II SA/Ke 139/11

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 8 marca 2011 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości. K. P. złożyła w dniu 1.III.2011 r. formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dorosłą córką i trzyletnią wnuczką. Cała rodzina utrzymuje się z renty chorobowej skarżącej w wysokości 492 zł miesięcznie i z pomocy społecznej. Wnioskodawczyni nie wykazała żadnego majątku ani oszczędności. Ze znajdującego się w aktach sprawy wypisu z rejestru gruntów wynika, że K. P. jest współwłaścicielką działki nr 401 w C. Skarżąca jest osobą schorowaną, nie stać ją na wykupienie leków. Ponadto spłaca kredyt w wysokości 5000 zł, który zaciągnęła, aby uregulować opłaty związane z bieżącym utrzymaniem. Zgodnie z art. 245 § 3 i 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Osoba ubiegająca się o prawo pomocy winna w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącej, w tym, bardzo niski dochód z renty na trzy osoby w rodzinie, korzystanie z pomocy społecznej, zadłużenie oraz posiadanie jedynie udziału w nieruchomości, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, córki i wnuczki, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.