II SA/Ke 12/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Marta Bieniek, po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie : specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. Decyzją z [...] , znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po rozpatrzeniu odwołania G. T. utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] orzekającą o odmowie przyznania ww. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego wnioskowanego na K. T. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że wnioskiem z 31 lipca 2013 r. G. T. zwróciła się do Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad mężem – K. T. Decyzją z 27 sierpnia 2013 r. organ I instancji odmówił przyznania skarżącej wnioskowanego świadczenia podnosząc, że G. T. nie zrezygnowała z zatrudnienia w związku z koniecznością zapewnienia opieki osobie niepełnosprawnej oraz, że G. i K. T. pozostają w związku małżeńskim, a Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie przewiduje obowiązku alimentacyjnego między małżonkami. W odwołaniu skarżąca poinformowała, że mąż choruje na stwardnienie rozsiane i wymaga całodobowej opieki, opisała trudną sytuację materialną rodziny i wskazała, że po wykupieniu leków oraz opłaceniu kosztów dojazdów do lekarzy pozostaje im niewiele środków do życia. Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym Kolegium podniosło, że fakt pozostawania osoby wymagającej opieki w związku małżeńskim nie stanowi negatywnej przesłanki do przyznania świadczenia w związku z opieką nad taką osobą i może o nie ubiegać się również małżonek osoby wymagającej opieki. Organ wskazał na art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych i stwierdził, że ze zgromadzonego w aktach materiału dowodowego wiadomo, iż K. T. orzeczeniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Jędrzejowie z 6 sierpnia 2013 r. został zaliczony do osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności do 31 sierpnia 2016 r., a także, że wymaga konieczności opieki osób drugich. Ustalony znaczny stopień niepełnosprawności datowany jest na 1 lipca 2013 r. Ponadto z akt wynika, że G. T. po raz ostatni była zatrudniona w okresie od 1 sierpnia 1983 r. do 30 września 2001 r., a stosunek pracy ustał w wyniku wypowiedzenia z przyczyn zakładu pracy – restrukturyzacji zatrudnienia. W ocenie SKO oznacza to, że skarżąca nie może być zaliczona do osób, które zrezygnowały z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad mężem, bowiem ostatni stosunek pracy ustał 30 września 2001 r. tj. prawie 12 lat przed powstaniem znacznego stopnia niepełnosprawności K. T. Organ podkreślił, że specjalny zasiłek opiekuńczy nie jest świadczeniem przyznawanym za samą opiekę nad osobą bliską, lecz za faktyczną rezygnację z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożyła G. T. podnosząc, że z pracy musiała zrezygnować 28 grudnia 2007 r. w celu opieki nad mężem. Wskazała, że mąż nadal potrzebuje opieki całodobowej ponieważ choroba postępuje, a jej opieka "polega na codziennej toalecie, obsłudze czynności fizycznych, podania posiłków i leków, wymianie pieluchy". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że powodem odmowy przyznania wnioskodawczyni żądanego świadczenia było ustalenie, że nie spełniła ona przesłanki określonej w art. 16a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 z późn. zm.) w postaci rezygnacji z zatrudnienia. Z ustaleń Sądu wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 12 grudnia 2013 r. II SA/Po 1026/13 zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym "czy art. 16a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych, w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1 i art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej." Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu, odpowiedź Trybunału Konstytucyjnego na cytowane pytanie będzie miała zasadniczy wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Orzeczenie TK pozwoli na jednoznaczne określenie sytuacji prawnej skarżącej w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zachodzi w sprawie przesłanka do zawieszenia postępowania sądowego, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i na jego podstawie orzekł jak w sentencji.