej radca prawny Z. T. nie uprawdopodobnił, by do uchybienia terminu do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej doszło bez jego winy. W szczególności nie wykazał, że w terminie zakreślonym do uzupełniania braków, jego stan zdrowia był na tyle ciężki, a przebyta terapia na tyle uciążliwa i czasochłonna, że wyłączały możliwość podejmowania czynności procesowych związanych z udziałem w postępowaniu sądowym. Samo zaś oświadczenie w tym zakresie nie jest wystarczające do uznania wystąpienia przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu. Mając to wszystko na uwadze i nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.