II SA/Ke 1113/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na uchwałę Rady Gminy Nowa Słupia z dnia 30 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest gmina, udostępnionych dla operatorów i przewoźników, warunków i zasad korzystania z przystanków komunikacyjnych oraz ustalenia stawki opłaty za korzystanie z tych przystanków postanawia: odrzucić skargę. D. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Rady Gminy Nowa Słupia z dnia 30 kwietnia 2013 r. nr XXII/29/13 w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest gmina, udostępnionych dla operatorów i przewoźników, warunków i zasad korzystania z przystanków komunikacyjnych oraz ustalenia stawki opłaty za korzystanie z tych przystanków. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 13 grudnia 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi, a nadto do usunięcia braków formalnych skargi w ww. terminie i pod wskazanym wyżej rygorem, poprzez złożenie dowodu, że wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w brzmieniu przed 1 czerwca 2017 r. Odpis powyższego zarządzenia o wezwaniu do usunięcia braku fiskalnego skargi oraz wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi doręczono skarżącemu w dniu 27 grudnia 2019 r. W piśmie z dnia 30 grudnia 2019 r. skarżący wskazał, że nie będą uzupełniane braki formalne skargi zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Ke 1113/19. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 101 ust. 1 ustawy 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 506 ze zm.) zwanej dalej "u.s.g.", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Przepis art. 101 u.s.g. podlegał jednak nowelizacji. W obecnym jego brzmieniu wniesienie skargi na uchwałę organu gminy z zakresu administracji publicznej nie wymaga poprzedzenia jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Przy czym stosowanie do przepisów przejściowych ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2017 r., poz. 935), przepisy ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu nadanym tą nowelizacją stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu jej wejścia w życie, a więc po 1 czerwca 2017 r. Co więcej art. 52 i art. 53 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Zatem stosowanie do art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r., w przypadkach, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, wnosi się ją w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na złożone uprzednio wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W sprawie niniejszej nie budzi wątpliwości, że przedmiot zaskarżenia stanowi uchwała z 30 kwietnia 2013 r., a zatem stosuje się art. 101 ust. 1 u.s.g. według brzmienia obowiązującego do 31 maja 2017 r. (por. Dz.U. 2016 r., poz. 446 ze zm.). Przepis ten stanowił wówczas, że "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego". W niniejszej sprawie, w wyznaczonym siedmiodniowym terminie od doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu oraz do usunięcia braków formalnych skargi, który to termin upłynął z dniem 3 stycznia 2020 r. nie uiszczono wymaganej kwoty wpisu oraz nie nadesłano dowodu, że skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.