II SA/Ke 1002/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 września 2013 r. znak: [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 września 2013 r. znak: [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty. W dniu 5 maja 2013 r. złożył w Sądzie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji M. P. podniósł, że wykonanie decyzji Kolegium spowoduje utratę przez niego pracy, a w konsekwencji źródła utrzymania. W rezultacie powstaną zaległości w wykonywaniu obowiązków alimentacyjnych na rzecz trójki dzieci. Spowoduje to zdaniem skarżącego powstanie nie tylko szkody majątkowej, ale również niemajątkowej, w postaci utraty zaufania dzieci, której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot cofniętych uprawnień. Utrata źródła utrzymania spowoduje zaległości w spłacie kredytów (w tym mieszkaniowego) oraz opłatach czynszowych, co może doprowadzić do eksmisji z mieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3). Rozpatrując wniosek skarżącego w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd związany jest zamkniętym katalogiem dwóch alternatywnych przesłanek pozytywnych, którymi są: 1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz 2) niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. W orzecznictwie przyjmuje się, że przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (por. postanowienie NSA z dnia 4 grudnia 2012 r. sygn. II OZ 1054/12). Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, co uzasadnia zastosowanie wobec niego ochrony tymczasowej. Cofnięcie uprawnień diagnosty, uniemożliwia skarżącemu wykonywanie pracy na tym stanowisku, stawiając jego i jego rodzinę w trudnej sytuacji materialnej zagrażającej podstawom egzystencji i bieżącemu funkcjonowaniu. Wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadziłoby więc do wyrządzenia znacznej szkody (por. postanowienie NSA z dnia 31 lipca 2013 r., sygn. II GSK 1426/13). Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.