II SA/Ke 1113/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 marca 2014 r. sprawy ze skargi E. F. na zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego oddala skargę. Zarządzeniem zastępczym z [...] , znak: [...], Wojewoda na podstawie art. 98a ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym stwierdził wygaśnięcie mandatu radnego Gminy M. – E. F. W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że jak wynika z pisma Przewodniczącego Rady Gminy M. z 13 lutego 2013 r. oraz pozostałej dokumentacji uzyskanej w postępowaniu wyjaśniającym (w tym kopii pism Sądu Rejonowego w Kielcach Wydz. XIII Wykonywania Orzeczeń Karnych z 11 grudnia 2013 r. i 4 lutego 2013 r.), radny E. F. prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach sygn. akt [...] z 24 stycznia 2012 r. został skazany za przestępstwo z art. 290 § 1 kk, 278 § 1 kk, 33 § 1 i 3 kk. Organ wskazał, że z uwagi na ten fakt, Rada Gminy M. powinna była podjąć uchwałę o wygaśnięciu mandatu tego radnego najpóźniej w terminie 3 miesięcy od utraty przez radnego prawa wybieralności - stosownie do art. 190 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw. Pomimo posiadanej wiedzy w tym zakresie stosowna uchwała nie została podjęta na sesji Rady Gminy M. w dniu 24 kwietnia 2013 r., ani na sesji w dniu 26 czerwca 2013 r. Po wystosowaniu przez Wojewodę wezwania z 16 lipca 2013 r. do podjęcia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania, uchwały stwierdzającej wygaśnięcie mandatu E. F. w trybie art. 98a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, Rada Gminy M. nie podjęła uchwały w zakreślonym terminie. W dniu 2 września 2013 r. Wojewoda otrzymał informację, że Rada Gminy na sesji w dniu 28 sierpnia 2013 r. w wyniku głosowania jawnego nie podjęła uchwały w powyższej sprawie. Pismem z 3 września 2013 r. Wojewoda Świętokrzyski, zgodnie z art. 98a ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, poinformował Ministra Administracji i Cyfryzacji o zamiarze wydania zarządzenia zastępczego. Skargę na zarządzenie zastępcze Wojewody Świętokrzyskiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożył E. F. zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie oraz zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj,: 1) art. 7, 77 § 1 i 80 kpa, polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszystkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, 2) art. 7, 76 § 1 , 77 § 1 i 80 kpa polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, wyrażającej się zwłaszcza na uznaniu za dowód dokumentu z datą 11 grudnia 2013 r., co przeczy wszelkim zasadom procesowym, gdyż skarżone zarządzenie wydano ponad 3,5 miesiąca przed datą tego pisma, 3) naruszenie art. 8 kpa poprzez brak pogłębienia zaufania obywateli do organów administracji publicznej. W uzasadnieniu skarżący raz jeszcze wskazał na to, że Wojewoda oparł się na piśmie Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 11 grudnia 2013 r., a więc wydanym 3,5 miesiąca po zarządzeniu zastępczym datowanym na 24 września 2013 r. W ocenie skarżącego "chybiona dokumentacja" będąca podstawą zebranego przez Wojewodę materiału dowodowego "kładzie cień na rzetelność całego postępowania administracyjnego". W odpowiedzi na skargę Wojewoda Świętokrzyski wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia zastępczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.). Stan faktyczny niniejszej sprawy nie budzi żadnych wątpliwości i nie jest kwestionowany przez stronę skarżącą. Zostały także spełnione warunki formalne dotyczące trybu wydania przez Wojewodę Świętokrzyskiego zarządzenia zastępczego, o którym stanowi art. 98a ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 594), zwanej dalej u.s.g. Pismem z 16 lipca 2013 r. Wojewoda Świętokrzyski wezwał Radę Gminy M. do podjęcia w terminie 30 dni uchwały stwierdzającej wygaśnięcie mandatu radnego E.a F.ego (art. 98a ust. 1 u.s.g.) i po bezskutecznym upływie tego terminu, pismem z 3 września 2013 r. zawiadomił Ministra Administracji i Cyfryzacji o tym, że wyda w powyższej sprawie zarządzenie zastępcze (art. 98a ust. 2 u.s.g.). Wnoszącym w ustawowym terminie skargę jest radny, którego zarządzenie zastępcze dotyczy (art. 98a ust. 3 w zw. z art. 98 ust. 1 u.s.g.). Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 24 stycznia 2012 r. sygn. akt [...] radny E. F. został skazany za czyny określone w art. 290 § 1 kk i 278 § 1 kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk. Przestępstwa z art. 290 § 1 i 278 § 1 kk można popełnić tylko umyślnie, a jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy pisma Sądu Rejonowego w Kielcach Wydział XIII Wykonywania Orzeczeń Karnych z dnia 4 lutego 2013 r., skazanie w powyższej sprawie nastąpiło z oskarżenia publicznego. Niniejsza sprawa dotyczy wygaśnięcia mandatu radnego wybranego na kadencję 2010-2014. W świetle postanowień art. 16 ust. 2a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Kodeks wyborczy (Dz. U. Nr 21, poz. 113 ze zm.), do kadencji organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz kadencji wójta (burmistrza, prezydenta miasta), w czasie której weszła w życie ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz. U. Nr 21, poz. 112 ze zm.), stosuje się przepisy dotychczasowe, a zatem przepisy ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz. U. z 2010 r. Nr 176, poz. 1190 ze zm.). Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 Ordynacji wyborczej osoby karane za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego nie mają prawa wybieralności. Natomiast art. 190 ust. 1 pkt 3 tej ustawy stwierdza, iż wygaśnięcie mandatu radnego następuje wskutek utraty prawa wybieralności lub braku tego prawa w dniu wyborów. W takiej sytuacji art. 190 ust. 2 nakazuje radzie gminy stwierdzenie wygaśnięcia mandatu radnego najpóźniej w terminie trzech miesięcy od wystąpienia przyczyny wygaśnięcia mandatu. W sytuacji, gdy powyższy obowiązek nie zostanie przez radę gminy zrealizowany, wojewoda jest zobowiązany wydać zarządzenie zastępcze, o którym mowa w art. 98a ust. 2 u.s.g. W rozpatrywanej sprawie nie może zatem budzić wątpliwości, iż na podstawie powyżej wskazanych przepisów zaistniała obligatoryjna przesłanka wygaszenia mandatu radnego E. F. a Rada Gminy M., pomimo wyznaczenia przez Wojewodę Świętokrzyskiego terminu do podjęcia wymaganej uchwały, nie podjęła jej. Tym samym Wojewoda Świętokrzyski na podstawie art. 98a ust. 2 u.s.g. zobowiązany był do wydania zaskarżonego zarządzenia zastępczego. Odnosząc się do zarzutu wydania zarządzenia z 24 września 2013 r. na podstawie pisma Sądu Rejonowego w Kielcach datowanego na dzień "11 grudnia 2013 r." wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy "zawiadomienie o skazaniu" skierowane przez Sąd Rejonowy w Kielcach do Urzędu Gminy w Miedzianej Górze nosi datę 11 grudnia 2012 r., a powołanie się w zaskarżonym zarządzeniu zastępczym na datę 11 grudnia 2013 r. nastąpiło w wyniku oczywistej omyłki i niewątpliwie nie miało żadnego wpływu na wynik sprawy, a w konsekwencji nie można przyjąć, aby naruszało wskazane w skardze przepisy postępowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.